Plastic residuen en andere afval verspreid in het milieu in plaats van kleine takken: dat vogels over de hele wereld nu moeten vertrouwen op plastic fragmenten of oude verpakkingen om de nesten te bouwen, is nu helaas bekend. Maar de afbeeldingen die uit Amsterdam komen, zijn echt verontrustend.
Dit is wat een nieuwe studie vertelt dat het duidelijk naar voren komt hoe plastic nu een integraal onderdeel is van het leven van andere dieren.
Onder het vergrootglas de Euraziatische florgas ((Fulica atra), die worden gebruikt om hun nesten elk jaar helemaal opnieuw op zee te bouwen met behulp van materialen natuurlijk En biologisch afbreekbaar zoals rushes, staven en bladeren. Maar in het drukke centrum van Amsterdam en langs de kanalen zijn deze materialen schaars, dus de jassen vertrouwen op de plastic Om hun nesten te bouwen
De inspiratie voor de studie kwam naar een HEHAEMSTRA van een Floor, bioloog van Naturalis Biodiversity Centerdie merkten hoe vogels afval en plastic puin in hun nesten namen.
In september 2021, aan het einde van het reproductieve seizoen, waagden Hheemstra en zijn collega’s de stad in op zoek naar nesten. Ze brachten ze naar het laboratorium 15ze ontmantelden zorgvuldig elk nest, werklaag na laag om natuurlijke materialen van kunstmatige materialen te scheiden. En vervolgens bestudeerden ze elk stuk afval om aanwijzingen te zoeken over zijn leeftijd, gebaseerd op dingen zoals vervaldatums of promoties voor specifieke evenementen.
Op basis van deze gegevens begrepen ze dat de meeste nesten minder dan drie jaar oud waren, behalve één – bijgenaamd de “Rokin Nest” – die meer dan 30 jaar oud leek te zijn. Omdat de jassen pas sinds 1989 in de stad nidificeren, vertelt het nest bijna het hele verhaal van de tijd die de soort in Amsterdam heeft doorgebracht.
Vandaar de tragische conclusie: Rokin’s Nest bevatte 635 plastic stukkendie werkte “Als een tijd van tijd van menselijk afval“, Schrijft Gennaro Tommas Wetenschap. Binnen vonden ze een behuizing van chocoladerepen die verwezen naar de FIFA Wereldbeker van 1994 en een container McDonald’s McChicken van 1996. Euraziatische jassen leven over het algemeen tussen de 5 en 10 jaar, daarom vermoeden ze dat ten minste drie verschillende generaties Rokin’s Nest mogelijk hebben gebruikt.
Is de overvloed aan plastic in de nesten noodzakelijkerwijs negatief?
Ja en neezegt HEHAEMSTRA. Aangezien plastic niet ontleedt, betekent het gebruik ervan dat vogels niet zoveel tijd moeten besteden aan het bouwen van nieuwe nesten elk jaar. Dit geeft hen meer tijd en energie om andere belangrijke taken te voltooien, zoals het verdedigen van hun territorium of Zoek naar voedsel.
Plastic kan ook Euraziatische Senasic Folaga’s helpen gedijen en zich verspreiden in stedelijke omgevingen. Ze zijn een van de weinige vogels die echt plastic als materiaal heeft overgenomen om te nestelen, zegt HEHAEMSTRA.
Hoewel sommigen zeggen dat het een zeer trieste ontwikkeling is, denk ik ook dat het een zeer creatieve ontwikkeling is.
Kortom, ‘Integratie van plastic in de nesten kan volgens de geleerde een voordeel zijn voor de cunches, waardoor ze tijd en energie kunnen besparen bij het zoeken naar materialen. In feite hebben deze vogels de neiging om pre -bestaande structuren opnieuw te gebruiken in plaats van nieuwe nesten helemaal opnieuw te bouwen.
Maar er is geen twijfel, Deze praktijk brengt er ook tal van gevaren mee: De kleintjes lopen het risico om gevangen te raken in de elastische veters van de maskers, plastic fragmenten in te nemen en bijgevolg te lijden aan verstikking O verdrinking. Ondanks de gevaren behoren de Folaghe tot de weinige soorten die plastic lijken te hebben overgenomen zoals gewoonlijk materiaal voor de constructie van hun nesten.
Antropoceen door de blik van de vogels
De nesten die voor deze studie zijn verzameld, worden tentoongesteld op de Museon-omniersum van de tijd, in een tentoonstelling gewijd aan antropoceen. Dit geologische tijdperk, hoewel niet officieel erkend, getuigt van de diepgaande afdruk van menselijke activiteiten op de planeet. Een impact die, vaak onzichtbaar, duidelijk blijkt te zijn in de transformaties die zelfs de nestgewoonten van de vogels beïnvloeden. Structuren die, laag na laag, onze relatie met plastic vertellen en de manier waarop het afval in elke hoek van de wereld kruipt, totdat het onderdeel wordt van de levenscyclus van dieren.
Het huisje en andere vogels van Amsterdam hebben geen plastic gekozen vanwege zijn esthetische waarde of voor een precieze functionaliteit, maar omdat de omliggende omgeving niet langer veel alternatieven biedt. Hun nesten veranderen dus in echte zwevende archieven van onze productie van afval. En terwijl dieren strategieën blijven vinden om zich aan te passen en te overleven, wordt onze impact op het ecosysteem steeds diepgaand. In een wereld die snel verandert en die we in een paar decennia hebben getransformeerd, zal het voor veel soorten steeds moeilijker zijn om ons ritme en ons afval bij te houden.
