Cobolli in tranen nadat hij zich terugtrok uit de ATP 500 in Wenen, Berrettini troost hem en omhelst hem: dit is het mooiste gezicht in de sport

De binnenbaan van de Erste Bank Open in Wenen had het toneel moeten zijn van een groot feest voor het Italiaanse tennis, maar werd omgetoverd tot het decor voor een ontroerende les in sport en leven. Tijdens de ronde van 16 van de ATP 500 werd Flavio Cobolli, de huidige nummer 6 van de wereld, na slechts 40 minuten spelen gedwongen de witte vlag te hijsen vanwege een linkerbeenblessure, waarbij de stand 5-2 was in het voordeel van Matteo Berrettini.

Toen hij besefte dat hij niet verder kon, zakte de Romeinse tennisser in elkaar op zijn stoel en gaf toe aan hevige tranen. In plaats van zich te verheugen over de doorgang naar de kwartfinales tegen Alex De Minaur, zat Berrettini in tranen op de bank van zijn vriend, hield hem in een lange knuffel en troostte hem, in een poging hem de energie te geven die nodig was om dat donkere moment te overwinnen: “Ik weet dat alles nu zwart is, maar wacht even. Er is nog tijd“.

Echte sport komt hier ook voorbij

In een individuele sport waar de eenzaamheid op het veld vaak meedogenloos is, ging het beeld van Matteo Berrettini die Flavio Cobolli dicht bij zich hield in een broederlijke omhelzing de wereld rond. De twee tennissers, die samen opgroeiden in de clubs van Rome en van jongs af aan droomden van geweldig tennis, deelden de bank te midden van de algemene emotie van de hele arena. En ze lieten ons zien hoe dit een echte sport is, waarbij vriendschap en menselijkheid oneindig veel sterker blijken te zijn dan pure concurrentie. Een mooi moment dat deze twee kampioenen aan alle fans gaven.

De waarheid over de tranen van Flavio Cobolli en de vooruitzichten voor Parijs en Turijn

De tranen van Flavio Cobolli deden fans onmiddellijk het ergste vrezen voor zijn deelname aan de komende ATP Finals in Turijn, gepland voor 15 november. De Romeinse tennisser droeg al een verband om zijn dijbeen, een gevolg van de pijn die hij opliep in de vorige wedstrijd tegen Grigor Dimitrov. Laat in de avond stuurde Cobolli een bericht naar sociale media om verduidelijking te geven:

Vienna, het spijt me dat ik op deze manier afscheid van je moet nemen. Ik hou van dit toernooi en ik wilde Matteo heel graag uitdagen, met jullie allemaal op de tribunes. Ik voelde gisteravond iets in de wedstrijd, maar ik wilde het helemaal proberen. Vandaag besefte ik echter dat doorgaan te hard zou hebben betekend dat ik moest stoppen. Die tranen waren niet van pijn. Het waren emoties, misschien een beetje stress en de teleurstelling dat ik het veld moest verlaten terwijl ik daar gewoon wilde blijven. Ik zal morgen alle tests doen en zal je zo snel mogelijk op de hoogte houden. Maak je geen zorgen, ik ben van plan om in Parijs te zijn. Bedankt voor alle liefde.

De jeugdherinnering en diepgaande woorden van Matteo Berrettini

Na de wedstrijd drukte Matteo Berrettini met ontroerende woorden zijn verbondenheid met zijn teamgenoot uit. Een situatie die hij bovendien goed kent, omdat hij deze vaak heeft meegemaakt in een carrière vol blessures:

Ik heb echt medelijden met hem. Ik ben er vaak geweest, misschien wel te vaak. Daarom werd ik opgewonden. Ik weet hoe moeilijk het kan zijn en ik weet hoe graag je in Turijn wilt zijn. En het laatste dat je wilt is een paar weken eerder geblesseerd raken. Maar laten we hopen dat het niets ernstigs is.

Matteo herinnerde zich ook hoe hij en Flavio in de eerste plaats vrienden zijn, in plaats van rivalen, en elkaar kennen sinds ze kinderen waren:

Het idee van vandaag was simpelweg om het veld op te gaan en de reis te vieren die we allebei maken. We verlieten Rome, we waren twee kinderen die in de weekenden tennis speelden. Ik herinner me de dag dat hij tennis verkoos boven voetbal. Ik herinner me zijn ogen: het zijn dezelfde ogen die hij vandaag de dag nog steeds heeft, die van dat kind dat ervan droomde om op de belangrijkste podia te spelen. En ik denk dat hij het verdient om daar te zijn. Ik denk dat hij de carrière verdient die hij opbouwt. Ik wens hem echt het beste en zal proberen hem op alle mogelijke manieren te helpen. Ik zei hem gewoon dat hij in het moment moest leven en niet te ver vooruit moest komen in zijn gedachten en gedachten. Dat heb ik in het verleden ook gedaan, maar het heeft mij totaal niet geholpen. Je moet van dag tot dag leven. Ik ben er zeker van dat hij een uitstekend team van artsen tot zijn beschikking heeft die hem zullen volgen op zijn hersteltraject.

De betekenis van de ATP Finals voor de carrière van een atleet

Terugdenkend aan zijn persoonlijke teleurstelling in 2021, legde Matteo Berrettini uit hoe fundamenteel deze mijlpaal is voor de carrière van een tennisser:

DEen Nitto ATP Finals zijn van bijzonder belang voor elke toptennisser. Zelfs gewoon daar zijn, na een geweldig seizoen, is bijna alsof je een trofee wint. Het niet kunnen afmaken van de groep in 2021 is waarschijnlijk nog steeds hetgene dat mij het meeste pijn doet in mijn hele carrière. Ik herinner me de energie van Turijn, de trots dat ik me had gekwalificeerd en de warmte van mijn mensen op de tribunes. Maar gelukkig voelde ik na die ervaring zoveel liefde van mensen over de hele wereld. Dus misschien is het een slechte herinnering, maar uiteindelijk is het ook een goede herinnering, als ik nadenk over alle moeite die ik heb gedaan om daar te komen. Nu ben ik natuurlijk blij dat er zoveel Italiaanse spelers zijn en dat Sinner hem ook heeft weten te winnen. Misschien kom ik op een dag ook terug. Ik weet het niet. Maar ik wens Flavio het beste.

Iedereen wacht nu op de klinische tests om te begrijpen of Flavio Cobolli het veld kan betreden tijdens de Masters 1000 in Parijs en de finale in Turijn kan bereiken. Maar wat er ook gebeurt, deze twee jongens hebben ons allemaal een geweldige pagina over sport en vriendschap laten zien die we ons nog lang zullen herinneren.