Een echte duik in het verleden die de ethische botsing over de uitbuiting van dieren in historische heropvoeringen heftig heeft aangewakkerd. Op zondag 25 oktober werden de straten van het centrum van Monza, van Largo Mazzini tot Arengario langs de Via Italia, omgetoverd tot een feesttheater voor de 150ste verjaardag van de historische tramlijn Milaan-Monza, ingehuldigd in 1876.
Het initiatief, getiteld 150 jaar samen onderweg – De Tramway is weer in actie en georganiseerd door de verenigingen Connetti Monza en Brianza en Mnemosyne met financiering van de gemeente, zag een omnibus uit 1880 getrokken door twee grijze paarden paraderen, begeleid door figuren in antieke kleding, livemuziek en proeverijen van de traditionele Pan Tramvai.
Het harde protest van LAV en de verzoeken aan burgemeester Paolo Pilotto
De gebeurtenis veroorzaakte een golf van verontwaardiging onder leiding van de Anti Vivisection League. Nadia Zurlo, hoofd van de LAV Equine Area, stuurde een formele waarschuwing naar burgemeester Paolo Pilotto, waarin ze vroeg om een onmiddellijke stopzetting van het gebruik van paarden en de steun kreeg van honderden verontwaardigde burgers. Anno 2026 lijkt het onaanvaardbaar om wreedheid en dwangarbeid te verhullen onder het mom van traditie en folklore.
De claim om een sprong naar het verleden te maken kan en mag het herstel van anachronistische vormen van dierlijke dwang niet rechtvaardigen: de historische herinnering aan een gebied kan en moet worden doorgegeven door het gebruik van gerestaureerde vintage rijtuigen, mannequins, figuren en multimediatechnologieën, zonder levende wezens te transformeren in louter amusementsinstrumenten voor de menigte.
De reactie van instellingen en het culturele debat over dierenwelzijn
Geconfronteerd met de mediastorm specificeerde burgemeester Paolo Pilotto dat de economische bijdrage was toegewezen door een onafhankelijke technische commissie als onderdeel van een oproep tot cultuur rond het thema transport, onder redactie van onder meer Ettore Radice en Giada Turato, en dat het verlenen van vergunningen de gewone procedure volgde met de lokale politie en SUAP.
De zaak roept echter een fundamentele vraag op over de rol van instituties. Het blijven toestaan van het gebruik van paardenkoetsen bij openbare evenementen betekent het voeden van een verouderde antropocentrische visie. Het is tijd dat de politiek en het maatschappelijk middenveld voor eens en voor altijd genoeg zeggen tegen de uitbuiting van paarden en een cultuur van respect en empathie bevorderen die echt naar de toekomst kijkt.
