Artemis II-astronauten wijden een krater op de maan aan de overleden vrouw van commandant Wiseman: het ontroerende tafereel

De Artemis II-missie heeft zojuist een record gevestigd: de bemanning is tijdens de reis rond de maan verder van de aarde verwijderd dan enig mens, ruim 400.000 kilometer. Maar het moment dat het meest trof was niet technisch. Het arriveerde kort daarna, toen een verzoek uit de Orion-capsule kwam dat voorbestemd was om in de geschiedenis te blijven.

Tijdens de maanvlucht nam missiespecialist Jeremy Hansen contact op met de missiecontrole met een voorstel om een ​​nog naamloze krater een naam te geven. Zijn stem brak toen hij de betekenis van de keuze uitlegde: deze opdragen aan Carroll, de vrouw van commandant Reid Wiseman, die in 2020 overleed na een lange ziekte. Er viel een paar seconden stilte, waarna de astronauten elkaar omhelsden, terwijl het antwoord uit Houston kwam: verzoek ontvangen.

Het persoonlijke verhaal achter de missie

Achter dit gebaar schuilt een zeer persoonlijk verhaal. Wiseman verloor zijn vrouw op 44-jarige leeftijd, waardoor hij een alleenstaande vader van twee dochters achterbleef. Carroll Taylor Wiseman werkte als neonatale verpleegster en wijdde haar carrière aan de zorg voor baby’s. Zijn dood, vijf jaar na zijn diagnose van kanker, had een diepgaande invloed op het leven van de commandant.

Vóór de lancering deelde Wiseman een foto met zijn dochters, waarin hij schreef dat hij als trotse vader aan boord van de missie ging. Tijdens de reis bracht hij ook zelfgemaakte koekjes mee, een detail dat de meer menselijke kant vertelt van een missie die bestemd is voor de geschiedenis van de ruimteverkenning.

De “Carroll” krater en het officiële voorstel

De door de bemanning aangegeven krater bevindt zich in een helder deel van het maanoppervlak, vlakbij de grens tussen de zichtbare kant en de verborgen kant. Volgens de beschrijving ligt het ten noordwesten van de Glushko-krater en op dezelfde breedtegraad als de Ohm-krater. De naam “Carroll” is nog niet officieel: deze zal moeten worden goedgekeurd door de Internationale Astronomische Unie, de instantie die de namen van hemellichamen toekent.

Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt. Zelfs tijdens de Apollo 8-missie werd een naam voorgesteld die was opgedragen aan de vrouw van een astronaut, die pas vele jaren later formeel werd erkend. Nu zou het Artemis II-voorstel hetzelfde pad kunnen volgen.

De overkant en de Earthrise

Het emotionele moment brak aan toen de missie zich in een van de meest delicate fasen bevond: de overgang naar de donkere kant van de maan. Tijdens deze manoeuvre werd de communicatie met de aarde ongeveer 40 minuten onderbroken, terwijl Orion over het niet-zichtbare halfrond van de satelliet vloog.

Toen de capsule weer boven water kwam, waren de astronauten getuige van de opkomst van de aarde, waarbij de aarde boven de maanhorizon verscheen. Een tafereel dat we slechts één keer in de geschiedenis hebben gezien met een menselijke bemanning, tijdens Apollo 8. Na de vlucht ging het ruimtevaartuig de terugreis naar de aarde in, waarmee de generale repetitie werd voltooid die de weg zal vrijmaken voor toekomstige Artemis-missies en de nieuwe maanlanding die in de komende jaren wordt verwacht.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: