Een groep wetenschappers volgde twintig ijsberen in Hudson Bay, Canada, en rustte ze uit met kleine GoPro’s om nauwlettend te observeren hoe de soort reageert op klimaatverandering. De beelden, verzameld over een periode van drie jaar, bieden een directe blik op de nieuwe eetgewoonten van deze grote roofdieren, die gedwongen worden steeds meer tijd door te brengen buiten het zee-ijs, waar ze gewoonlijk op zeehonden jagen.
Het onderzoek, gepubliceerd op Natuurcommunicatiebevestigt dat het ijsvrije seizoen sinds 1979 met drie weken is verlengd, waardoor beren ertoe worden aangezet langere perioden op het land door te brengen. Maar hun poging tot aanpassing blijkt onvoldoende.
De beelden onthullen wanhopige strategieën
Uit de opnames komen verrassende taferelen naar voren: beren die zich voeden met karkassen van vogels, grazen van gras en bessen, of zeeresten opruimen om te overleven. In sommige gevallen worden ze gefilmd terwijl ze in het water spelen of op elandgeweien kauwen, gedrag dat tot nu toe zelden is gedocumenteerd.
Bioloog Anthony Pagano van de US Geological Survey, coördinator van het onderzoek, legde uit dat deze beelden de intelligentie en het aanpassingsvermogen van de soort laten zien, maar ook de grenzen van dergelijke strategieën. Beren wisselen momenten van rust af met pogingen om te jagen en voedsel te verzamelen, maar de energiebalans blijft negatief.
Vallend gewicht en waarschuwingssignalen
Van de twintig waargenomen exemplaren verloren er 19 gewicht, en één in het bijzonder registreerde een verlies van meer dan 36 kilo. Ondanks inspanningen garandeert landvoedsel niet de noodzakelijke calorie-inname. Deskundige Andrew Derocher van de Universiteit van Alberta noemde dit gedrag “wanhopige daden”, en onderstreepte dat “Hongerige beren lopen meer risico dan goed gevoede beren”.
Het probleem gaat niet alleen over het dieet: in de Hudsonbaai is de ijsberenpopulatie sinds 1987 met 30% afgenomen, een duidelijk teken van de ineenstorting van het Arctische ecosysteem. Steeds meer exemplaren ondernemen lange afstandszwemmen, een abnormaal gedrag dat stress en vermoeidheid aan het licht brengt.
De enige hoop: het ijs redden
Hoewel sommige beren er nog steeds in slagen om op gletsjerijs te jagen in regio’s als Groenland en Spitsbergen, waarschuwen wetenschappers dat dit geen echte aanpassing is, maar een tijdelijke overlevingsstrategie. Organisaties zoals Polar Bears International herhalen dat de redding van de soort alleen afhangt van het terugdringen van de uitstoot en het beperken van de opwarming van de aarde. Zoals klimatoloog Katharine Hayhoe zich herinnert: “We hebben alle mogelijke oplossingen en ieders inzet nodig”.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
