Visser vangt een zeer zeldzame blauwe kreeft (en is spectaculair): hij ontmoet er een op een miljoen

Soms gebeurt er een authentieke verrassing aan de NASSE uit de achtergrond van de oceaan, die niets te maken heeft met de hoeveelheid vangst. Dit is wat er gebeurde met Brad Myslinski, kapitein van de vissersboot Sophia & Emma voor de kust van Salem, in Massachusetts. Afgelopen juli, onder de Amerikaanse kreeften (Homarus americanus) met een typische bruingroene kleur, een wiens pantser scheen met een elektrisch blauw, intens en bijna onnatuurlijk. Een vergadering wiens kans, volgens de experts van de Northeastern University, in één geval wordt geschat om elke twee miljoen exemplaren.

Geconfronteerd met zo’n bepaald wezen, begreep de visser dat hij een zeldzaamheid van de mariene wereld in zijn handen heeft, die hij koos om te behouden. Zo nam hij contact op met een leraar van een lokale middelbare schoolwetenschap, die fungeerde als een link voor een speciale donatie: die in het Marine Science Center van Northeastern University, in Nahant. Aangekomen in het centrum tijdens een zomerprogramma, werd het prachtige schaaldier onmiddellijk overgenomen door de studenten, die hem Neptunus, Neptunus doopten, een meer dan geschikte naam voor een dier dat de kleuren van de Romeinse god van de zee lijkt te kleden.

De verklaring achter zijn unieke kleur

Maar wat maakt Neptunus zo buitengewoon blauw? Het antwoord ligt niet in een bepaald dieet of in de omgeving waarin hij opgroeide, maar in zijn DNA. Zoals de onderzoekers uitleggen, is de helderblauwe kleur het resultaat van een genetische mutatie. Deze anomalie veroorzaakt een overproductie van een specifiek eiwit dat, bindend aan een rood pigment dat bekend staat als astaxanthine, een blauw complex vormt dat Crustacianina wordt genoemd. In feite voorkomt deze genetische toestand de expressie van andere pigmenten, zoals de gele en rode, die alleen blauw onthullen, wat in mindere mate echter in alle kreeften aanwezig is. Dezelfde genetische variabiliteit, in nog zeldzamere gevallen, kan aanleiding geven tot gele exemplaren, calico (vlekken), albini of zelfs twee tone, in de delicate tinten genaamd “suikerspin” (suikerspin), tussen blauw en roze.

Vandaag heeft Neptunus een nieuw thuis en een nieuw leven, helaas niet in de natuur. Het is een mannelijk exemplaar van ongeveer zeven jaar, weegt bijna twee kilo en is in perfecte gezondheid. Hij woont in een grote tactiele tank van het centrum, een gecontroleerde en veilige omgeving die hij deelt met zee -egels, krabben en kleine vissen. Om hem de uiterste rust te garanderen, heeft hij verborgen plaatsen en rotsen beschikbaar om hun toevlucht te nemen, net zoals hij zou doen op de zeebodem van de oceaan (zelfs als het natuurlijk niet hetzelfde is). Zijn dieet is gebaseerd op mosselen en beslaat zonder problemen. “Hij past zich zeer goed aan”, legt de ecoloog Neida Villanueva uit aan het Smithsonian Magazine.

Het bestaan ​​ervan, beschut tegen de gevaren van vissen en ziekten, kan heel lang zijn: in feite kunnen Amerikaanse kreeften meer dan 70-80 jaar lang meer dan het leven. Het verhaal van Neptunus, hoewel zeldzaam, is geen geïsoleerde zaak. In dezelfde weken veroverde een andere visser van Massachusetts een andere blauwe kreeft, kleiner, ongeveer een halve kilo en 8-9 jaar oud. Ook in dit geval heerste de gevoeligheid van de visser en werd het dier gedoneerd aan de school voor Marine Science & Technology van de Universiteit van Massachusetts in Dartmouth.

Wil je ons nieuws niet verliezen?