Achtentwintig koralen getransplanteerd op kunstmatige structuren, die allemaal de eerste tests op zee hebben overleefd. En inmiddels zijn er ook vissen, heremietkreeften en zelfs octopussen tussen de holtes gearriveerd. In Taiwan hebben drie jonge ontwerpers een ingenieuze manier gevonden om koraalriffen te helpen regenereren door oesterschelpen en koraalfragmenten om te zetten in 3D-geprinte modules. Het project heet Reefvive en werd geselecteerd uit de top 20 wereldwijde projecten van de James Dyson Award 2026.
De uitvinding werd geboren aan de National Taiwan Normal University, waar Yin-Rui Liao, Yun-Lin Chen en Ying-Tung Kuo werkten aan een systeem om afvalmaterialen terug te winnen en deze in een geheel andere vorm terug te geven aan de zee. Het doel is om de koralen nieuwe ankerpunten te bieden en tegelijkertijd kleine leefgebieden te creëren voor de andere bewoners van de zeebodem.
Een idee dat eenvoudig is qua logica, en nog minder qua uitvoering. Want iets bouwen dat onder water stabiel blijft, de vestiging van koralen bevordert en direct op de zeebodem kan worden gemonteerd, vergt wat meer voorzorgsmaatregelen dan een normale 3D-print.
Van oesterschelpen tot nieuwe koraalstructuren
Het uitgangsmateriaal bestaat uit oesterschelpen en fragmenten van koraalskeletten, gewonnen uit lokaal afval. Eenmaal verwerkt, worden deze materialen gebruikt om de structuren te creëren door middel van driedimensionaal printen, waarbij wordt vermeden dat uitsluitend gebruik wordt gemaakt van traditionele betonnen funderingen. Zoals de ontwerpers uitleggen in de officiële presentatie van Reefvive tijdens de James Dyson Award, werden ze bij het ontwerpen van de modules geïnspireerd door de zogenaamde hersenkoralen, herkenbaar aan de oppervlakken die worden doorkruist door kronkelige groeven die doen denken aan de plooien van een menselijk brein.
Het resultaat is een structuur met een onregelmatig oppervlak, ontworpen om verschillende bevestigingspunten voor de koraalfragmenten te bieden. Elke module heeft drie grote openingen waarmee u meerdere elementen kunt overlappen en een driedimensionale barrière kunt bouwen. Zelfs ogenschijnlijk secundaire details hebben een precieze functie. De laterale ribben verhogen de wrijving tussen de oppervlakken, terwijl drie steunpoten de constructie op de zandige zeebodem stabiliseren, waardoor de bewegingen veroorzaakt door de beweging van het water worden verminderd.
De modules kunnen ook zonder clips, schroeven of andere aanvullende bevestigingssystemen worden gemonteerd. Kortom, een soort onderwater-Lego, met een nogal belangrijk verschil: hier worden de stukken gebruikt om schuilplaatsen voor levende organismen te bouwen. Dankzij de modulariteit kan de lay-out van de structuren ook worden aangepast aan de kenmerken van de zeebodem, waardoor ze geleidelijk worden uitgebreid en ruimtes van verschillende afmetingen worden gecreëerd, die door meerdere mariene soorten kunnen worden gebruikt.
Bij tests op zee overleefden alle 28 koralen
Om te verifiëren hoe het project werkte, werkte de groep samen met de National Taiwan Ocean University, waarbij de modules rechtstreeks in zee werden gebracht. Tijdens het experiment werden 28 koralen geïnstalleerd, die volgens de door de ontwerpers gecommuniceerde resultaten op het moment van monitoring een overlevingspercentage van 100% behielden.
De gegevens hebben betrekking op dit eerste experiment, waarvan de exacte duur niet is gespecificeerd. Het is echter een bemoedigend resultaat, vooral omdat we dankzij de tests in het veld de werking van de montagesystemen, de stabiliteit van de constructies en de mogelijkheid om de koralen eraan te bevestigen konden verifiëren.
