Er gebeurt iets buitengewoons in de diepten van het Gardameer. Een zeldzaam fenomeen, bijna onzichtbaar voor de ogen van toeristen die langs de oevers lopen, maar van fundamenteel belang voor de gezondheid van het grootste Italiaanse meer. Na ongeveer twintig jaar heeft Garda een natuurlijk proces van totale vermenging van het water voltooid, een soort gigantische “ademhaling” die in staat is het hele ecosysteem van het meer te regenereren. De laatste soortgelijke episode vond plaats in de winter van 2006. Sindsdien was het meer niet langer in staat de oppervlakte- en diepe lagen volledig te mengen. Deze keer brachten de perfecte weersomstandigheden echter alles weer in beweging.

Bekijk dit bericht op Instagram

De beslissende rol van kou en wind

De aanleiding voor deze uitzonderlijke gebeurtenis was een zeer precieze combinatie: koude temperaturen, sterke stromingen uit het noorden en een fenomeen dat homothermie wordt genoemd. In de praktijk is de watertemperatuur vanaf het oppervlak tot op de grootste diepte vrijwel identiek geworden. Wanneer dit gebeurt, verdwijnen de verschillen in dichtheid tussen de lagen van het meer. En dit is waar de wind een rol speelt, die ervoor zorgde dat de watermassa’s zich volledig vermengden, zelfs tot op een diepte van 270 meter. In grote diepe meren zoals het Gardameer, waar de diepte op sommige punten 350 meter bedraagt, is dit proces zeer zeldzaam. Normaal gesproken vindt slechts gedeeltelijke recirculatie plaats, maar deze is onvoldoende om de zeebodem daadwerkelijk te regenereren.

Diepe zuurstof en voedingsstoffen die weer naar boven komen

De gegevens verzameld door de APPA multiparametrische sonde, gepositioneerd in Riva del Garda, tussen Punta Lido en het strand van Sabbioni, vertellen precies wat er is gebeurd. Op 1 april werd 9,45 graden vrijwel gelijkmatig gemeten tussen oppervlakte en diepte. Maar de belangrijkste gegevens hebben betrekking op zuurstof: op 270 meter hoogte is het met ongeveer een derde toegenomen, van 6,61 mg/l naar 8,80 mg/l in een paar dagen.

Vertaald naar ecologische termen betekent het een echte natuurlijke aanvulling. Het oppervlaktewater, rijk aan zuurstof, zakte naar de zeebodem, terwijl het diepe water steeg en de voedingsstoffen en micro-elementen meesleurde die zich in de loop der jaren hadden verzameld. Een essentieel proces om stagnatie te voorkomen, de biodiversiteit levend te houden en het voortbestaan ​​te garanderen van de soorten die in de diepste delen van het meer leven.

Een positief signaal, maar ook een klimaatbel

Deskundigen spreken van zeer positief nieuws voor Garda, omdat het meer opnieuw blijk geeft van een verrassend vermogen om zichzelf te regenereren. De vermenging zou de komende maanden ook een toename van de fytoplankton- en algenbloei kunnen bevorderen, natuurlijke fenomenen die verband houden met de nieuwe beschikbaarheid van voedingsstoffen.

Tegelijkertijd komen er echter ontnuchterende gegevens naar voren. De afgelopen decennia zijn de oppervlaktetemperaturen van Garda voortdurend gestegen als gevolg van de klimaatverandering. Tegenwoordig zijn de diepe wateren aanzienlijk warmer dan in de jaren negentig. En dit is precies het cruciale punt: gebeurtenissen zoals degene die zojuist hebben plaatsgevonden, worden steeds zeldzamer. Want om het meer te laten ‘ademen’ heb je echt koude winters, harde wind en een klimaatevenwicht nodig dat steeds moeilijker te bereiken is.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: