De Italiaanse regering heeft een maatregel van 187 miljoen euro gelanceerd om het hoofd te bieden aan de noodsituatie van de voormalige staalgroep Ilva, waarbij de nadruk ligt op het in voorverwarmingsmodus houden van de fabrieken en op werkgelegenheidsstimulansen. De reactie van de blauwe pakken liet echter niet lang op zich wachten. De nationale vakbonden Fim, Fiom en Uilm hebben nog eens achtenveertig uur staking afgekondigd in alle Italiaanse fabrieken, omdat ze van mening zijn dat de maatregelen onvoldoende zijn om concrete vooruitzichten voor de industriële en werkgelegenheidstoekomst van de toeleveringsketen te garanderen.
De Raad van Ministers structureerde de interventie langs drie hoofdlijnen: het veiligstellen van de werkgelegenheid, de fysieke bescherming van staalfabrieken en het weer op gang brengen van productieve investeringen. Zoals aangegeven door de minister van Arbeid, Marina Calderone, zal het regelgevings- en economische systeem “zijn effecten uitoefenen in 2027 en de komende jaren”. Centraal in de strategie staat de beslissing om de hoogovens in een voorverwarmingsfase te houden zonder directe productie, een technische maatregel die bedoeld is om het risico van een definitieve sluiting te steriliseren. Deze optie dient om het scenario te bevriezen in afwachting van de uitspraak van het Hof van Cassatie, gepland voor 20 oktober, over de beroepen met betrekking tot de uitspraak van het Hof van Beroep van Milaan.
De wetstekst introduceert ook een voorkeursbaan voor ontwikkelingscontracten, waardoor nieuwe industriële entiteiten gebonden zijn aan de prioritaire aanwerving van personeel van de Acciaierie d’Italia en Ilva in het kader van de buitengewone administratie, vergezeld van een verlaging van de socialezekerheidsbijdragen voor werkgevers. Op het gebied van de territoriale middelen omvat het pakket een laatste leningtranche van 40,5 miljoen euro voor het bedrijf, een miljoen euro per jaar toegewezen aan de technopool Taranto en de oprichting van het industriële district Brindisi-Taranto om de transitie naar emissievrije technologieën te versnellen door middel van vereenvoudigde administratieve procedures.
De gevolgen voor de Apulische energievoorzieningsketen
Ondanks de financiële berichtgeving vertoont de mobilisatie van de arbeiders geen tekenen van afname. In Taranto verlamden het permanente garnizoen en de wegversperringen langs de rijkswegen 7 en 106 de goederenbeweging, die zich uitstrekte tot aan de ingang van de nabijgelegen Eni-raffinaderij en de doorvoer van tankers blokkeerde. Het aanhouden van dit logistieke blok verhindert de aanvoer van technische gassen en chemische reagentia die essentieel zijn voor de raffinagecyclus, waardoor het bedrijf gedwongen wordt een geplande sluiting van de fabrieken te evalueren.
De impact op het grondgebied vertaalde zich al snel in een kettingreactie die de primaire diensten aantastte. Verschillende tankstations in de regio zijn droog gebleven, het stedelijk openbaar vervoer kampt met ernstige vertragingen als gevolg van het tekort aan diesel en de autoriteiten houden de kritieke problemen op de luchthavens van Bari en Brindisi nauwlettend in de gaten, waar er berichten zijn over problemen bij het tanken van vliegtuigen. Geconfronteerd met dit scenario handhaven de vakbonden een onverzettelijke lijn en eisen gerichte sociale vangnetten, de erkenning van de kwalificatie van inspannende banen en pensioenondersteuningsformules voor oudere werknemers. Het geschil zal zich de komende uren verplaatsen naar Bari, waar een institutionele top gepland staat met de president van de regio Apulië, Antonio Decaro.
Het geschil in de noordelijke fabrieken
Het crisisfront strekt zich uit tot ver buiten het centrum van Apulië en omvat rechtstreeks de fabrieken in Noord-Italië. In Genua demonstreerden de arbeiders voor de prefectuur, samen met de ontmoeting met de minister van Binnenlandse Zaken Matteo Piantedosi. Het verzoek van de Genuese arbeiders betreft de aankoop op de internationale markt van hete rollen, de rollen halfafgewerkt staal die nodig zijn om de productielijnen in de fabrieken van Genua, Novi Ligure en Racconigi te voeden. Het directe doel is om te voorkomen dat er vanaf medio november ontslagen zullen vallen voor 985 werknemers.
Geconfronteerd met de hypothese van een fragmentatie van de territoriale onderhandelingen die de situatie van de noordelijke gebieden onderscheidt van die van Taranto, hebben de vakbondsorganisaties hun standpunt van strikte geografische en contractuele samenhang herhaald. De officiële lijn stelt dat de hele productieketen verenigd moet blijven, waarbij elk onderscheid tussen arbeiders wordt verworpen en elke oplossing ondergeschikt wordt gemaakt aan de algehele stabiliteit van de staalgroep.
