Er is een onzichtbare draad die de doodse stilte van een Oekraïense hemel verscheurd op een hoogte van 8.400 meter verenigt met de explosie van vreugde die vanavond een heel land zal omhullen. Voor Oezbekistan betekent het absolute debuut in de slotfase van het WK 2026 morgen, donderdag 18 juni om 04.00 uur, niet alleen een ongekende sportieve prestatie, maar ook een diepgaande en noodzakelijke collectieve catharsis.
Voor de gigantische schermen die in 208 scholen zijn opgesteld, op de pleinen van de twaalf districten van Tasjkent en in het Bunyodkor-stadion, zullen miljoenen fans hun adem inhouden. De emotionele boost die de elf witte leeuwen op het veld zal begeleiden, vindt zijn oorsprong in een wond die 47 jaar geleden werd geopend, toen het lot besloot de slimste generatie van het Oezbeekse voetbal uit te schakelen.
Bekijk dit bericht op Instagram
De luchttragedie die Pakhtakors droom verbrak
Op 11 augustus 1979 kwam Aeroflot-vlucht CCCP-65735, een Tupolev 134AK die vertrok vanuit Tasjkent en op weg was naar Minsk, in een ramkoers met een ander zustervliegtuig in de lucht van Dneprodzerzhins’k als gevolg van een fatale fout van de vluchtleiders. Bij de impact met een snelheid van 700 kilometer per uur kwamen 178 mensen om het leven, waaronder 14 spelers en 3 stafleden van Pakhtakor Tasjkent, de enige club uit de Oezbeekse republiek die in de Sovjettop speelde.
Het team, dat zich in de jaren zestig en zeventig had onderscheiden als een formidabel tactisch laboratorium, gebaseerd op aanvallend en spectaculair spel Passovočkawerd volledig geannuleerd. Onder de slachtoffers bevonden zich topsterren als de talentvolle koryo-saram-middenvelder Michail An, de spits Vladimir Fëdorov en de piepjonge Sirodžiddin Bazarov, pas achttien jaar oud.
Voortekenen en wonderbaarlijke wendingen van het lot
De ramp in Pakhtakor ging gepaard met huiveringwekkende voorgevoelens. Een paar dagen voor de crash had aanvaller Vladimir Makarov ervan gedroomd al zijn haar te verliezen voor een spiegel, terwijl manager Mansur Talibdžanov werd getroffen door een plotselinge angst die hem ertoe aanzette het de avond voor het opstijgen zijn hele leven aan zijn vrouw te vertellen.
Aan de andere kant heeft puur toeval heel weinig gelukkigen gered. De Oekraïense coach Oleg Bazilevič kreeg speciale toestemming om zich bij zijn familie in Sotsji te voegen, terwijl de nationale held Tusjagan Isakov en doelman Alexander Janovsky alleen aan de dood ontsnapten omdat ze door ernstige verwondingen werden verhinderd. Ook op wonderbaarlijke wijze gered werden de masseur Anatoly Dvornikov en de journalist Oleg Jakubov, die hun vliegtuig misten nadat ze laat wakker werden na een feestje.
Het Centraal-Aziatische Tactische Laboratorium en Wedergeboorte
Pakhtakor was niet zomaar een team; het was een voetbalavantgarde gevormd door legendarische coaches als Aleksandr Keller, Boris Arkad’ev en Mikhail Yakušin, pioniers die in staat waren het Braziliaanse 4-2-4-systeem en de zogenaamde georganiseerde chaos op het veld te introduceren, vooruitlopend op de sleutelconcepten van totaalvoetbal.
Na de ramp probeerden de Sovjetautoriteiten het incident tot zwijgen te brengen, maar de solidariteit van de andere clubs maakte de onmiddellijke wederopbouw van de ploeg mogelijk door het lenen van elf atleten. Die traditie van veerkracht, die al werd gedemonstreerd toen de stad in 1966 een verwoestende aardbeving overwon door op dezelfde dag voor 50.000 toeschouwers te spelen, is in het DNA van het Oezbeekse voetbal bewaard gebleven tot het de historische kwalificatie van vandaag werd.
De eerste wereldavond onder leiding van Cannavaro
Vanavond is het wachten eindelijk voorbij en is het land klaar om Colombia uit te dagen in de openingswedstrijd van Groep K, een lastige groep waartoe ook de geduchte selecties van Portugal en de Democratische Republiek Congo behoren. De technisch architect van dit sportieve wonder zit sinds oktober 2025 op de Oezbeekse bank en is een oude (en zeer geliefde) bekende van ons: de voormalige Italiaanse aanvoerder en Ballon d’Or-winnaar Fabio Cannavaro.
Onder leiding van de wereldkampioen van 2006 vond het Centraal-Aziatische nationale team een buitengewoon defensief evenwicht en competitief lef dat de hele regio verenigde. De officiële mascotte, de witte wolf Bek, staat nu op de shirts van duizenden fans die klaar staan om het team te steunen tijdens een evenement dat zelfs vóór werktijd binnen bedrijven wordt uitgezonden. Het zou een legendarische prestatie zijn om voorbij de groepsfase te komen, maar voor het Oezbeekse volk vertegenwoordigt de eer om hun vlag te zien zwaaien op het belangrijkste planetaire podium al de definitieve verlossing met de geschiedenis.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
