In het oosten van India, tussen de dichte zoutbossen van het district West Singhbhum, in de staat Jharkhand, wordt een situatie van hoge alertheid ervaren. Een wilde mannetjesolifant, geïsoleerd van de kudde en in een musth-fase – de periode waarin de testosteronniveaus stijgen – is in verband gebracht met een reeks ongelukken waarbij sinds begin januari minstens twintig doden en vijftien gewonden zijn gevallen. Tot de slachtoffers behoren ook kinderen en ouderen, die vaak ’s nachts worden getroffen terwijl ze de gewassen beschermen of buiten slapen, een gangbare praktijk in plattelandsgebieden.
Het onderzoek en de maatregelen die de dorpen hebben genomen
De bosbouwautoriteiten zijn een uitgebreide zoekactie gestart, waarbij ruim honderd rangers, dierenartsen en drones betrokken zijn om de bewegingen van het dier te monitoren. Het doel is niet om de olifant te straffen of te doden, maar om hem te lokaliseren, gerust te stellen en hem terug naar zijn leefgebied te begeleiden, zodat hij mogelijk naar de kudde kan terugkeren.
Inmiddels hebben zo’n twintig dorpen hun gewoonten veranderd. Veel gezinnen barricadeerden zichzelf ’s nachts in hun huizen of verlieten tijdelijk hun boerderijen. De autoriteiten gebruiken trommels en waarschuwingssystemen om de bewoners te waarschuwen voor de mogelijke doorgang van de olifant, terwijl er financiële compensatie is beloofd aan de getroffen families.
Een gedrag dat verband houdt met biologie, niet met boosaardigheid
Volgens functionarissen zou het gedrag van het dier, zodra de hittegerelateerde hyperagressiefase voorbij is, weer stabieler moeten worden, waardoor veilig ingrijpen gemakkelijker wordt voor zowel hem als de mensen. Deskundigen wijzen erop dat mannelijke olifanten tijdens de musth onvoorspelbaar en territoriaal kunnen worden, vooral als ze zich alleen bevinden en buiten de normale migratiecorridors.
In deze toestand reageert het dier sterk op prikkels die het normaal gesproken zou negeren. Het is daarom geen kwestie van kwaad, maar van een biologische reactie die wordt versterkt door de steeds duidelijker wordende omgevingsstress. De vluchtende dikhuid legde een afstand van wel 30 kilometer per dag af, waarbij hij vaak van richting veranderde en daardoor moeilijk te volgen was.
Het echte probleem: verlies van leefgebied
Deze tragedie past in een breder beeld van het conflict tussen mens en olifant. In India is ongeveer 10% van de natuurlijke corridors verdwenen als gevolg van ontbossing, mijnbouw en stadsuitbreiding.
Olifanten, die geen woonruimte meer hebben, worden gedwongen bewoonde gebieden binnen te gaan, waardoor het risico op botsingen groter wordt. Het beschermen van dikhuiden betekent ook het beschermen van menselijke gemeenschappen, het herstellen van bossen en trekroutes.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
