Op zondag 25 oktober werd de finale van de Bataille des Reines gevierd, het historische alpine evenement dat de Valle d’Aosta elk jaar verandert in een theater van uitdagingen tussen de koeien. In het Puchoz Alpine Stadion in Aosta waren duizenden toeschouwers getuige van de kroning van Reine des Reines, de koningin der koninginnen, aan het einde van een selectie die begon in de voorjaarskwalificatieetappes tussen Valtournenche, Gressoney, Cogne en Sarre.
De organisatoren en lokale boeren verdedigen het evenement krachtig en benadrukken dat het een ritueel is dat volledig verstoken is van bloedig geweld of bloedvergieten. Bij de duels zijn drachtige koeien aanwezig van de inheemse rassen Valdostana Pezzata Nera, Valdostana Castana en Hérens, verdeeld in 6 gewichtscategorieën, beginnend bij degenen onder de 390 kg. Volgens aanhangers reproduceert de botsing het natuurlijke instinct waarmee dieren de hiërarchie van de kudde in de weide bepalen: twee koeien duwen hoorns tegen hoorns en de uitdaging stopt zodra een van de twee zich omdraait en wegloopt, waarbij de overgave zonder enige menselijke tussenkomst met stokken of geschreeuw wordt afgekondigd.
De ethiek van entertainment en de noodzaak om geweld tegen het publiek te overwinnen
Ondanks de garanties over de afwezigheid van direct lichamelijk letsel roept de gebeurtenis echter elk jaar een groeiende golf van verontwaardiging op bij activisten, dierenrechtenverenigingen en burgers die vragen om de situatie definitief te boven te komen. Velen benadrukken dat het uitermate oneducatief is om de stress, angst en territoriale agressie van drachtige dieren om te zetten in een stadionshow vol applaus en gejuich.
Hoewel het geen stierengevecht is, vertegenwoordigt de keuze om de koeien in een kunstmatige arena aan te zetten en de exemplaren te selecteren op basis van hun strijdlustige temperament om te strijden om versierde koebellen, een vorm van uitbuiting die onderdrukking maskeert onder de sluier van folklore. De hedendaagse cultuur vereist een diepgaande herziening van deze gewoonten: het bevorderen en sponsoren van botsingen tussen levende wezens als zondagsvermaak dreigt een logica van overheersing en geweld te legitimeren die de moderne samenleving zou moeten overwinnen, waardoor soortgelijke manifestaties naar een verleden worden verwezen dat geen enkele reden meer heeft om zich opnieuw voor te doen.
