Zeven maanden lang, voordat ze de Volvo EX30 op het stopcontact konden aansluiten, moesten duizenden Britse automobilisten de cursor op 70% stoppen. Boven deze drempel kan een hardwareprobleem ervoor zorgen dat sommige hoogspanningsbatterijcellen oververhit raken en, in het ergste geval, brand veroorzaken. De SUV blijft rijden, maar laat uit voorzorg bijna een derde van de lading ongebruikt. Bij een elektrische auto die ook vanwege zijn autonomie is gekocht, is dit merkbaar.
De door de Britse autoriteit DVSA geregistreerde veiligheidsterugroepactie draagt de code R/2025/559, dateert van 22 januari 2026 en betreft 10.577 voertuigen in het Verenigd Koninkrijk. De campagne betreft enkele EX30’s die zijn uitgerust met batterijen met hoge capaciteit die zijn gemonteerd op de Single Motor Extended Range- en Twin Motor Performance-versies. Niet alle auto’s van dit model zijn getroffen: u moet het chassisnummer controleren.
De tijdelijke oplossing neemt 30% van de batterij in beslag
De instructies gepubliceerd door Volvo Cars UK zijn zeer nauwkeurig. Eigenaren moeten het maximale laadniveau instellen op 70%, de auto niet onbeheerd achterlaten terwijl deze in gebouwen of overdekte ruimtes wordt opgeladen en om hulp vragen als er waarschuwingen op het display of in de app verschijnen.
Volvo beweert dat de limiet van 70% het risico op oververhitting tijdens het wachten elimineert. Permanente reparatie vereist inspectie en vervanging van enkele interne batterijcomponenten. Op de Britse website maakt de autofabrikant bekend dat de reserveonderdelen arriveren en dat de dealers contact zullen opnemen met klanten om de interventie te regelen. Een algemene voltooiingsdatum verschijnt echter niet.
In april, bijna drie maanden nadat de terugroepactie officieel van start was gegaan, waren er in Groot-Brittannië minder dan tien auto’s gerepareerd. De levering van vervangende modules verliep veel langzamer dan de lijst met getroffen auto’s. Eind juli zaten veel eigenaren nog steeds te wachten, gedwongen om reizen te plannen en op te laden rond een batterij die slechts gedeeltelijk bruikbaar was.
De beperking heeft rechtstreeks invloed op de autonomie. De EX30 met uitgebreide batterij wordt op de Britse markt gepresenteerd met een goedgekeurd bereik van maximaal ongeveer 450 kilometer, dat varieert afhankelijk van de versie en rijomstandigheden. Stoppen bij 70% betekent niet automatisch dat er per rit 30% van de kilometers wordt afgetrokken, omdat temperatuur, snelheid en brandstofverbruik voortdurend veranderen. De beschikbaarheid van energie, ja, wordt in het begin beperkt.
Het praktische gevolg is vrij simpel: er zijn meer stops nodig en, voor wie niet thuis kan opladen, meer ritten naar openbare laadpalen. Sommige Britse klanten hebben vouchers van £ 200 ontvangen om ten minste een deel van hun hogere oplaadkosten te compenseren. Het goede eindigt; de te repareren batterij blijft achter.
De wereldwijde terugroepactie en de branden in Thailand
Het verhaal gaat verder dan de Britse grenzen. De wereldwijde terugroepactie stond aanvankelijk op 40.323 Volvo EX30’s en werd later teruggebracht tot 37.802 exemplaren. De betrokken modules zijn geproduceerd door Shandong Geely Sunwoda Power Battery, een bedrijf dat verbonden is met de Chinese Geely-groep, de meerderheidsaandeelhouder van Volvo Cars. Volgens de autofabrikant is de fout in het productieproces gecorrigeerd en produceert de leverancier vervangende onderdelen.
Volvo omschreef de branden als uiterst zeldzaam, met een frequentie van minder dan 0,1% van de betrokken auto’s. Als we het hebben over een batterij van tientallen kilowattuur die onder de stoelen geparkeerd staat, is er zelden sprake van reparatie.
In mei vlogen twee Volvo EX30’s in Thailand in brand. De plaatselijke autoriteit voor consumentenbescherming kondigde vervolgens civiele stappen aan tegen de nationale dochteronderneming van de autofabrikant, nadat enkele eigenaren om volledige terugbetaling van hun auto hadden gevraagd in plaats van vervanging van modules. Volvo had de meeste betrokken klanten nieuwe accu’s en tijdelijke auto’s voorgesteld, zonder tot overeenstemming te komen.
Het bedrijf heeft zelf de frustratie erkend die door de vertragingen is veroorzaakt. De distributie van reserveonderdelen varieert van land tot land: terwijl in sommige markten de interventies in het voorjaar begonnen, kregen eigenaren in andere markten aanwijzingen dat vervangingen werden uitgesteld tot de tweede helft van 2026. Een wereldwijde campagne die afhankelijk is van omslachtige modules, gespecialiseerde technici en een logistieke keten die onder druk staat, verloopt veel minder snel dan een software-update.
Wat Italiaanse eigenaren zouden moeten doen
De Britse terugroepactie betekent niet dat elke Volvo EX30 die in Italië wordt verkocht, dezelfde defecte accu heeft. Het betreft slechts bepaalde exemplaren en de enige betrouwbare controle is het chassisnummer.
Iedereen die in Italië een EX30 bezit, kan contact opnemen met de klantenservice van Volvo Car Italia of een geautoriseerde dealer, en het VIN doorgeven dat op de documenten en op de auto staat. Zelf de Britse limiet toepassen zonder te weten of de auto binnen het platteland valt, kan verstandig zijn, maar is geen vervanging voor officiële verificatie.
Het defect betreft specifieke onderdelen en productiebatches. Dit omzetten in een oordeel over alle elektrische auto’s zou net zo handig zijn als het gebruik van een terugroepactie om de hele geschiedenis van benzineauto’s te archiveren. Hier is de kwestie beperkter en heel concreet: meer dan 10.000 Britse auto’s teruggeroepen, reparaties die langzaam verlopen en eigenaren die maandenlang slechts 70% van de batterij hebben kunnen gebruiken waarvoor ze hebben betaald.
