De Strait Bridge keert opnieuw terug naar het middelpunt van de politieke agenda, gedreven door het nieuwe infrastructuurdecreet dat zojuist door de Raad van Ministers is goedgekeurd. Het verklaarde doel is om de werkzaamheden definitief te deblokkeren door de bevindingen van de Rekenkamer te boven te komen en het goedkeuringsproces te versnellen. Maar tussen de op het laatste moment versoepelde regels, technische stappen die nog moeten worden verduidelijkt en twijfels over de kosten, de gevolgen voor het milieu en echte prioriteiten voor het land, is het gevoel dat van een film die al is gezien, met een einde dat nog moet worden geschreven.
Onder de maatregelen die de afgelopen uren door de Ministerraad zijn goedgekeurd, samen met het Veiligheidsdecreet, komt ook het nieuwe Infrastructuurdecreet voor, dat in feite maatregelen bevat die bedoeld zijn om de bevindingen van de Rekenkamer te weerleggen en de start van bouwwerven mogelijk te maken.
In de definitieve tekst zou de bepaling die de controleactie van de rechterlijke macht op het werk zou hebben beperkt, zijn uitgesloten, net zoals de benoeming van één enkele supercommissaris werd overgeslagen – een functie waarvoor de naam van de voormalige CEO van Stretto di Messina Spa, Pietro Ciucci, was verondersteld, wat kritiek opriep voor een mogelijk belangenconflict. Ondertussen zou de opening van de bouwlocaties volgens vicepremier en minister van Infrastructuur Matteo Salvini nu een kwestie van enkele maanden duren.
Wat het decreet bepaalt
Het decreet heeft in essentie tot doel het autorisatieproces voor de stabiele verbinding tussen Sicilië en Calabrië te versnellen en te voltooien, de werkzaamheden van de verschillende betrokken administraties te coördineren en belangrijke stappen te definiëren, zoals:
Volgens de documenten zou het ministerie van Infrastructuur daarom de programmaovereenkomst naar de Rekenkamer moeten sturen ter verificatie van de legitimiteit en samen met het voorzitterschap van de Raad en de andere bevoegde instanties moeten samenwerken aan de nieuwe goedkeuringsresolutie. Tot de beoogde stappen behoren ook het advies van de Transportregulator over de toltarieven en dat van de Hoge Raad voor Openbare Werken.
En op milieugebied?
Goede vraag. De regering zou zich ertoe verbinden de verplichtingen uit de Habitatrichtlijn na te leven. Dat wil zeggen dat zij zich zou hebben verplicht om aan de verplichtingen van Richtlijn 92/43/EG te voldoen, met twee afzonderlijke wetten: een onderzoek naar de milieubeoordelingen door het ministerie van Milieu en een bepaling van het MIT zelf over de gevolgen van de werkzaamheden voor de volksgezondheid en de veiligheid.
Ondertussen blijft de oppositie de keuze betwisten om enorme middelen toe te wijzen aan een werk dat door de regering als een prioriteit wordt beschouwd, maar niet door grote delen van de bevolking, vooral in het licht van de sociale, economische en klimatologische noodsituaties die verschillende Italiaanse gebieden treffen, te beginnen met Sicilië.
In de door cycloon Harry verwoeste gebieden zijn er nog steeds gezinnen zonder dak boven hun hoofd, hele gemeenten die te maken hebben met grote schade en vitale infrastructuur volledig buiten werking – zegt Patty L’Abbate van het M5S Training School Committee. Een serieuze regering, geconfronteerd met het spartelende zuiden, had de verbeeldingskracht van een man in de la moeten stoppen brug waarvan de technische onbekendheden er allemaal nog zijn. Het zou middelen vrijmaken en wanhopige burgers een helpende hand bieden. In plaats daarvan gaan we door met deze vernederende blunder, die overduidelijk electoraal van aard is. Meloni en zijn team geven weinig om de belangen van de burgers.
Volgens critici bestaat het risico dat er technische en milieubeoordelingsprocedures worden opgelegd aan een project dat al in verschillende opzichten als ontoereikend wordt beschouwd, inclusief aspecten die verband houden met seismische veiligheid en administratieve legitimiteit. Vandaar de beschuldiging het proces te willen versnellen door de ruimte voor publieke controle te verkleinen.
Het debat blijft dus open: enerzijds benadrukt het bestuur de strategische waarde van de Brug als sleutelinfrastructuur voor het Zuiden en voor nationale verbindingen. Aan de andere kant blijven er twijfels rijzen over de kosten, de gevolgen voor het milieu en de echte prioriteiten voor het land. Terwijl Sicilië zinkt.
