In Puglia bestaat er groeiende bezorgdheid over de verspreiding van de monniksparkiet, bekend als de “groene papegaai”, die nu aanwezig is in verschillende landelijke en stedelijke gebieden. Volgens landbouworganisaties, waaronder Coldiretti Puglia en CIA Puglia, heeft de soort een niveau van expansie bereikt dat steeds grotere schade aan gewassen veroorzaakt. Vooral boeren melden ernstige verliezen in de amandelboomgaarden, die een van de symbolische toeleveringsketens van de regio vertegenwoordigen, en in de kersen-, vijgen-, perzik- en abrikozenboomgaarden. De vogels voeden zich met de rijpende vruchten, maar ook met de scheuten, waardoor de productie al in de beginfase in gevaar komt. Volgens schattingen van de verenigingen is de provincie Bari een van de zwaarst getroffen provincies, met aanzienlijke gevolgen voor een sector met ruim 19.000 hectare aan amandelteelt. Rapporten spreken ook van indirecte schade, zoals de vernietiging van irrigatiesystemen en landbouwapparatuur.
Het verzoek van de landbouwsector: snelle indamming
Vanuit de landbouwwereld komt een duidelijk verzoek: grijp in met snelle en effectieve middelen om de verspreiding van de soort te beperken. De verenigingen spreken van een fenomeen dat ook verband houdt met de tropicalisering van het klimaat, wat de aanpassing van de monniksparkiet zou hebben bevorderd. In de loop van de tijd breidden de aanvankelijke kernen die in Molfetta werden gerapporteerd zich uit tot talrijke gemeenten aan de kust en het binnenland, waardoor stabiele en zeer reproductieve kolonies ontstonden. Coldiretti onderstreept dat de noodsituatie niet alleen groene papegaaien betreft, maar ook een breder beeld van de snel groeiende fauna, waaronder spreeuwen, wilde zwijnen en andere soorten die als problematisch worden beschouwd voor de landbouw.
Het plan van de regio: UniBa en nieuwe richtlijnen
Om op de noodsituatie te reageren heeft de regio Apulië een overeenkomst goedgekeurd met de Universiteit van Bari “Aldo Moro”, met als doel de invasieve soorten te monitoren en te beheren. Het plan geeft richtlijnen voor het beheer van kinderdagverblijven en controleactiviteiten in kritieke gevallen. Maatregelen omvatten onder meer wetenschappelijk toezicht, opleiding van operators en protocollen voor koloniebeheer.
De soort is geclassificeerd als invasieve uitheemse soort en om deze reden is het mogelijk om toegestane interventies uit te voeren bij risico’s voor de landbouw, infrastructuur en veiligheid. En hier komen de pijnlijke, of liever huiveringwekkende, tonen. Volgens het plan kunnen de nesten fysiek worden ontmanteld, met gerichte interventies in gebieden met een hoge dichtheid. In de voorziene gevallen worden ook meer ingrijpende acties op het gebied van het beheer van de koloniën overwogen, die worden toevertrouwd aan opgeleide en bevoegde operators. Er wordt onder meer gesproken over vernielde eieren en nestvogels die zelfs met hulp van jagers aan euthanasie worden onderworpen. Een wreed scenario tegenover levende wezens.
Een management dat verdeelt: tussen milieubescherming en interventiemethode
En dus groeit, naast de druk van de landbouwsector, het debat over de interventiemethoden door de ontstellende aard van het plan. De gekozen aanpak is voorstander van directe en snelle inperking, gebaseerd op de fysieke reductie van kolonies, in plaats van op strategieën van co-existentie of niet-bloedige preventie. Een noodsituatiebeheer waarbij de reactie op het milieuprobleem zich vertaalt in interventies met een sterke impact op dieren, zonder alternatieve methoden te overwegen.
Het principe dat als leidraad moet dienen voor elke interventie is duidelijk: dieren kunnen niet worden behandeld als een probleem dat moet worden geëlimineerd, zelfs als ze aanzienlijke economische schade veroorzaken. Het beheer van invasieve soorten moet binnen een raamwerk van biodiversiteitsbescherming en zo wreed mogelijke methoden blijven. De monniksparkiet maakt nu feitelijk deel uit van een complex stedelijk ecosysteem, ook het resultaat van jarenlange aanpassing aan door de mens gewijzigde klimaten en omgevingen. Ingrijpen in deze realiteit vereist evenwicht en respect voor de natuur, niet alleen urgentie.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
