Ze lijken licht, bijna transparant en heel anders dan de pasta die we gewoonlijk op tafel zetten. Sojaspaghetti, ook wel glasnoedels of sojavermicelli genoemd, is nu zelfs in Italiaanse supermarkten gemakkelijk te vinden. Maar zijn ze vanuit voedingsoogpunt echt een lichter en gezonder alternatief voor klassieke pasta? Ter verduidelijking is het zo Oeko-test, die de kenmerken van deze specifieke noedels analyseerden door ze te vergelijken met die van pasta.
Allereerst is het echter belangrijk om duidelijk te maken dat sojanoedels niet echt spaghetti zijn in de traditionele zin van het woord. In tegenstelling tot Italiaanse pasta, die doorgaans wordt geproduceerd met durumtarwegriesmeel en water, worden zogenaamde glasnoedels voornamelijk gemaakt met water en zetmeel.
De naam kan ook misleidend zijn. In feite worden niet al deze producten rechtstreeks met soja bereid: het gebruikte zetmeel kan afkomstig zijn van verschillende planten, vooral mungbonen, maar ook erwten, maïs en andere peulvruchten. Het is precies het zetmeel dat spaghetti hun karakteristieke uiterlijk geeft: na onderdompeling in heet water worden ze bijna transparant, vandaar de naam ‘glasspaghetti’.
Hun voorbereiding is ook erg snel. In tegenstelling tot traditionele pasta is het niet nodig om ze lang in kokend water te koken, meestal is het voldoende om ze een paar minuten zacht te laten worden in heet water en ze vervolgens uit te lekken.
Zijn sojanoedels gezond?
Dat ze heel anders zijn dan pasta betekent echter niet dat ze gezonder zijn. Seconde Oeko-testhun belangrijkste beperking vanuit voedingsoogpunt is juist hun samenstelling.
Sojaspaghetti bestaat namelijk voor een groot deel uit zetmeel en levert dus vooral koolhydraten. In 100 gram droog mungbonenzetmeelproduct kan het koolhydraatgehalte bijvoorbeeld ongeveer 86 gram bereiken.
Koolhydraten zijn uiteraard geen probleem. Integendeel, ze vertegenwoordigen een fundamenteel onderdeel van voeding en leveren energie aan het lichaam. Het punt is dat deze spaghetti, op zichzelf beschouwd, relatief weinig andere voedingsstoffen biedt: ze bevatten zeer beperkte hoeveelheden eiwitten, vetten, vitamines en vezels.
Om deze reden is het niet juist om ze als ‘gezonder’ voedsel te beschouwen, simpelweg omdat ze er lichter uitzien of omdat ze tot de Aziatische keuken behoren. Ze bevatten onder meer relatief veel calorieën (ongeveer 350 per 100 gram gekookte sojavermicelli).
De vergelijking met traditionele pasta maakt het verschil nog duidelijker. Pasta bereid met griesmeel van harde tarwe levert niet alleen koolhydraten, maar ook een bepaalde hoeveelheid eiwitten en vezels. Het voedingsprofiel is daarom completer dan dat van sojaspaghetti.
Dit betekent niet dat traditionele pasta altijd de beste keuze is. Veel hangt af van het soort pasta dat we kiezen en de hele maaltijd waarin het is inbegrepen. Met name volkorenpasta is een interessante keuze omdat deze een grotere hoeveelheid graanbestanddelen behoudt en meer vezels kan leveren, evenals mineralen zoals ijzer, zink en magnesium en enkele B-vitamines.
Volgens de Duitse Voedingsvereniging (DGE) moet om deze reden waar mogelijk volkorenpasta de voorkeur krijgen boven geraffineerde pasta, en draagt het hogere vezelgehalte ook bij aan een groter gevoel van verzadiging.
Dit betekent niet dat pasta roekeloos geconsumeerd moet worden of dat sojanoedels ongezond zijn. Het zijn simpelweg verschillende producten, met verschillende voedingskenmerken.
Als het doel is om een completer en verzadigender voedsel te kiezen, kan volkorenpasta een voordeel hebben. Als je echter je dieet wilt variëren en met nieuwe gerechten wilt experimenteren, kan sojaspaghetti een goed alternatief zijn, zolang het maar deel uitmaakt van een uitgebalanceerde maaltijd, als basis voor een compleet gerecht. Door hun vrij neutrale smaak zijn ze bijzonder geschikt voor het begeleiden van groenten, tofu, peulvruchten, vis of vlees, maar ook voor zaden en specerijen.
Een voordeel voor wie geen gluten kan eten
Dan is er de situatie waarin sojaspaghetti een bijzonder interessant alternatief kan zijn voor traditionele pasta, dat wil zeggen wanneer het nodig is om gluten te vermijden.
Omdat ze over het algemeen worden geproduceerd uit plantaardig zetmeel en niet uit tarwegriesmeel, zijn ze glutenvrij. Voor mensen die lijden aan coeliakie is het echter niet voldoende om de afwezigheid van tarwe als vanzelfsprekend te beschouwen: het is noodzakelijk om altijd het etiket te controleren en producten te kiezen die specifiek gecertificeerd zijn en geschikt zijn voor een glutenvrij dieet, omdat elke besmetting tijdens de productie ook een probleem kan zijn.
