Een sterke golf van controverse heeft de Nieuw-Zeelandse regering overspoeld na de aankondiging van een aanzienlijke verlaging van de doelstellingen voor het terugdringen van de uitstoot van biogeen methaan, een broeikasgas met een aanzienlijk potentieel voor de opwarming van de aarde. Het besluit, genomen door de rechtse coalitieregering, werd toegejuicht door de boeren, maar heeft een koor van harde kritiek opgeroepen van milieuactivisten, wetenschappers en oppositiefiguren, die het omschrijven als een ‘zwakke’ en ‘niet-ambitieuze’ keuze.
Doelen snijden
Zondag schetste de regering nieuwe plannen voor de reductie van methaan: de doelstelling voor de reductie van de uitstoot in 2050 (vergeleken met het niveau van 2017) is teruggebracht tot een bereik tussen 14 en 24%. Deze stap betekent een duidelijke stap achteruit vergeleken met de vorige doelstelling, die een veel ingrijpender bezuiniging voorzag, tussen 24 en 47%.
Biogeen methaan is nauw verbonden met de landbouwsector, in het bijzonder de veehouderij, gezien de aanwezigheid in het land van ongeveer vijf miljoen koeien en 23 miljoen schapen. Volgens overheidsgegevens is de landbouw verantwoordelijk voor bijna de helft van de totale uitstoot van broeikasgassen in Nieuw-Zeeland.
Tegengestelde reacties: boeren en milieuactivisten
De koerswijziging werd met opluchting verwelkomd door de beroepsverenigingen van boeren, die de vorige doelstelling fel hadden bestreden. Wayne Langford, voorzitter van de Federated Farmers of New Zealand (een landbouwlobby), noemde de oude doelstellingen ‘absolute waanzin’ en sprak zijn tevredenheid uit door te zeggen dat boerenfamilies, onder zware druk, eindelijk wat ademruimte lijken te hebben gevonden.
Milieuactivisten hebben een heel andere mening. Het Nieuw-Zeelandse kantoor van Greenpeace beschuldigde de regering van een beleid dat “ neerkomt op een totale ontkenning van de klimaatverandering”. Amanda Larsson, de klimaatcampagnevoerder van de groep, bekritiseerde rechtstreeks premier Christopher Luxon en beweerde dat hij “de bedrijfswinsten verkiest boven de toekomst van onze kinderen.”
Wetenschappelijke kritiek en imagoschade
Ook de wetenschappelijke wereld heeft haar ernstige bezorgdheid geuit. Ralph Sims, een klimaatmitigatie-expert aan de Massey University, benadrukte een tekortkoming in de plannen van de regering: de regering heeft bevestigd dat zij geen belasting zal heffen op methaanemissies uit de landbouw uit angst voor bedrijfssluitingen en dat zij NZ$400 miljoen (ongeveer US$230 miljoen) zal investeren in methaanreductietechnologie. Sims waarschuwde echter dat er “geen garantie” is dat wetenschappelijk onderzoek concrete oplossingen voor de korte termijn voor biogeen methaan kan opleveren. Minister van Klimaatverandering Simon Watts zei echter dat de totale landbouwemissies de komende tien jaar met wel 14% kunnen worden verminderd, op voorwaarde dat 30% van de boeren technologieën adopteert die naar verwachting vóór 2030 beschikbaar zullen zijn.
Wetenschappers en belangengroepen vrezen dat het besluit de internationale reputatie van Nieuw-Zeeland kan schaden. Climate Action, een invloedrijke lobbygroep, zei dat het terugdringen van het doel het imago van het land zou kunnen aantasten. Jocelyn Turnbull, een senior wetenschapper bij de regering van Earth Sciences New Zealand, sloot zich aan bij het koor en zei dat de beleidsverandering het ‘schone en groene’ imago van Nieuw-Zeeland zou kunnen aantasten, waarvan de klimaatsituatie al kritiek is, met oceanen die 34% sneller opwarmen dan het mondiale gemiddelde, volgens een rapport.
Ondanks de kritiek wilde minister Watts geruststellen door te stellen dat de regering “zich blijft inzetten voor onze nationale en internationale verplichtingen op het gebied van klimaatverandering, inclusief de doelstelling van een netto nuluitstoot in 2050”. Hij voegde er ook aan toe dat de landbouw “een belangrijke en eerlijke bijdrage zal blijven leveren aan het bereiken van deze reductie”. De regering kwam ook overeen dat zij in 2040 een wetgevende herziening van de biogene methaandoelstellingen zal uitvoeren, terwijl zij bevestigt dat er geen dreigende belastingen op landbouwemissies zijn.
Bronnen: Ministerie van Milieu Nieuw-Zeeland
