“De wereld wordt “gegijzeld door de petroleummaffia”,Hij nam geen blad voor de mond Juan Carlos Navarrominister van Milieu van Panama, om te beschrijven wat er gebeurt tijdens de COP31 in Antalya, Turkije, waar de klimaatonderhandelingen de beslissende fase zijn ingegaan zonder nog enige overeenstemming te hebben bereikt over enkele van de belangrijkste kwesties. Allereerst de toekomst van fossiele brandstoffen.
De klacht kwam tijdens een persconferentie gewijd aan Verdragsinitiatief voor non-proliferatie van fossiele brandstoffenhet internationale initiatief dat de nu dertig landen samenbrengt die van plan zijn een verdrag op te stellen voor het uitbannen van fossiele brandstoffen, zelfs buiten het traditionele onderhandelingsproces van de Verenigde Naties om.
En dat niet alleen: we zijn allemaal getroffen door het Stockholm-syndroom. We zijn verliefd op onze ontvoerders – verklaarde Navarro, met een even provocerende als bittere metafoor. Wij houden van oliemensen. We kunnen niet zonder hen leven en ze zijn zo sluw dat ze ons ervan hebben overtuigd dat alles wat ze doen voor ons bestwil is.
Dan de uitval:
Ze martelen ons voor ons eigen bestwil, ze vernietigen onze planeet voor ons eigen bestwil, ze verwoesten de natuur om ons te helpen en in ruil daarvoor eisen ze onze onvoorwaardelijke, oneindige, onbeperkte, grenzeloze liefde.
We moeten vooruit kijken, de waarheid vertellen en dringend handelen, in het belang van onze eigen landen. Als ieder van ons zijn steentje bijdraagt en het voorbeeld van Vanuatu, Tuvalu en Fiji volgt, zullen we in een veel betere situatie verkeren.
We moeten dringend actie ondernemen, op nationaal niveau politieke wil tonen en bovenal de moed hebben om de realiteit onder ogen te zien.
Als we doorgaan zoals we in deze COP doen, komen we nergens.
Ik eis radicale verandering.
Woorden die uitdrukking geven aan de frustratie van veel ontwikkelingslanden en duizenden activisten die aanwezig waren op de Conferentie van de Partijen, geïrriteerd door het trage tempo van de onderhandelingen en de moeilijkheid om klimaatbeloften om te zetten in concrete toezeggingen.
Het ontwerp van het definitieve akkoord (en de fossiele brandstoffen die er niet zijn)
Ondertussen gaat COP31 in Antalya zijn laatste officiële dag in met een stap terug op een van de belangrijkste onderwerpen van de conferentie. In het nieuwe ontwerp van de overeenkomst, dat gisteren werd gepresenteerd, is elke expliciete verwijzing naar het opgeven van fossiele brandstoffen, die aanwezig was in de eerste versie van het document, verdwenen. Een afwezigheid die protesten heeft uitgelokt van milieuorganisaties en verschillende landen, terwijl de onderhandelingen tussen de bijna 200 delegaties open blijven.
De tekst, teruggebracht van ruim 140 naar 79 punten, handhaaft de doelstelling om tegen 2035 elektriciteit tot 35% van het mondiale energieverbruik te brengen, maar zonder deze te koppelen aan hernieuwbare bronnen. Een compromis dat dus het risico inhoudt dat er ruimte overblijft voor elektriciteitsproductie uit gas en steenkool. Bovendien blijven de kwesties van de klimaatfinanciering en de rechtvaardige transitie, die nodig zijn om werknemers en gemeenschappen te begeleiden bij het verlaten van de meest vervuilende industrieën, onopgelost.
Vooral het hoofdstuk over aanpassing is controversieel. Het ontwerp erkent de noodzaak om de middelen die aan de meest kwetsbare landen worden toegewezen te verhogen en herinnert aan de doelstelling om de financiering tegen 2035 op zijn minst te verdrievoudigen, maar verduidelijkt niet hoe deze fondsen concreet moeten worden gegarandeerd.
Toch zou de conferentie vandaag, 20 november, moeten eindigen, maar een verlenging van de onderhandelingen lijkt steeds waarschijnlijker, terwijl er op een nieuwe versie van het definitieve document wordt gewacht.
