Vaak gedemoniseerd, is ijs eigenlijk een voedingsmiddel dat, als het verstandig wordt gekozen, ook ruimte kan vinden in een op welzijn gericht dieet. Dr. Sonia Cucci, voedingsbioloog, begeleidt ons bij het kiezen van de beste smaken, de juiste porties en de ideale momenten om zonder schuldgevoel te genieten van een ijsje.
IJs is niet verboden: het hangt af van het doel
Als het om voeding gaat, is ijs een van die voedingsmiddelen die bijna nooit in de aanbevolen lijst voorkomen. Maar als we denken in termen van algemeen welzijn en een gezonde levensstijl, verandert de situatie aanzienlijk.
IJs is geen voedingsmiddel dat in diëten voorkomt, maar als we het hebben over welzijn en een gezonde levensstijl in het algemeen – en dus geen dieet met een specifiek doel – zou het op een functionele manier kunnen worden opgenomen, bijvoorbeeld tijdens het weekend, na een training, of als aanvulling voor lichaam en geest,
legt dr. Cucci uit.
Het onderscheid is daarom fundamenteel: degenen die een reis ondernemen met specifieke doelstellingen, zoals aanzienlijk gewichtsverlies of voorbereiding op een wedstrijdsport, zullen samen met hun voedingsdeskundige moeten evalueren of en wanneer ze dit moeten opnemen. Voor iedereen kan ijs een bewust genot zijn, zolang je maar de juiste keuzes maakt.
Altijd ambachtelijk, nooit industrieel
Het eerste criterium dat moet worden gevolgd bij het kiezen van een ijsje is de kwaliteit van de ingrediënten. En op dit punt is de voedingsdeskundige heel duidelijk.
Het is belangrijk om de soorten ingrediënten in ijs te evalueren. Geef altijd de voorkeur aan ambachtelijke producten en vermijd verpakte en ultrabewerkte industriële producten, zegt de specialist.
Kwaliteits ambachtelijk ijs herken je aan de eenvoud van de samenstelling: melk en eieren uit goede bronnen, vers seizoensfruit, echt gedroogd fruit. Integendeel, verpakte en vrij verkrijgbare supermarktproducten bevatten vaak siropen, kunstmatige smaakstoffen, conserveermiddelen en toegevoegde suikers in overmatige hoeveelheden, waardoor ze niet goed verenigbaar zijn met een zorgvuldig dieet.
Bij fruitijsjes kun je het beste zoeken naar ijsjes met seizoensfruit en niet te veel siropen, suikers of smaakstoffen. De smaken die de voorkeur verdienen, in termen van de kwaliteit van de vetten, zijn die van hazelnoot of pistache, omdat ze echt gedroogd fruit gebruiken, specificeert Dr. Cucci.
De calorieranglijst: van sorbet tot crèmes
Vanuit voedingsoogpunt zijn niet alle ijsjes hetzelfde. Er is een echte schaal, die gaat van de lichtste tot de meest calorierijke, en als je deze weet, kun je beter geïnformeerde keuzes maken.
De minst calorierijke van allemaal is sorbet, omdat het geen melk, room of eieren bevat: het bestaat voornamelijk uit water, fruitpulp en een deel suiker. Ook al is de hoeveelheid suiker hoog, in het totale aantal calorieën blijft het de lichtste van alle soorten”, legt de voedingsdeskundige uit.
Op de tweede plaats staat fruitijs, gevolgd door yoghurtijs, dat als bijkomend voordeel probiotica bevat.
Zelfs als het bevroren is, bevat het, als het gemaakt is van yoghurt, alle probiotica die aanwezig zijn in traditionele yoghurt, en dit kan een klein voordeel opleveren voor de darmmicrobiota, benadrukt hij.
Onderaan de ranglijst staan roomijsjes – chocolade, stracciatella, zabaglione, room – die het meest calorieën bevatten en ook het meest veeleisend zijn vanuit spijsverteringsoogpunt.
Wanneer en hoe moet u het consumeren om de glycemische impact te verminderen
Het moment waarop je ijs eet, is geen onbelangrijk detail. In feite kan het een echt verschil maken in de manier waarop het lichaam het metaboliseert.
Het verdient de voorkeur om ijs te consumeren na een maaltijd waarin vezelrijke of vette voedingsmiddelen zijn gegeten, omdat dit de opname van suikers vertraagt en de glycemische index van het ijs zelf verlaagt.”
IJs eten op een geheel lege maag zorgt echter voor een snellere glycemische piek, wat nooit de ideale keuze is. Het als dessert aan het einde van een uitgebalanceerde maaltijd invoegen is daarom de beste strategie om van het moment te genieten zonder het lichaam te overbelasten.
Porties zijn belangrijk: een kopje is beter dan een hoorntje
Kwantiteit heeft ook zijn gewicht. IJs, hoe ambachtelijk en van hoge kwaliteit ook, blijft een calorierijk voedingsmiddel, met toegevoegde suikers die worden toegevoegd aan de suikers die van nature in de ingrediënten aanwezig zijn.
Porties zijn belangrijk. Het verdient de voorkeur om voor kleinere hoeveelheden te kiezen en het kopje te kiezen in plaats van het hoorntje, omdat het koekgedeelte wegvalt, suggereert de voedingsdeskundige.
Een ogenschijnlijk klein detail, maar wat qua suikers en calorieën een verschil kan maken, zeker als het ijs met een zekere regelmaat genuttigd wordt.
Opties voor intoleranten, veganisten en meer
Zoals in veel andere voedingssectoren is gebeurd, past de wereld van het ambachtelijke ijs zich ook aan aan de behoeften van mensen die intoleranties hebben of een specifiek dieet volgen.
Er zijn ijssalons die ijsjes aanbieden die zowel bedoeld zijn voor mensen met een lactose-intolerantie – dus zonder melk – als voor veganisten, dus zonder melk en eieren. Sommige bedrijven bieden ook ijsjes zonder toegevoegde suiker aan, een interessante oplossing voor mensen met bijzondere behoeften”, zegt Dr. Cucci, die zich herinnert dat hij persoonlijk van deze opties gebruik heeft gemaakt tijdens periodes van intensieve sporttraining.
Voor wie last heeft van lactose-intolerantie blijft sorbet in ieder geval de veiligste keuze en uiteraard vrij van melkderivaten.
IJs ja, maar met discretie
IJs mag geen voedseltaboe zijn, noch een uitzondering waar je met schuldgevoelens mee moet leven. Indien gekozen voor de ambachtelijke versie, met eenvoudige, hoogwaardige ingrediënten, geconsumeerd op het juiste moment en in de juiste porties, kan het een integraal onderdeel zijn van een evenwichtige levensstijl.
Zoals bij elk voedsel is bewustzijn de sleutel: weten wat je eet, in welke context en hoe vaak. En als je zo nu en dan overdrijft met een extra kopje, is dat zeker geen tragedie: het voedingsevenwicht wordt in de loop van de tijd opgebouwd, dag na dag, en niet in één enkele maaltijd.
