Een ongekend groen offensief hervormt het faunaevenwicht tussen Europa en Azië, waardoor Turkije een voortrekkersrol speelt op het gebied van milieubeschermingsbeleid. In 2025 coördineerden de autoriteiten van Ankara een gigantische herbevolkingsoperatie waarbij 3.745.402 dieren opnieuw in hun respectieve oorspronkelijke leefgebieden werden geïntroduceerd.

Deze enorme ecologische manoeuvre werd volledig gepland en uitgevoerd door het Directoraat-Generaal voor Natuurbehoud en Nationale Parken, geparafeerd met de afkorting DKMP, dat opereert onder de strikte leiding van het Ministerie van Land- en Bosbouw. Het initiatief beperkt zich niet tot het bestrijden van de achteruitgang van lokale soorten, maar heeft tot doel de door de antropisering beschadigde voedselketens te herstellen.

De soort die in het wild is vrijgelaten en het historische evenwicht sinds 2001

De gedetailleerde telling van releases die het afgelopen jaar is uitgevoerd, onthult een gediversifieerde strategie, afhankelijk van de territoria. De beboste en bergachtige gebieden verwelkomden 152 wilde zoogdieren en 45.250 vogels, die werden ingezet om de landpopulaties nieuw leven in te blazen. Het leeuwendeel was echter afgeschermd van de wateromgevingen, waarin de experts 3,7 miljoen forellen introduceerden met het specifieke doel de biologische keten van de interne bekkens te stabiliseren. Deze recente inspanning maakt deel uit van een macroproject dat sinds 2001 actief is en dat in vierentwintig jaar tijd meer dan 51,1 miljoen wezens naar Turkse natuurreservaten heeft overgebracht, waaronder 1,48 miljoen vogels en 2.421 zoogdieren.

De uitbreiding van beschermde grenzen en de telling van de fauna

Om het voortbestaan ​​van de vrijgelaten exemplaren te garanderen, heeft de staat tegelijkertijd zijn natuurlijke grenzen verzegeld. Eind 2025 breidde Turkije zijn wettelijk beschermde gebied uit tot 3,8 miljoen hectare, een stijging van 39.800 hectare vergeleken met het voorgaande seizoen.

Het raamwerk van reservaten dat momenteel door de DKMP wordt beheerd, omvat 690 beschermingsgebieden, waarbinnen zich 50 nationale parken, 274 natuurparken, 85 natuurontwikkelingsgebieden en verschillende wetlands bevinden, waaronder 14 Ramsar-gebieden die worden beschermd door internationale verdragen. Wetenschappelijke monitoring in deze oases heeft het al mogelijk gemaakt om 29.694 exemplaren te identificeren die tot 17 verschillende beschermde soorten behoren.

Digitale kluis van Noah’s Ark voor het in kaart brengen van soorten

Wetenschappelijke monitoring in het veld dient niet alleen onmiddellijke bescherming, maar voedt ook een echte IT-infrastructuur. Met een floristisch erfgoed dat kan bogen op 13.343 zaadplanten en een zeer hoge mate van endemisme, waaronder 3.301 endemische soorten en 391 lokale endemische soorten, had het land een geavanceerd volgsysteem nodig.

Alle verzamelde gegevens worden systematisch ingevoerd in de nationale databank van Noah’s Ark. Dit digitale platform kent aan elke individuele soort een identificatiecode toe, waarbij historische gegevens worden vergeleken met wetenschappelijke literatuur om de bewegingen en gezondheid van de dieren in de loop van de tijd te volgen.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: