Op zondag 19 juli, 21.00 uur Italiaanse tijd, wordt in het MetLife Stadium in East Rutherford, New Jersey de slotact van het WK 2026 gehouden. Om de titel strijden Spanje, regerend Europees kampioen, en Argentinië, die zowel de wereldkampioenschapstrofee als de Copa América in ontvangst nemen. De tactische kant kan uitgebreid worden besproken, tussen het verstikkende dribbelen van de Spanjaarden, die kunnen rekenen op het beste middenveld van het toernooi, en de vasthoudendheid van Argentinië, een nooit temmende ploeg die dankzij dat fenomeen met de 10 in de laatste minuten terug kan komen. Het punt dat we gaan bespreken gaat verder dan de puur technische kant en valt in de meer abstracte kant die verband houdt met toevalligheden en willekeur, waar deze finale werkelijk vol van is.
Eén taal, twee landen, een eeuw uit elkaar
Vóór 30 juli 1930 was het nooit voorgekomen dat twee nationale teams van dezelfde taal om een wereldteamtitel speelden; sindsdien is er nog maar één finale tussen Spaanstalige landen gezien, de eerste tussen Uruguay en Argentinië, die met 4-2 werd beslist door Celeste in het Centenario-stadion in Montevideo. Zesennegentig jaar later herhaalt de geschiedenis zich, zij het met verschillende hoofdrolspelers: Spanje en Argentinië delen dezelfde taal, het resultaat van drie eeuwen Spaanse koloniale overheersing aan de Rio de la Plata. Kortom, de Castiliaan keert na bijna een eeuw terug als absolute protagonist van een grote finale.
De twee continenten ontmoeten elkaar voor het eerst als kampioenen
Er is nog een record, misschien minder direct, maar technischer: het is nog nooit gebeurd dat tijdens de laatste WK-actie de regerende Europese kampioenen en Copa América-houders het tegen elkaar opnemen. Spanje en Argentinië bestegen in de zomer van 2024 binnen een paar uur na elkaar de troon van hun respectievelijke continenten, en nu spelen ze die ‘grote finale’ die de kalender niet had kunnen organiseren voor de maand maart. Nog een ander statistisch detail is het vermelden waard: in de tweeëntwintig voorgaande edities stonden de uittredende wereldkampioenen nooit tegenover de Europese kampioenen in de finale; tegen de meest recente winnaars van de Copa América was het al slechts één keer gebeurd, in de finale van Qatar 2022 tussen Frankrijk en Argentinië.
Messi, Yamal en een bad van negentien jaar geleden
Het meest besproken hoofdstuk van deze avond betreft echter de twee nummer 10’s. Lionel Messi, negenendertig jaar oud, speelt in zijn derde wereldfinale als starter (na die van 2014 en 2022), een record, want de enige andere speler die in drie heeft gespeeld, Cafu, startte in 1994 vanaf de bank (en nam vervolgens het stokje over van Jorginho) en was pas starter in 1998 en 2002. Voor hem Lamine Yamal, net negentien geworden, groeide op in dezelfde jeugdsector van Barcelona die lanceerde Messi en werd al tijdens de Europese triomf van 2024 de starter van Spanje. Er is een precedent tussen de twee dat het internet in de zomer van 2024 aan het licht bracht: een foto uit 2007, gemaakt voor een liefdadigheidskalender door UNICEF en de krant Sport, waarop een twintigjarige Messi wordt afgebeeld terwijl hij een acht maanden oude baby aan het baden is. Dat kind was Yamal zelf.
Bekijk dit bericht op Instagram
Negentien jaar later bevinden de twee zich als tegenstanders op het meest prestigieuze veld in het wereldvoetbal, in wat Spaanse en Argentijnse verslaggevers nu definiëren als een symbolische overdracht van het stokje tussen de kampioen van gisteren en degene die kandidaat is om de kampioen van morgen te worden.
Andere cijfers die het onthouden waard zijn
Dan zijn er kleine details die nog steeds het beeld vormen. Voor Luis de la Fuente is dit de eerste wereldfinale als coach, nadat hij al een EK won; Lionel Scaloni zou in het geval van een overwinning Vittorio Pozzo evenaren als de enige coach die in staat is twee opeenvolgende Wereldbekers te winnen, een prestatie van de architect van de Azzurri-triomfen van 1934 en 1938. Voor Spanje is het pas de tweede WK-finale in zijn geschiedenis, zestien jaar na de titel in Johannesburg 2010. Messi scoorde op zijn beurt 21 doelpunten op het WK en werd daarmee de recordscorer in de lijst met doelpunten aller tijden van de Wereldbeker. concurrentie.
Wanneer en waar de finale te bekijken
Spanje-Argentinië begint op zondag 19 juli om 21.00 uur Italiaanse tijd (15.00 uur lokale tijd) in het MetLife Stadium in East Rutherford, New Jersey. In Italië zal de wedstrijd live te zien zijn op DAZN, mits abonnement, en free-to-air op Rai 1, ook live op RaiPlay. Negentig minuten voor de aftrap kondigde de FIFA een slotceremonie aan met Laura Pausini, Nicole Scherzinger, Robbie Williams, IShowSpeed en Tom Cruise, terwijl het Amerikaanse volkslied in een speciale versie gespeeld zal worden door Jennifer Hudson. Hierna volgt de eerste rustshow in de geschiedenis van het WK, geïnspireerd op het Super Bowl-model.
