Een iconisch element van het vulkanische landschap van Campanië is voor altijd verbrokkeld. De rotsboog die bekend staat als het Duivelsoog, gelegen in het Vesuvius Nationaal Park, is onherstelbaar ingestort. De ontdekking werd gedaan op de ochtend van 17 augustus door Giuseppe Miranda, beschermheer van de Vesuvio Ultra Marathon-race, tijdens zijn gebruikelijke wandeling langs het Vallone dell’Arena-pad, in het hart van de Valle dell’Inferno.
De rotsachtige boog keek uit op de geologische structuur die bekend staat als een lavadijk, in de interne uitlopers van de oude Monte Somma. De bevestiging kwam van Vincenzo Marasco, operator voor civiele bescherming, milieuactivist en voorzitter van het historische studiecentrum Nicolò d’Alagno in Torre Annunziata, die de gebeurtenis documenteerde door een opname gemaakt in de lente te vergelijken met een foto gemaakt na de ineenstorting.
De oorzaken van structureel falen in de lavadijk
Het natuurlijke falen van het Duivelsoog was geen plotselinge gebeurtenis, maar het resultaat van een langdurig proces. De erosieve werking van atmosferische factoren, zoals windstoten en neerslag, gecombineerd met de constante seismische activiteit die de structuur van de Vesuvius kenmerkt, heeft het kwetsbare en blootgestelde gesteente geleidelijk verzwakt. Marasco legde de dynamiek uit van wat er op sociale media gebeurde:
Het gat dat zich opende in de interne uitlopers van de oude Monte Somma, in de lavadijk die uitkijkt over de Vallone dell’Arena in de Valle dell’Inferno en dat wij regelmatig bezoeken aan de berg die gewoonlijk het ‘duivelsoog’ wordt genoemd, zoals opgemerkt door Dr. Giuseppe Miranda, beschermheer van de Vesuvio Ultra Marathon tijdens zijn gebruikelijke ochtendexcursie, bestaat vanochtend niet meer.
De impact op het naturalistische erfgoed van de Valle dell’Inferno
De rotsformatie vormde een referentiepunt voor wandelaars en onderzoekers die zich bezighielden met de studie van de vulkanologie van Monte Somma. De natuurlijke holte bood een unieke visuele opening naar de soberheid van het interne landschap van de vulkaan. Marasco evalueerde de symbolische waarde die de holte had voor de lokale gemeenschap en voor de milieugeschiedenis van het Torre Annunziata-gebied:
De langzame en onverbiddelijke degradatie van de meest kwetsbare en blootgestelde geologische aspecten van de ‘Sleeping Mountain’ heeft zijn natuurlijke loop genomen. We zullen de blik missen die gericht is op degenen die de paden volgden die de soberheid van de naturalistische context van de Valle dell’Inferno doorkruisen.