De waarnemingen brachten ook enkele verrassingen met zich mee. Zoals de National Taiwan Normal University zelf meldt, werden algen, vissen, heremietkreeften en octopussen waargenomen onder de modules, die de beschikbare ruimtes begonnen te gebruiken.
Een interessant detail omdat koraalriffen complexe ecosystemen zijn, waarin de aanwezigheid van holtes en onregelmatige oppervlakken onderdak bieden aan veel organismen. Reefvive is precies ontworpen om aan deze behoefte te voldoen: om getransplanteerde koralen te ondersteunen en een deel van de fysieke complexiteit van een natuurlijk rif te recreëren, waardoor andere zeedieren nieuwe ruimtes krijgen om in te wonen.
Waarom het herstellen van koraalriffen zo belangrijk is
Koraalriffen beslaan een zeer klein deel van de oceaanbodem, maar ondersteunen toch minstens een kwart van de mariene soorten. Het zijn belangrijke omgevingen voor de biodiversiteit en spelen ook een belangrijke rol voor kustgemeenschappen, omdat ze bescherming bieden tegen erosie en de visserij en economische activiteiten ondersteunen. Hun voortbestaan wordt echter steeds meer in gevaar gebracht door de stijgende temperaturen van de oceanen, vervuiling en menselijke activiteiten.
Volgens het rapport Status van koraalriffen van de wereld: 2020ontwikkeld door het Global Coral Reef Monitoring Network met steun van het United Nations Environment Programme, verloor de wereld tussen 2009 en 2018 ongeveer 14% van zijn koraalbedekking, wat overeenkomt met ongeveer 11.700 vierkante kilometer.
Een van de belangrijkste oorzaken zijn episoden van bleekheid veroorzaakt door thermische stress. Wanneer het water te warm wordt, kunnen koralen de microscopisch kleine algen waarmee ze in symbiose leven, verdrijven, waardoor ze hun kleur en een essentiële voedingsbron verliezen. Als de omgevingsomstandigheden verbeteren, kunnen ze zich herstellen, anders lopen ze het risico te sterven.
Het herstel van aangetaste riffen vereist daarom verschillende interventies, van habitatbescherming tot het verminderen van de milieudruk. Deze omvatten ook de transplantatie van koraalfragmenten op structuren die hun groei kunnen ondersteunen. Reefvive komt juist op dit laatste aspect tussenbeide en stelt een oplossing voor die materiaalherstel, 3D-printen en herstel van mariene habitats combineert.
Reefvive heeft als doel het testen en de productie uit te breiden
Het project heeft al erkenning gekregen tijdens de Young Pin Design Awards 2026 en werd geselecteerd uit de 20 wereldwijde finalisten van de James Dyson Award.
De erkenning vergroot ook de keuze om lokaal teruggewonnen materialen te gebruiken, waardoor twee soorten afval worden omgezet in elementen die bedoeld zijn om nieuw zeeleven te ondersteunen. Een aanpak die herstelinterventies flexibeler zou kunnen maken en het gebruik van de beschikbare hulpbronnen in kustgebieden zou kunnen stimuleren. Nu zijn de ontwerpers van plan de proeven op zee uit te breiden, nieuwe locaties erbij te betrekken en de creatie van de modules verder te verfijnen, met als doel productie op grotere schaal te bereiken.
Het projectblad gepubliceerd door de National Taiwan Normal University vertelt de filosofie achter de uitvinding: materialen terugwinnen die al deel uitmaken van het mariene milieu en deze gebruiken om nieuwe steunen te bouwen die bedoeld zijn voor koraalherstel.
Op dit moment heeft Reefvive aangetoond dat zijn modules in zee kunnen worden geïnstalleerd, getransplanteerde koralen kunnen huisvesten en onderdak kunnen bieden aan andere organismen. Met de volgende tests kunnen we het gedrag ervan in de loop van de tijd en de gebruiksmogelijkheden op grotere oppervlakken evalueren. Ondertussen overleefden op die kleine modules gemaakt van oesterschelpen de eerste 28 koralen de eerste monitoring. En sommige octopussen hebben al een thuis gevonden.
