Na jaren van wachten, decreten en regelgevende stappen wordt osteopathie officieel opgenomen in de Italiaanse Nationale Gezondheidsdienst. Met de publicatie in het Publicatieblad van het decreet over de criteria voor de gelijkwaardigheid van beroepskwalificaties komt er eindelijk een einde aan het pad dat is ingeslagen door Wet 3 van 2018, die de figuur van de osteopaat als beroep in de gezondheidszorg erkent.
Een historisch keerpunt voor duizenden professionals in de sector en mogelijk ook voor miljoenen patiënten die nu al afhankelijk zijn van osteopathie voor aandoeningen aan het bewegingsapparaat, chronische pijn, houdingsproblemen en revalidatieprogramma’s.
Tot nu toe bleef de osteopathie in Italië in een soort regelgevingsgebied hangen: zeer wijdverspreid in de klinische praktijk, maar zonder volledige erkenning door de gezondheidszorg. Met dit laatste decreet verandert alles: de osteopaat wordt in alle opzichten een erkend beroep in de gezondheidszorg, met een ondersteunende universitaire opleiding, officiële criteria voor de erkenning van reeds verworven kwalificaties en opname in het gezondheidszorgsysteem.
In de praktijk wordt nu een proces voltooid dat ruim tien jaar geleden begon en verschillende fasen heeft doorlopen:
Vandaag vieren we een moment dat in de geschiedenis van ons beroep gegrift zal blijven – verklaarde Mauro Longobardi, voorzitter van de ROI, Register van Osteopaten van Italië. Volgens welke formele erkenning ook een noodzakelijke keuze vertegenwoordigt “om het bestaan van osteopathie als een autonoom beroep te verdedigen, erkend en volledig geïntegreerd in het gezondheidszorgsysteem”.
Bekijk dit bericht op Instagram
Toetreding tot de NHS heropent onvermijdelijk het wetenschappelijke debat over osteopathie. De afgelopen jaren hebben verschillende onderzoeken de voordelen benadrukt, vooral bij de behandeling van bepaalde aandoeningen van het bewegingsapparaat, zoals lage rugpijn, nekpijn en chronische pijn, terwijl de effectiviteit bij andere aandoeningen controversiëler blijft.
Juist om deze reden zou de erkenning van gezondheidszorg nog een ander belangrijk effect kunnen hebben: het bevorderen van meer controle, strengere opleidingsnormen en een betere integratie met de traditionele geneeskunde en multidisciplinaire revalidatieprogramma’s.
Voor patiënten zou de innovatie zich echter kunnen vertalen in een grotere professionele bescherming en de mogelijkheid om in de toekomst osteopathie steeds meer geïntegreerd te zien in de publieke preventie- en revalidatiediensten.
