Klein als een abrikoos, rond als een appel en met een bedwelmende geur: Sbergia is een 100% Siciliaanse delicatesse, wachtend om ontdekt te worden. We hebben het over een soort nectarine die zeer bekend is op het eiland (maar vrijwel onmogelijk te vinden is in de rest van het schiereiland), die in een vrij beperkt gebied wordt verbouwd en die helaas met uitsterven wordt bedreigd. Laten we eens kijken waar het vandaan komt en hoe deze oude vrucht, die bij de meesten weinig bekend is, smaakt!

De oude oorsprong van Sbergia

Dat van Sbergia, ook wel Smergia genoemd, is een verhaal dat zijn wortels heeft in een oud verleden. Volgens de overlevering werd deze vrucht vanaf 965 door de Arabieren op het eiland geïntroduceerd. De term “Sbergia” lijkt in feite afkomstig te zijn van het Arabische Al-berchigalater omgezet in het Frans Hotels tijdens de Anjou-overheersing.

Tegenwoordig wordt Sbergia voornamelijk verbouwd op het platteland van Catania en Messina (en in sommige gebieden van Calabrië), maar de teelt van deze vrucht in de Niceto-vallei – die op de noordelijke hellingen van het Peloritani-gebergte ontspringt – wordt vastgesteld door documenten die dateren uit de 16e eeuw. Ook in Calabrië, vooral in Reggio, wordt deze soort nectarine verbouwd.

Sbergia: smaak en eigenschappen

Maar hoe smaakt Sbergia? Echt heerlijk! Het witte vruchtvlees van deze vrucht met groengele schil is heel zoet, een kruising tussen appels en snuifbalperziken. Eenmaal rijp, krijgt Sbergie tinten variërend van oranje tot rood.

@groeneMe

Sbergie is niet alleen heerlijk, maar ook een wondermiddel voor uw gezondheid. Ze zijn rijk aan water en vezels, wat de darmen helpt. Ze bevatten niet alleen vitamine A en vitamines uit de groepen B en C, maar zijn ook een concentraat van minerale zouten en bevatten een hoog gehalte aan flavonoïden, die een antioxiderende werking hebben. Sbergia is daarom de perfecte vrucht voor wie de diurese wil bevorderen en het lichaam wil zuiveren.

Juist vanwege het concrete risico van verdwijning werd Sbergia opgenomen in de Slow Food Ark of Taste, de catalogus die voedselproducten die met uitsterven bedreigd zijn over de hele wereld verzamelt, met als doel deze te melden en te beschermen tegen vergetelheid. In de Niceto-vallei, de historische bakermat van deze vrucht, bestaat ook een Slow Food-gemeenschap die al jaren strijdt om de teelt ervan veilig te stellen, samen met andere steeds zeldzamere lokale inheemse variëteiten. Een klein garnizoen met biodiversiteit dat in feite een stukje Siciliaanse landbouwgeschiedenis levend houdt.

Hoe Sbergia traditioneel wordt genoten

In de boerentraditie van de Niceto-vallei wordt Sbergia niet alleen vers gegeten: het was ooit gebruikelijk om het in zijn geheel onder te dompelen in rode wijn en het een paar minuten te laten op smaak brengen voordat het werd geproefd, een eenvoudig ritueel dat het intense aroma nog meer versterkte. De vrucht leent zich ook goed om te worden omgezet in ambachtelijke siropen en jam, die vandaag de dag nog steeds worden bereid door enkele kleine lokale bedrijven en vaak worden gebruikt als vulling voor traditionele Siciliaanse desserts. Juist omdat het fruit na de pluk zeer snel bederft, blijven deze conserveringsmethoden de meest wijdverbreide manier om de smaak van Sbergia zelfs na de korte oogstperiode tot uitdrukking te brengen.

Sbergie vinden in groente- en fruitwinkels is helemaal niet eenvoudig. Deze vrucht wordt tussen juli en begin september geoogst, maar de lage productie kan niet aan de vraag van de markt voldoen en wordt zelden naar de rest van de Italiaanse regio’s geëxporteerd. Dus als u in de zomer op Sicilië bent, mis dan niet de kans om deze voortreffelijke en iconische vrucht voor Sicilianen te proeven!

Volg ons verder Telegram | Instagram | Facebook | TikTok | YouTube