Drie steden, drie regio’s en een ambitieus doel: de Olympische Zomerspelen terugbrengen naar Italië. De as tussen Genua, Milaan en Turijn krijgt vorm met een gedeeld pad dat verwijst naar de edities van 2036 of, als alternatief, 2040. Bij het initiatief zijn Ligurië, Lombardije en Piemonte rechtstreeks betrokken, die samen een kandidatuur willen opbouwen die vaardigheden, infrastructuur en territoriale identiteiten kan systematiseren. Geen enkele stad die een hoofdrol speelt, maar een echt wijdverspreid Olympisch model, in lijn met de nieuwe richtlijnen van het Internationaal Olympisch Comité en met wat er gebeurde voor Milaan-Cortina 2026.

Duurzaamheid en hergebruik: de sleutel tot het project

De kern van het voorstel is duidelijk: geen grote nutteloze werken, maar valorisatie van wat al bestaat. Het idee is om gebruik te maken van sportfaciliteiten, universiteitsfaciliteiten en reeds in gebruik zijnde ruimtes, waarbij nieuwbouw tot een minimum wordt beperkt. Een aanpak waarbij zowel naar het milieu als naar de overheidsfinanciën wordt gekeken. In feite richt het project zich op ecologische en economische duurzaamheid, waarbij wordt geprobeerd de algehele impact te verminderen en concrete voordelen te genereren voor de betrokken gebieden.

De door de jaren heen opgedane ervaring versterkt ook de geloofwaardigheid van het initiatief. Van de Olympische Winterspelen van 2006 in Turijn tot het pad dat al ingeslagen is richting Milaan-Cortina 2026: het Noordwesten kan rekenen op organisatorische expertise op hoog niveau.

De visie van Silvia Salis: “We hebben een droom”

Een van de belangrijkste stemmen is die van de burgemeester van Genua, Silvia Salis, die de diepgaande betekenis van het project als volgt beschreef:

Wij hebben een droom. De Olympische Zomerspelen terugbrengen naar Italië, na Rome 1960. Een droom die Genua, Turijn en Milaan verenigt met hun regio’s: Ligurië, Piemonte en Lombardije. Drie burgemeesters en drie regionale presidenten die samenwerken voor een grote ambitie, boven welke politieke kleur dan ook. Een gezamenlijke kandidatuur voor de Olympische en Paralympische Spelen van het Noordwesten, in 2036 of 2040, waarvoor we een pad zijn gaan uitstippelen.

Genua, Turijn, Milaan. Van een industriële driehoek naar een sportdriehoek: samen kunnen we het, we kunnen een competitieve en gedeelde kandidatuur opbouwen, volgens het nieuwe Olympische model dat zich richt op wijdverspreide Spelen, die werken, zoals de Olympische Winterspelen van 2026 in Milaan Cortina hebben aangetoond.

De basis is er, ook de ervaring en de integratie tussen drie steden en regio’s die sterk met elkaar verbonden zijn, stellen ons in staat een project te bedenken dat gericht is op ecologische en economische duurzaamheid, waardoor de roepingen van elk gebied worden versterkt.

Het doel is om bestaande infrastructuur en faciliteiten te exploiteren, nieuwbouw tot een minimum te beperken en te focussen op hergebruik van bestaande sport-, universiteits- en tentoonstellingsfaciliteiten. Een wijdverspreid Olympisch model dat de impact op het milieu vermindert, publieke middelen optimaliseert en concrete en blijvende voordelen genereert voor lokale gemeenschappen.

We willen een geloofwaardig, duurzaam en innovatief voorstel bouwen dat jongeren en de toekomst van onze steden en regio’s centraal stelt. We hebben het idee gelanceerd, maar om het ver te laten vliegen hebben we de steun van iedereen nodig: burgers, bedrijven, de sportwereld, CONI, de overheid. Laten we samenwerken en het eens proberen. Genua en het hele Noordwesten hebben de kenmerken, kracht en visie om het te maken.

Bekijk dit bericht op Instagram

Een reis die nog maar net is begonnen

Het project bevindt zich nog in de beginfase, maar de boodschap is al duidelijk: het Noordwesten wil het spel spelen. In de komende maanden zullen gesprekken beginnen met CONI, de overheid en belanghebbenden om de haalbaarheid te evalueren. Als het pad zich voortzet, zou Italië ruim zeventig jaar na de Olympische Spelen van 1960 in Rome kunnen terugkeren als gastheer voor de Zomerspelen. Deze keer echter met een ander idee: minder centralisme, meer samenwerking. En een heel gebied klaar om samen te werken.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: