In de mondiale verbeelding is Bali synoniem met ongerepte stranden en tropische natuur. Maar de dagelijkse realiteit vertelt een ander verhaal: ongeveer 3.400 ton afval per dag verzamelt zich op het eiland, dat wordt bewoond door 4,4 miljoen mensen en jaarlijks wordt bezocht door ongeveer 7 miljoen toeristen.

Langs de wegen liggen stapels afval, zoals te zien is op de beelden die van het eiland komen. En er zijn ook mensen die ze zijn gaan verbranden.

Bekijk dit bericht op Instagram
@polina_nesterova_ua

Mensen dumpen afval op straat en in de rijstvelden en verbranden het vervolgens. De rook en smog zijn overal… Het is hartverscheurend om te zien hoe zo’n prachtige plek zo wordt behandeld #stopburningtrash #bali #trash #wastemanagement

♬ origineel geluid – polina_nesterova_ua

Een enorme druk op een managementsysteem dat nu tegen zijn grenzen aanloopt. Sinds april is Indonesië begonnen met het handhaven van het verbod op stortplaatsen in de open lucht, een regel die in 2013 werd ingevoerd maar nooit uniform werd toegepast. Het directe gevolg was de blokkering van de afvalverwerking op de belangrijkste stortplaats op het eiland, waarbij organisch afval zich ophoopte langs straten en buurten.

Volle stortplaatsen en doodlopend afval: de zaak Suwung

De Suwung-stortplaats in Denpasar verwerkte vroeger tot 1.000 ton afval per dag en is al jaren boven de capaciteit. Door de aanscherping van de regelgeving hebben de autoriteiten tot juli slechts beperkte verwijdering toegestaan, zonder echter structurele oplossingen voor de toekomst aan te geven. Het probleem zit ook in de samenstelling van het afval: ongeveer 70% is organisch materiaal, zeer onstabiel. Volgens deskundigen produceert deze fractie methaan, een gas dat het risico op brand, explosies en zelfs aardverschuivingen op accumulatielocaties kan vergroten. Soortgelijke incidenten hebben zich al voorgedaan, waaronder de instorting van een grote stortplaats in de buurt van Jakarta, waarbij zeven doden vielen.

Protesten en tegenstellingen: degenen die afval verzamelen zonder een plek om het naartoe te brengen

Het systeem is ook op sociaal vlak in een crisis terechtgekomen. Op 16 april protesteerden honderden milieuwerkers voor het kantoor van de gouverneur, waarbij ze een operationele paradox aan de kaak stelden: afval verzamelen zonder dat er een geautoriseerde plaats was om het in te leveren. De regering heeft de totale sluiting van stortplaatsen in de open lucht tegen augustus beloofd, maar zonder onmiddellijke alternatieven op te helderen. Toekomstige hypothesen omvatten afvalenergiecentrales, maar de bouw ervan zal jaren duren.

Een nationaal probleem: plastic, zee en onvolledig beheer

De Bali-zaak is slechts het topje van de ijsberg. Indonesië produceert ruim 40 miljoen ton afval per jaar, waarvan bijna 40% bestaat uit voedselverspilling en ongeveer 20% uit plastic. Slechts een derde wordt daadwerkelijk behandeld of gerecycled. Onvoldoende beheer heeft het land getransformeerd in een van de belangrijkste oorzaken van de mondiale vervuiling van de zee: jaarlijks belandt tussen de 200.000 en 550.000 ton plastic in de oceanen via rivieren en ongecontroleerde stortplaatsen.

Een fragiel evenwicht tussen de toeristische economie en de ineenstorting van het milieu

Het contrast is duidelijk: een eiland dat gedijt op internationaal toerisme, maar moeite heeft om de impact van zijn afval in stand te houden. Zonder een onmiddellijke en structurele strategie bestaat het risico dat het ontwikkelingsmodel van Bali zelf in een crisis terechtkomt, waardoor een natuurlijk paradijs verandert in een mondiaal symbool van ecologische noodsituatie.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: