Tegenwoordig circuleert een echt ongelooflijk nieuws: de concrete mogelijkheid dat een planeet buiten het zonnestelsel, uit ons 124 lichtjaren, het leven van gasten, op zijn minst microbieel. Maar is het echt het geval? Laten we verduidelijken!
Er is een Planet buiten het zonnestelseldie astronomen belden K2-18Bwat lijkt te kunnen Host Lifetenminste de microbiële. Dit is het ongelooflijke nieuws dat tegenwoordig circuleren. Maar is het echt het geval? Laten we verduidelijken!
De feiten (wat waar is)
Met behulp van de gegevens van de James Webb Space Telescope (JWST), een onderzoeksgroep onder leiding vanCambridge University ((Verenigd Koninkrijk), vond de chemische voetafdrukken van Dimetyl Solfuro (DMS) en/of van de Dimetyl Disolfuro (DMDS) in de atmosfeer van deEsopianeta K2-18Bwat een baan rond zijn ster.
Eerdere observaties van K2-18Been exoplanet met een massa 8,6 keer hoger en een diameter 2,6 keer hoger dan die van de aarde en die vindt in de constellatie van de leeuw 124 lichtjaren van ons, hebben, hebben geïdentificeerde methaan en koolstofdioxide in zijn atmosfeer.
Dit was de eerste ontdekking van op koolstof gebaseerde moleculen in de atmosfeer van een exoplanet in het bewoonbare gebied en de resultaten waren consistent met de voorspellingen van een ‘Hycean Planet’dat wil zeggen een bewoonbare wereld bedekt met oceanen onder een atmosfeer die rijk is aan waterstof.
Een ander teken, zwakker, suggereerde echter de mogelijkheid dat het op K2-18B gebeurde. iets anders.
We wisten niet met zekerheid of het signaal dat de laatste keer werd gegeven, te wijten was aan de DMS – zegt Nikku Madhusudhan, de eerste auteur van het werk – maar zelfs slechts een hint hiervan was interessant genoeg om ons te duwen om een andere blik te werpen met de JWST met een ander hulpmiddel
Op aarde zijn de DM’s en de DMD’s producten alleen van het levenvoornamelijk uit microbiële levensvormen zoals de Fitoplankton Marino: De observaties hebben een kans van 0,3% die zich toevallig heeft voorgedaan, dus ze zijn eigenlijk zeer waarschijnlijk.
Volgens wetenschappers vertegenwoordigen de gegevens op dit moment op dit moment De krachtigste test Dat leven kan bestaan op een planeet buiten ons zonnesysteem.
Om de chemische samenstelling van de atmosferen van verre planeten te bepalen, en dus werd het ook gemaakt voor K2-18B-Astronomers analyseren Licht van de moederster tijdens de doorvoer van de planeetof tijdens zijn doorgang voor de ster die vanuit de aarde wordt gezien.
Tijdens de doorvoer van K2-18B kan de JWST dat Detecteer een druppel in stellaire helderheid Met een kleine fractie van het sterrenlicht dat de atmosfeer van de planeet kruist voordat hij de aarde bereikt.
De absorptie van een deel van het sterrenlicht als gevolg van deze atmosfeer bladeren voetafdrukken in het sterspectrum Dat astronomen kunnen reconstrueren om de gassen te bepalen die de atmosfeer van het exoplanet vormen.
Het was een ongelooflijke ontdekking Zie de resultaten opkomen en blijven consistent Tijdens grote onafhankelijke analyses en robuustheidstests
kondigt met enthousiasme aan Måns HolmbergCO -auteur van het werk
Wat ontbreekt (en welke gegevens zijn er nog nodig)
Dezelfde auteurs zijn echter voorzichtig, omdat bijvoorbeeld de waarnemingen te wijten kunnen zijn aan chemische processen die plaatsvinden op de voorheen onbekende planeet en.
Aan de andere kant zijn de concentraties van DMS en DMD’s in de K2-18B-atmosfeer heel anders Vergeleken met de terrestrische, waar ze over het algemeen lager zijn dan een deel per miljard in volume, tegen een schatting van concentraties op het exoplanet van Duizenden hogere tijdenmeer dan tien delen per miljoen.
Bovendien, om de classificatie te bereiken die is geaccepteerd voor wetenschappelijke ontdekking, zouden de observaties moeten overschrijd de drempel van vijf sigmawat betekent dat de kans dat ze toevallig zijn gebeurd, zou moeten zijn lager dan 0,00006%.
De onderzoekers zeggen dat een follow-up observatieperiode tussen 16 en 24 uur met de JWST hen zou kunnen helpen de zeer belangrijke betekenis van vijf sigma te bereiken. De onderzoekers hopen ook verdere theoretische en experimentele studies uit te voeren voor Bepaal of DMS en DMD’s op een niet -organische manier kunnen worden geproduceerd op het momenteel afgeleide niveau.
Het werk werd gepubliceerd op The Astrophysical Journal Letters.
Bronnen: Eurekalert / The Astrophysical Journal Letters
