Jarenlang bleef het buiten staan, tussen regen, korstmossen en verwaarlozing, totdat het op een bergingswerf in Wiltshire, Engeland belandde. Daar zag een verzamelaar een marmeren beeld van slechts 68 centimeter hoog en besloot het te kopen voor 300 pond, ongeveer 345 euro. Hij had iets gezien dat anderen hadden gemist: die gehavende figuur van een paus kon veel meer waard zijn dan de vraagprijs.

Hij had gelijk. Volgens de experts van het Britse veilinghuis Woolley & Wallis zou het om een ​​zeldzaam voorbereidend model gaan dat rond 1736 werd gemaakt door Pietro Bracci, de Romeinse beeldhouwer die later de monumentale figuur van Oceanus in het midden van de Trevifontein zou creëren. Het werk toont paus Clemens XII zittend op een troon en wordt verondersteld verbonden te zijn met een groot bronzen beeld dat ooit op de Capitolijn stond en in 1798 werd verwoest.

Het marmer is op 8 oktober 2026 in de veiling opgenomen met een geschatte waarde tussen de 5.000 en 10.000 pond, ongeveer 5.800-11.600 euro. Het lot werd later echter gerapporteerd als uit de verkoop genomen. De reden werd niet openbaar gemaakt.

De handtekening van Pietro Bracci op een vergeten beeldhouwwerk

Kleine Clemens XII draagt ​​de triregnum, de traditionele pauselijke tiara en een grote mantel versierd met reliëfs. Hij zit op een troon versierd met voluten en gevleugelde cherubs. Ondanks de verslechtering van de ondergrond zijn de details van de kleding en compositie nog steeds herkenbaar. Aan de rechterkant staat een handtekening: “P. Bracci, Rom. F.”, verwijzend naar Pietro Bracci en de creatie van het werk in Rome.

Volgens de Woolley & Wallis-catalogus is het beeldhouwwerk het enige bekende overgebleven marmeren model van het monumentale beeld dat in opdracht van de Romeinse Senaat werd gemaakt ter ere van Clemens XII. De toeschrijving komt voort uit het onderzoek van het veilinghuis en moet worden onderscheiden van de historische documentatie, die in plaats daarvan het bestaan ​​van het grote bronzen monument en de daaropvolgende vernietiging ervan bevestigt.

Mark Yuan Richards, een specialist bij het veilinghuis die de vondst bestudeerde, omschreef de vondst als uitzonderlijk, vooral vanwege de zeldzaamheid van het werk en de directe link met het achttiende-eeuwse pauselijke Rome.

Het verhaal van Bracci is ook in Italië goed gedocumenteerd. Treccani herinnert zich hem als een van de belangrijkste beeldhouwers van de laat-Romeinse barok, auteur van talrijke pauselijke monumenten en portretten. Hij nam deel aan de creatie van de Trevifontein door aan de grote centrale beeldengroep te werken, terwijl het architecturale ontwerp van de fontein van Nicola Salvi was.

Het monument voor Clemens XII dat Rome in 1798 verloor

Het grote standbeeld van Clemens XII werd gemaakt om de bijdrage van de paus aan de geboorte van de Capitolijnse Musea als een voor het publiek toegankelijke instelling te vieren.

In 1733 kocht Clemens XII de antiquiteitencollectie van kardinaal Alessandro Albani, bestaande uit 418 sculpturen. Het jaar daarop werd het Palazzo Nuovo-museum ingehuldigd, een van de belangrijkste stappen in de geschiedenis van de Capitolijnse collecties, zoals de Capitolijnse Musea zelf herinneren.

Het bronzen beeld bestemd voor het Capitool maakte deel uit van dat feestelijke programma. Bracci bereidde het model in de jaren 1730 voor en het laatste gietwerk werd in 1739 uitgevoerd door de zilversmid en gieter Francesco Giardoni. Het monument werd aanvankelijk geplaatst in de hal van Palazzo Nuovo, voor het standbeeld van Innocentius X van Alessandro Algardi. Vervolgens werd het overgebracht naar de Sala degli Orazi e Curiazi van het Palazzo dei Conservatori.

In 1798, tijdens de Romeinse Republiek, werd brons gesmolten. Zo verdween het beeld ongeveer zestig jaar na de oprichting uit de Capitolijnse collecties. Om het uiterlijk ervan te reconstrueren, beschikten historici vooral over een achttiende-eeuwse gravure van Stefano en Rocco Pozzi. De Engelse ontdekking zou daar nog iets veel concreters aan kunnen toevoegen: een driedimensionale weergave van de compositie, met details waardoor een afdruk lastig te reproduceren is.

Een andere Clemens XII wordt nog steeds gevonden in Ravenna

Het verhaal heeft ook een verband met Ravenna, waar een ander standbeeld van Clemens XII, gebeeldhouwd door Pietro Bracci, bewaard is gebleven. Volgens Treccani’s Biografisch Woordenboek van Italianen begon Bracci in 1733 aan dat beeldhouwwerk te werken en stuurde het in 1738 naar Ravenna. Het beeld vertoont overeenkomsten met het beeld dat in opdracht van de Capitolijn werd gemaakt, ook al zijn het twee verschillende monumenten.

De Italiaanse documentatie bevestigt ook een belangrijk detail: de eerste poging om Capitolijns brons te gieten, in oktober 1738, mislukte. Francesco Giardoni slaagde erin het werk op 15 augustus 1739 te voltooien. Een contract gedateerd 10 september 1737, vermeld in de biografische aantekening gewijd aan Giardoni, documenteert de opdracht van de Romeinse Senaat.

Deze informatie versterkt de door het veilinghuis voorgestelde historische connectie, ook al zou een onafhankelijke specialistische evaluatie nodig zijn om de authenticiteit van het in Engeland gevonden marmer definitief vast te stellen.

Hoe ze in Engeland terechtkwam, blijft een mysterie

De herkomst van het beeld vertoont nog enkele hiaten. Voordat het in het pakhuis van Wiltshire terechtkwam, stond het tientallen jaren in de tuin van een Engels privé-eigendom, blootgesteld aan de elementen en gebruikt als decoratief element.

Het was niet mogelijk vast te stellen wanneer het Italië verliet, noch wie het over het Kanaal vervoerde. Mogelijk is het in Engeland terechtgekomen via de antiekmarkt of dankzij een verzamelaar, maar dit blijven hypotheses.

Ook de economische evaluatie behoeft verduidelijking. De aanvankelijke schatting van tussen de 5.000 en 10.000 pond was aangegeven in de verkoopcatalogus. Kavelnummer 470 werd echter uit de veiling van 8 oktober gehaald, zoals ook vermeld in het verkooparchief van MutualArt. Het is daarom niet mogelijk om een ​​hamerprijs aan te geven of redenen voor de intrekking toe te schrijven die niet zijn bekendgemaakt.

Bijna drie eeuwen later heeft een beeldhouwwerk dat tussen oude bouwmaterialen werd gekocht, geleerden mogelijk een model teruggegeven van een Romeins monument dat in 1798 verdween. Het grote bronzen beeld is verloren gegaan. De kleine, bedekt met korstmossen, heeft ook een paar decennia in de tuin doorstaan.