Activisten verdedigen de vorige eeuw oude populier in Arizona tegen federale bulldozers: “het is ons Vrijheidsbeeld”

In het dorre hart van de San Rafael Valley, in Lochiel, een afgelegen locatie in het zuiden van Arizona op de grens met Mexico, is een torenhoge populier van meer dan twee eeuwen oud het laatste bastion van weerstand tegen het milieu geworden. Tussen de takken, meer dan zes meter boven de grond, wisselen activisten dag en nacht af en houden zich bezig met een vredige boomzit, een totale bezigheid om te voorkomen dat de graafmachines van Fisher Sand and Gravel, een federale aannemer, de boom zouden kappen om ruimte te maken voor de nieuwe grensversperring. De bulldozers hebben al drie eeuwenoude reuzen die tot hetzelfde bos behoren, liefkozend de bijnaam de Grootmoeders door lokale gemeenschappen en inheemse stammen. Voor milieuactivisten vertegenwoordigt deze overlevende reus een waar ecologisch Vrijheidsbeeld dat koste wat het kost verdedigd moet worden.

Een oase van biodiversiteit overweldigd door het beton van de barrière

Het dramatische protest komt voort uit het besluit van het ministerie van Binnenlandse Veiligheid en Douane en Grensbescherming om een ​​dubbel stalen barrièresysteem te creëren, met twee evenwijdige muren van negen meter hoog en daartussen een twintig meter brede servicestrook. Het werk verwoest een fundamentele ecologische corridor waar de bronnen van de Santa Cruz-rivier ontspringen, een zeldzame oeveroase in een staat die al negentig procent van zijn riviermilieu heeft verloren. De vallei herbergt bedreigde diersoorten zoals de geelsnavelkoekoek en is een essentiële doorvoerroute voor zwarte beren, stekelvarkens, poema’s en jaguars. Ondanks de waarnemingen van actieve nesten die door Erick Meza, coördinator van de Sierra Club, naar federale kantoren zijn gestuurd, gaan de bouwplaatsen in snel tempo door dankzij de Real ID Act, een regel die speciale uitzonderingen op de milieuwetgeving toestaat.

De druk van de organisaties en de zaak van Santa Cruz County

De protesten in het veld worden gecoördineerd door Kate Scott, mede-oprichter van het Madrean Archipelago Wildlife Centre, geflankeerd door tientallen demonstranten die met toestemming van de eigenaren op nabijgelegen privéterrein kampeerden. Het protest overschreed de staatsgrenzen en kreeg de steun van Julia Butterfly Hill, de beroemde activiste die eind jaren negentig twee jaar in een sequoiaboom in Californië woonde.

Wat de sloop van het gebied nog controversiëler maakt, is het duidelijke verzet van de sheriff van Santa Cruz County, David Hathaway, die publiekelijk heeft herhaald dat illegale oversteekplaatsen in dit stuk prairie praktisch onbestaande zijn. Intensieve boringen om ondergronds water en dynamietexplosies te extraheren, riskeren het lokale ecosysteem en de watervoerende lagen die met Mexico worden gedeeld onherstelbaar op te drogen.

Een totale verdediging tegen federale bulldozers

Ondanks de intimidatie van het veiligheidspersoneel en de dreiging van gedwongen uitzetting vertoont de menselijke keten die de laatste populier verdedigt geen tekenen van uiteenvallen. Activisten roepen op tot structurele veranderingen in het project, zoals het vergroten van de ruimte tussen de stalen pijlers of het gericht omleggen van de route om het bomenerfgoed te sparen. Terwijl de vrachtwagens van het bouwbedrijf voorbij blijven suizen en stof opwaaien langs de federale erfdienstbaarheid van het Roosevelt-reservaat, herhaalt de uitkijkpost op de takken zijn wens om niet toe te geven. Het redden van die tweehonderdjarige boom betekent het tegengaan van de systematische vernietiging van een uniek natuurlijk landschap en het beschermen van de laatste kwetsbare levensdraad die twee naties verenigt.