Een 35.000 jaar oude sabeltandtijgerwelp werd ontdekt in de Siberische permafrost: dankzij perfecte bewaring herschrijven wetenschappers de geschiedenis van deze prehistorische katachtige
In Siberiëlangs de oevers van de rivier Badyarikhaeen groep mammoetslagtandjagers deed een buitengewone ontdekking: een sabeltandtijgerwelp, perfect bewaard gebleven in de permafrost. Deze uitzonderlijke 35.000 jaar oude ‘mummie’ heeft wetenschappers in staat gesteld unieke details waar te nemen die nog nooit eerder zijn bestudeerd.
Dankzij natuurlijk bevriezen van permafrostkonden onderzoekers de welp van de soort analyseren Homotherium latidenseen katachtige uit het Boven-Pleistoceen. Het onderzoek, gepubliceerd op Wetenschappelijke rapportenbevestigde dat het dier nog maar drie weken oud was en leidde dit af uit de analyse van zijn tanden.
De koude, droge omstandigheden van Siberië zijn ideaal voor het behoud van oude fossielen en organische overblijfselen. Juist deze eigenschap heeft ervoor gezorgd dat we niet alleen de botten en spieren intact hebben kunnen houden, maar ook de vacht en huid van de puppy, zoals uitgelegd in Alexey V. Lopatindirecteur van het Borissiak Paleontologisch Instituut van de Russische Academie van Wetenschappen:
Het is een ongekende ontdekking
Wetenschappers hebben anatomische details opgemerkt die deze soort onderscheiden van moderne katachtigen, zoals een robuuste nek en de afwezigheid van handwortelkussens, handig bij het bewegen op sneeuw. Bovendien had de vacht van de welp een donkerbruine kleur, een kenmerk dat uniek werd geacht in vergelijking met de hedendaagse grote katten.
De ontdekking gaf niet alleen een nieuwe kijk op hoe een uitgestorven dier eruit zag, maar legde ook de basis voor toekomstige genetische studies. DNA-extractie is een van de belangrijkste doelstellingen van het onderzoeksteamwaarmee we hopen onze kennis over deze soort verder te verdiepen.
De rol van permafrost bij het behoud van uitzonderlijke fossielen
Het Noordpoolgebied van Siberië is dankzij de permafrost veranderd in een soort tijdcapsule. Er zijn hier al bijzondere resten gevonden, zoals een gemummificeerde wolharige neushoorn en de kop van een 32.000 jaar oude wolf. Deze vondsten bieden een uniek inzicht in prehistorische ecosystemen, rijk aan dieren die nu zijn uitgestorven, waaronder wolharige mammoeten en sabeltandkatachtigen, zoals benadrukt Manuel J. SalesaSpaanse paleontoloog:
Elke ontdekking breidt onze kennis uit. De mogelijkheid om een volwassen exemplaar te vinden zou ongelooflijk zijn.”
