Het kristalheldere water van Punta Secca, een kustplaatsje dat bekend staat om het onderzoek van inspecteur Montalbano, is de thuisbasis van een nieuwe onverwachte (en ongewenste) bewoner. Dit is de westelijke schorpioenvis (Pterois miles), een tropische soort met een opvallend uiterlijk maar gevaarlijk voor de biodiversiteit, maar ook voor zwemmers.
De ontdekking, de eerste officieel gedocumenteerd in de provincie Ragusa, werd bevestigd door het team van internationale onderzoekers van het Civic Museum of Natural History van Comiso. Het exemplaar werd op ongeveer twintig meter diepte waargenomen door Federico Brugaletta, een deskundige duiker en medewerker van het museum, als onderdeel van een Citizen Science-project dat burgers en enthousiastelingen betrekt bij het monitoren van de mariene biodiversiteit. Het zorgwekkende rapport wordt van bijzonder belang omdat het de opmars bevestigt van een soort afkomstig uit de Indische Oceaan en de Rode Zee, die de laatste jaren zijn verspreidingsgebied in de Middellandse Zee steeds verder uitbreidt.
Het dier zal nu worden onderworpen aan diepgaande genetische en morfologische analyses om zijn oorsprong te reconstrueren en de dynamiek van zijn verspreiding langs de Italiaanse kusten beter te begrijpen.
Een gevaarlijke uitheemse soort
Achter het bijna elegante uiterlijk, gekenmerkt door lange stekels en opvallende strepen, schuilt een uiterst efficiënt roofdier. De koraalduivel, ook bekend als de koraalduivel, voedt zich met kleine vissen en ongewervelde dieren en kan snel de balans veranderen van de ecosystemen die hij koloniseert.
@Canva
De aanwezigheid ervan baart wetenschappers zorgen omdat de soort, bij gebrek aan natuurlijke vijanden, zich gemakkelijk kan vermenigvuldigen, waardoor de lokale biodiversiteit afneemt en inheemse soorten onder druk komen te staan. Om deze reden behoort de uitheemse soort tot de meest zorgvuldig gecontroleerde invasieve organismen in de Middellandse Zee, samen met de gevlekte kogelvis (Lagocephalus sceleratus) en de konijnenvis (Siganus luridus en Siganus rivulatus).
Pas op voor giftige doornen
Naast de ecologische implicaties vereist koraalduivel ook om gezondheidsredenen voorzichtigheid. De doornen zijn verbonden met klieren die een gif afgeven dat zeer intense pijn, zwelling en, in de meest ernstige gevallen, symptomen zoals misselijkheid, koorts en ademhalingsmoeilijkheden kan veroorzaken. Het dier is niet agressief en heeft de neiging contact met mensen te vermijden, maar onbedoelde omgang kan onaangename gevolgen hebben. In het geval van een steek raden specialisten aan om het aangetaste deel onder te dompelen in zeer heet water dat compatibel is met de tolerantie van de huid, en snel contact op te nemen met een arts.
Voor onderzoekers vertegenwoordigt elke nieuwe waarneming waardevolle informatie. Daarom is de uitnodiging aan vissers, duikers en zwemmers eenvoudig: observeren, documenteren en rapporteren, zonder het dier ooit aan te raken.
Bekijk dit bericht op Instagram
De klimaatcrisis maakt de weg vrij voor invasieve soorten
De komst van de koraalduivel is geen geïsoleerde episode, maar het symptoom van een bredere transformatie die de Middellandse Zee treft. De afgelopen decennia heeft het opwarmende water ervoor gezorgd dat onze zee steeds meer op een tropisch milieu gaat lijken, wat de vestiging van soorten uit de Rode Zee en de Indische Oceaan bevordert.
Dit proces, bekend als de tropicalisering van de Middellandse Zee, is nauw verbonden met de klimaatcrisis. Dankzij hogere temperaturen kunnen veel uitheemse soorten de winter overleven, zich voortplanten en permanente populaties vestigen. Naast de koraalduivel zijn de bekendste voorbeelden de gevlekte kogelvis (Lagocephalus sceleratus), een van de meest problematische invasieve soorten voor de visserij in de Middellandse Zee, en de blauwe krab (Callinectes sapidus), die grote schade veroorzaakt aan kustecosystemen en schelpdierkwekerijen.
Er worden ook steeds vaker de Portugese karveel (Physalia physalis) waargenomen, een tropisch organisme met stekende tentakels dat gunstige omstandigheden vindt voor zijn aanwezigheid in de Middellandse Zee in warmere wateren.
