Die smartphone die al jaren in een la ligt te slapen, zou wel eens een beter trackrecord kunnen hebben dan verwacht. Onderzoekers van het Robotics and Mechanisms Laboratory van UCLA hebben PhoneBot gebouwd, een kleine mensachtige robot die een gewone Android-telefoon gebruikt als camera, bewegingssensor, interface en hoofdcomputer. Het prototype loopt, volgt een persoon met zijn blik en slaagt er zelfs in om op te staan nadat hij met zijn gezicht naar beneden is gevallen.
Het idee beschreven in de voordruk gepubliceerd op arXivgeschreven door Ruochen Hou, Quanyou Wang, Daniel Koh en Dennis W. Hong, vertrekt van een heel concrete observatie: in een smartphone zitten al verschillende componenten die een kleine robot afzonderlijk zou moeten aanschaffen en integreren. Camera, gyroscoop, versnellingsmeter, processor, draadloze verbinding, scherm. PhoneBot probeert vervolgens dat hele pakket opnieuw te gebruiken in plaats van het stukje bij beetje opnieuw op te bouwen. Het werk is op 6 oktober 2026 geüpload naar arXiv en is momenteel een preprint en dus geen peer-reviewed publicatie.
De telefoon fungeert echt als het brein, ook al werkt hij niet helemaal op zichzelf
PhoneBot is 48,3 centimeter hoog en weegt 1,8 kilogram, inclusief smartphone en batterij. Het heeft 13 gemotoriseerde gewrichten: zes voor elk been en een dertiende waarmee de romp kan draaien. Juist door deze laatste beweging kan de telefooncamera een persoon volgen zonder dat de hele robot zich telkens moet omdraaien.
De telefoon is op de romp bevestigd. De traagheidsmeeteenheid, d.w.z. de set sensoren die oriëntatie en beweging detecteert, helpt de robot te begrijpen hoe hij schuin staat; de camera wordt gebruikt om mensen en de omgeving te herkennen; de processor beheert het neurale netwerk dat de voortbeweging regelt. Het touchscreen geeft de systeemstatus, afbeeldingen en opdrachten weer. Kortom, het is geen smartphone die als decoratief gezicht wordt gebruikt: hij werkt veel.
Er is echter een belangrijke verduidelijking. De telefoon bestuurt de servomotoren niet rechtstreeks via een kabel: hij communiceert via Wi-Fi met een kleine computer die op de robot is geïnstalleerd en die verantwoordelijk is voor het doorgeven van commando’s aan de gewrichten. En voor spraakgesprekken is het prototype nog steeds afhankelijk van een externe laptop, waarop de spraakherkenning en het taalmodel draaien. Op de smartphone worden beweging, zicht en verschillende waarnemingsfuncties verwerkt. Hem ‘brein’ noemen werkt, zolang je maar een paar collega’s om hem heen laat.
Eerst leerde hij lopen in een virtuele wereld
Het rechtstreeks door het laboratorium laten strompelen van een goedkope robot zou niet de meest elegante methode zijn geweest. De onderzoekers trainden vervolgens het bewegingsbeleid in simulatie door middel van versterkend leren, waardoor het systeem leerde lopen en tegelijkertijd rekening hield met de werkelijke limieten van de gebruikte kleine motoren.
Het team werkte ook aan de symmetrie van de stap. Zonder een bepaald ‘spiegelsysteem’ had het algoritme in sommige gevallen de neiging om meer gewicht op één been te leggen. Door tijdens de training de bewegingen in spiegelvorm te dupliceren, werd het lopen veel evenwichtiger en het leren consistenter. In tests met de fysieke robot werden vervolgens de tweevoetige voortbeweging, de mogelijkheid om een persoon met de camera te volgen en de mogelijkheid om van de grond op te staan getoond.
Voorlopig ligt er een redelijk comfortabele vloer onder die voeten. Het voortbewegingsbeleid werd getraind op vlak terrein, PhoneBot heeft geen armen en de goedkope servomotoren beperken zowel de belasting die hij kan dragen als meer dynamische bewegingen. Tot de door de auteurs aangegeven ontwikkelingen behoren onregelmatige terreinen, lichte wapens en een grotere autonomie, ook voor taalkundige functies.
Het werkt ook met een smartphone uit 2017
Het meest interessante detail voor degenen die vergeten telefoons bewaren, komt uit de hardwaretests. De PhoneBot-app werd getest op vier Android-toestellen, waaronder een Honor 9 uit 2017. Naast de oude top uit het assortiment werden drie goedkope telefoons gebruikt: een Moto G 2025, een Samsung Galaxy A16 5G en een Moto G 2024, gekocht in de Verenigde Staten voor bedragen tussen de 50 en 90 dollar.
Alle vier slaagden ze erin sensoren, communicatie met motoren, neuraal netwerk voor beweging, beeldverwerking en mens-robot-interactie te beheren. Op de oude Honor 9 ontbrak alleen de SLAM-functie op basis van ARCore, het systeem waarmee de robot zichzelf kan lokaliseren en een kaart van de omgeving kan bouwen, omdat de benodigde Google-diensten niet beschikbaar waren op het geteste toestel. Acht of negen jaar is voor een smartphone bijna een geologisch tijdperk. Voor PhoneBot zijn ze misschien nog steeds voldoende.
Een mensachtige ter waarde van ongeveer $ 400
De keuze voor de telefoon dient vooral om een van de zwaarste obstakels in educatieve en experimentele robotica te verlagen: de prijs. Volgens de door de onderzoekers zelf gerapporteerde vergelijking kost de hardware van PhoneBot ongeveer $ 400, exclusief smartphone. In de studietabel variëren andere door de auteurs overwogen kleine humanoïde onderzoeksplatforms van ongeveer $3.500 tot $13.800 voor de ROBOTIS OP3.
Het zijn verschillende systemen qua structuur en capaciteit, dus de vergelijking is niet hetzelfde als zeggen dat PhoneBot ze kan vervangen; Het maakt echter duidelijk hoeveel impact het hergebruik van componenten die miljoenen mensen al bezitten, kan hebben. Hardware en software zijn ook ontworpen als open source, met als doel een reproduceerbaar platform aan te bieden aan universiteiten, scholen en laboratoria die zich nauwelijks veel duurdere mensachtigen kunnen veroorloven.
PhoneBot zal de berg e-waste ter wereld daarom niet automatisch transformeren in een team van kleine robots. Het onderzoek meet niet de milieu-impact van het project en kwantificeert niet hoeveel telefoons daadwerkelijk op deze manier kunnen worden teruggevonden. Het laat echter iets veel concreters zien: een apparaat dat als technologisch oud wordt beschouwd, kan nog steeds over voldoende camera’s, sensoren en rekenkracht beschikken om een mensachtige wandeling te maken. Voordat we het naar de lade met kabels degraderen die “vroeg of laat nodig zouden kunnen zijn”, heeft die oude smartphone deze keer tenminste een alibi.
