De datum in de krant leek de onderzoekers een duidelijk punt te geven: 19 juni 1910. Dat zondagnummer zat nog steeds rond het vrijwel complete skelet van een baby gewikkeld, verborgen onder de vloer van een oud Engels huis. Wetenschappelijke analyses hebben het verhaal echter veel verder terug gebracht, naar een tijdperk waarin die krant nog niet eens bestond.
Volgens radiokoolstofdatering zou het kind in de periode tussen 1726 en 1812 hebben geleefd. Zijn stoffelijk overschot zou dus minstens een eeuw ouder zijn dan de pagina’s waarop het is gevonden. Het is deze tijdelijke afstand, die moeilijk te verzoenen is, die de ontdekking heeft getransformeerd in het mysterie van Baby Auckland.
De naam werd door onderzoekers aan de kleine gegeven na de ontdekking die plaatsvond in Bishop Auckland, een stad in County Durham, in het noordoosten van Engeland. Zijn identiteit blijft onbekend. Zelfs de doodsoorzaak en het pad dat het lichaam heeft gevolgd voordat het onder die planken belandde, wachten nog op een overtuigende reconstructie.
De pasgeboren baby verborgen onder de vloer
De ontdekking dateert van 29 juli 2024. Sommige arbeiders waren bezig met het renoveren van een appartement op de bovenste verdieping van een gebouw in Fore Bondgate, een centrale straat in Bishop Auckland, toen ze een deel van de oude vloer omhoog brachten.
In de ruimte eronder verschenen de stoffelijke resten van een kind. Het skelet was verpakt in een kopie van De scheidsrechtereen zondagskrant opgericht in Manchester in 1884 en voornamelijk gewijd aan sport, theater en nieuws. Op de kopie waarmee het lichaam was bedekt, stond de datum 19 juni 1910. Het verhaal werd tijdens het gerechtelijk onderzoek gereconstrueerd en gerapporteerd door de Britse omroep ITV News.
Onderzoekers vonden ook een bruin touwtje dat drie keer om de nek van het kind was gewikkeld. Een detail dat de politie van County Durham ertoe aanzette de zaak als een verdacht overlijden te beschouwen en als een van de mogelijke verklaringen die van kindermoord te beoordelen.
Het gebouw dateerde uit het Victoriaanse tijdperk en de krant leek het overlijden in de eerste decennia van de twintigste eeuw te plaatsen. De agenten begonnen tellingen, kadasters en documenten te raadplegen met betrekking tot de mensen die tussen 1900 en 1920 in het huis hadden gewoond.
De eerste reconstructie leidde tot een geboorte die geheim bleef, misschien gekoppeld aan armoede, aan een buitenechtelijke zwangerschap of aan de sociale schaamte waarmee alleenstaande moeders in Engeland destijds gepaard gingen. De datering van de botten vernietigde die chronologie volledig.
Tests brengen Baby Auckland terug naar de achttiende eeuw
De stoffelijke resten werden overgebracht naar de Royal Victoria Infirmary in Newcastle en toevertrouwd aan patholoog Louise Mulcahy en forensisch antropoloog Micol Zuppello. Uit onderzoek van het skelet bleek dat het kind een ontwikkeling van ongeveer 40 weken had bereikt. Het ging dus om een voldragen foetus of een pasgeboren baby die net ter wereld was gekomen. De toestand van de stoffelijke resten maakte het onmogelijk om vast te stellen of hij levend of al dood geboren was.
Ook de betekenis van de string blijft onzeker. De drievoudige draaiing rond de nek kan op wurging duiden, maar dankzij de bewaarde botten en weefsels konden we hem niet definitief met de dood in verband brengen. Er kan ook touw zijn gebruikt om de verpakking vast te binden of toegevoegd zijn toen het lichaam werd verplaatst.
Pogingen tot DNA-extractie leverden slechts één bepaald stukje informatie op: Baby Auckland was een jongen. Het genetische materiaal was te verslechterd om de identiteit van het kind te reconstrueren of eventuele nakomelingen en verwanten te identificeren.
Een eerste analyse van de koolstof in de botten sloot uit dat het kind geboren was na 1945, het jaar waarin kernproeven de niveaus van koolstof-14 in de atmosfeer begonnen te veranderen. Latere onderzoeken hebben het meest waarschijnlijke interval tussen 1726 en 1812 aangegeven.
Baby Auckland leefde dus mogelijk tijdens het bewind van George II of George III, in de jaren waarin de industriële revolutie het gezicht van Britse steden veranderde. De krant waarin hij berichtte, zou minstens een eeuw na zijn geboorte zijn gedrukt.
Hoe had een kind uit de achttiende eeuw in een krant van 1910 kunnen belanden?
Het verschil tussen de leeftijd van de stoffelijke resten en die van de krant opent het meest gecompliceerde scenario. Een exemplaar uit 1910 heeft mogelijk een aantal jaren in huis gelegen en is gebruikt om voorwerpen te beschermen, holtes op te vullen of de vloer te isoleren. Een interval van meer dan honderd jaar vereist minstens één beweging van het lichaam.
Eén van de hypothesen die in aanmerking wordt genomen, is dat het kind kort na zijn dood op een andere plaats werd begraven of verborgen. Mogelijk zijn de overblijfselen ontdekt tijdens werkzaamheden aan het begin van de twintigste eeuw, verpakt in de toen beschikbare krant en vervolgens onder de planken gelegd.
Het lichaam kan ook lange tijd in een oude structuur van het gebouw zijn bewaard en vervolgens zijn verplaatst tijdens een verbouwing van het huis. De politie doorzoekt de archieven naar informatie over de verbouwingen, de vorige eigenaren en de bewoners van het pand.
De data die door radiokoolstof worden verstrekt, vereisen echter voorzichtige lezing. De techniek meet het verval van de koolstof-14-isotoop en retourneert probabilistische bereiken. Voeding, vervuiling en bewaaromstandigheden kunnen de resultaten beïnvloeden. Om deze reden vroeg de lijkschouwer om van een datingspecialist te horen voordat het onderzoek werd afgesloten.
De begrafenis en het onderzoek zijn nog open
Op 27 april 2026, bijna twee jaar nadat ze werd gevonden, werd Baby Auckland begraven op de gemeentelijke begraafplaats van Bishop Auckland.
Tijdens de ceremonie werd een kleine witte kist vergezeld door vertegenwoordigers van de politie, lokale autoriteiten en enkele burgers. De politie van County Durham zei dat ze het kind een waardig afscheid wilden geven na een tijd onder de vloer te hebben doorgebracht die mogelijk meer dan twee eeuwen heeft geduurd. Het verslag van de ceremonie is beschikbaar op de officiële website van Durham Constabulary.
Het onderzoek zou in mei 2026 eindigen. De hoorzitting werd echter uitgesteld om de tussenkomst van drie nieuwe getuigen mogelijk te maken: een vertegenwoordiger van het onderzoeksteam, een specialist die betrokken was bij het postmortemonderzoek en een radiokoolstofdeskundige.
De nieuwe zitting is vastgesteld op 17 september 2026. De keuringsarts zal voor zover mogelijk moeten vaststellen wie het kind was, wanneer en waar hij overleed en welke omstandigheden zijn overlijden begeleidden. Onder die planken bleven een naamloze baby, drie windingen en een zondag uit 1910 bij elkaar. De datum op de krant is nog perfect leesbaar. Het kind blijft naar achteren glijden.
