Tot een paar weken geleden kon een lege, doorzichtige waterfles van één liter het stadion binnenkomen. Nu stopt het bij de poorten. De FIFA is teruggekomen en heeft de regels voor het WK 2026 gewijzigd door fans te verbieden herbruikbare waterflessen mee te nemen naar faciliteiten, zelfs als ze leeg zijn en alleen zijn ontworpen om via een fontein te worden gevuld.
De koerswijziging weegt zwaar omdat deze plaatsvindt aan de vooravond van een enorm toernooi, het eerste met 48 teams en 104 wedstrijden, dat van 11 juni tot 19 juli plaatsvindt tussen de Verenigde Staten, Canada en Mexico. Vertaald naar het praktische leven van degenen die naar het stadion gaan: wachtrijen, controles, lange reizen, faciliteiten die vaak open zijn, Noord-Amerikaanse zomertemperaturen en water dat binnen moet worden gekocht, onder de voorwaarden die de organisatoren en de individuele stadions stellen.
De regel veranderde
In de vernieuwde Stadiongedragscode is de formule erg droog: herbruikbare waterflessen worden weggelaten. Tot de verboden containers behoren flessen, glazen, potten, blikjes en gesloten containers of containers met dop die kunnen worden weggegooid of letsel kunnen veroorzaken. In diezelfde clausule staat ook de verduidelijking over waterflessen op het WK 2026: herbruikbare flessen kunnen bij de ingang worden geblokkeerd, zonder onderscheid tussen vol en leeg.
De vorige versie van slechts 3 weken geleden had een ander venster geopend. Fans kregen het advies dat lege, transparante en herbruikbare plastic flessen, tot een liter, zouden worden toegestaan. Toen kwamen er e-mails naar tickethouders met de tegenovergestelde waarschuwing: herbruikbare waterflessen waren verboden. De ondersteuningspagina voor fans linkt naar de bijgewerkte code en specificeert dat FIFA, stadionautoriteiten en overheidsinstanties uiteindelijk kunnen beslissen welke items verboden zijn.
De officiële motivatie draait om veiligheid: een fles kan een voorwerp worden dat van de tribune wordt gegooid. Het is een logica die veel stadions al op verschillende manieren toepassen, vooral in de Verenigde Staten, waar de toegangscontroles tot sportevenementen vaak erg streng zijn. De clutch ontstaat uit het simpelste detail: een lege waterfles laat je drinken zonder nog meer plastic te kopen en zonder afhankelijk te zijn van interne verkooppunten. Met het nieuwe verbod zullen zelfs degenen die met een droge en onschadelijke container binnenkomen, deze buiten moeten laten staan.
De uitzonderingen blijven beperkt en zeer beperkt. De code staat babymelk en gesteriliseerd water toe in containers van maximaal één liter per kind, evenals medisch noodzakelijke vloeistoffen tot 500 milliliter, met een medische verklaring in het Engels, Frans of Spaans en in aanwezigheid van de persoon voor wie ze bedoeld zijn. Voor alle anderen blijft de persoonlijke fles een veiligheidsprobleem, zelfs voordat het een normaal hydratatiegebaar wordt.
De hitte blijft daar
De keuze komt omdat verschillende onderzoeken aangeven dat de hitte een van de meest delicate variabelen van het toernooi is. Een analyse door World Weather Attribution schat dat 26 van de 104 wedstrijden gespeeld zouden kunnen worden met een WBGT-rating van 26°C of hoger. De WBGT, Wet Bulb Globe Temperature, meet hittestress door temperatuur, luchtvochtigheid, zonnestraling en luchtbeweging te combineren. Bij het sporten is het belangrijker dan de temperatuur die op de telefoon wordt afgelezen, omdat deze de inspanning van het lichaam om af te koelen beter beschrijft.
Volgens de richtlijnen die in hetzelfde rapport worden aangehaald, wordt bij 26°C WBGT het risico op hittestress reëel en zijn afkoelpauzes nodig. Bij 28 °C WBGT worden de omstandigheden zodanig geacht dat uitstel van de wedstrijd wordt voorgesteld. Voor het WK 2026 wijst de analyse uit dat er vijf races zijn die mogelijk boven die drempel liggen. Sommige airconditioningsystemen verminderen het risico in het stadion, terwijl in externe ruimtes, wachtruimtes, toegangswegen en fanevenementen de bescherming veel meer afhangt van de lokale organisatie.
De FIFA heeft al verplichte hydratatiepauzes voor spelers voorzien: drie minuten in het midden van elke helft, in alle wedstrijden, ongeacht het weer, het gastland en de aanwezigheid van dekking of airconditioning. Een duidelijke match voor het veld. Op de tribunes komt de boodschap echter vervormder over: bij spelers, scheidsrechters en banken dringt water het beschermingsapparaat binnen; voor fans wordt het iets dat moet worden beheerd via interne verkoop, distributeurs, drinkstations en tijdelijke structuren.
De FIFA heeft de mogelijkheid aangegeven om vernevelaars, ventilatoren, koeltenten, waterpunten en andere maatregelen te gebruiken die zijn overeengekomen met gaststeden en lokale autoriteiten rond de stadions. Verschillende steden hebben inmiddels al interventies gepland om fans te beschermen tegen de hitte buiten de stadions. Binnen het stadion worden de regels echter vastgesteld door de organisatie van het toernooi. En dat is waar de lege waterfles verdwijnt.
Water om te kopen
Het verbod leidde tot protesten van fanverenigingen. De zwaarste kritiek betreft het idee om water te behandelen als een product dat je kunt kopen als het toernooi midden in de zomer wordt gespeeld en in steden waar hitte en vochtigheid een serieus probleem kunnen worden. In de faciliteiten van het WK voor clubs van afgelopen zomer werd op sommige locaties flessenwater tussen de 4 en 6 dollar verkocht, dat wil zeggen ongeveer 3,5 tot 5,5 euro met variabele wisselkoersen. Voor het WK 2026 zullen de uiteindelijke prijzen afhangen van de stadions, maar de FIFA heeft aangegeven dat het water in lijn zal blijven met de prijzen die worden aangerekend bij andere evenementen die door dezelfde faciliteiten worden georganiseerd.
Het commerciële vraagstuk blijft op de achtergrond, zichtbaar genoeg om discussie te veroorzaken. Coca-Cola is een historische partner van de FIFA, met een formele relatie die begon in de jaren zeventig en officiële sponsoring van het WK voetbal sinds 1978. Bij grote sportevenementen betekent dit drankjes, verkooppunten, tentoongestelde merken, contracten en commerciële rechten. Niets nieuws natuurlijk. Alleen deze keer valt de beslissing op het meest basale: water drinken terwijl het buiten warm is.
Ook de lokale politiek kwam in beweging. In Toronto bekritiseerde gemeenteraadslid Josh Matlow publiekelijk de keuze, met het argument dat toegang tot water moet worden behandeld als een gezondheids- en veiligheidsprobleem, vooral in een gaststad. Het punt is voor veel regeringen ongemakkelijk: buiten de stadions bereiden ze plannen voor tegen de hitte, binnen hebben ze te maken met een mondiaal beleid dat is vastgesteld door de FIFA.
Tot de meest waargenomen planten behoren planten zonder dak of zonder volledige bescherming, in de gebieden Kansas City, Boston, Miami, Philadelphia, San Francisco en New York/New Jersey. Het zijn plekken waar de hitte op een andere, maar concrete manier op spelers en toeschouwers kan drukken. De fan die op de tribune zit en urenlang stilstaat, misschien na een lange rij en zich door de stad beweegt, heeft minder middelen om zichzelf te beschermen dan een atleet gevolgd door medisch personeel, geplande pauzes en speciale ruimtes. De lege waterfles lijkt een klein detail zolang hij op de keukentafel blijft staan. Voor de tourniquets van een stadion, met de zon op je en het water dat aan de interne prijs is toevertrouwd, verandert het gewicht. Het wordt een klein, praktisch, vervelend verbod. En veel minder neutraal dan het lijkt.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
