Enkele fascinerende (en een beetje verontrustende) observaties van de James Webb Space Telescope (JWST) suggereren dat we in een zwart gat kunnen zijn. De conclusie zou voortkomen uit een bepaalde ontdekking: ongeveer tweederde van de sterrenstelsels draaien met de klok mee, het andere derde wiel tegen de klok in
De sterrenstelsels van ons immense universum hebben er een preferentiële rotatierichting: Ongeveer tweederde van hen draait met de klok mee, terwijl de andere derde anti -eraal. Dit geldt ten minste voor de sterrenstelsels die zijn waargenomen in deze drie jaar van activiteit de James Webb Space Telescope (JWST), de Webb ruimtelijke telescoop. En deze observaties, volgens de wetenschappers van de Kansas State University (VS zouden dat aangeven We kunnen allemaal in een zwart gat zijn.
De JWST heeft echt een revolutie teweeggebracht in de observatie en studie van de diepe ruimte en slaagde erin om sterrenstelsels voor hem te graven ondenkbaar om te vinden, de afgelopen maanden geleden, de Jades-JS-Z-14-0, Het meest verre sterrenstelsel dat momenteel bekend isop “solo” tweehonderdnegentig miljoen jaar na de oerknal.
Een voorkeursrichting
In een willekeurig universum verwachten wetenschappers in feite 50% van de sterrenstelsels te vinden die op de ene manier roteren, en de andere 50% in de tegenovergestelde richting. Maar blijkbaar is het niet zo: de nieuwe observaties van Webb suggereren dat er een is Favoriete richting voor galactische rotatie.
In de beelden van het diepe universum genomen op 263 sterrenstelsels van James Webb Space Telescope Advanced Deep Extragalactic Survey (Jedes) Het is te zien dat ongeveer tweederde van de sterrenstelsels met de klok mee roteren, terwijl ongeveer een derde van de sterrenstelsels in een anti -ormal gevoel.
De analyse van de sterrenstelsels werd gemaakt door kwantitatieve analyse van hun vormen, maar Het verschil is zo duidelijk dat iedereen die naar de afbeelding kijkt het kan zien – Legt de auteur van het werk LIOR Shamir uit – Er is geen behoefte aan speciale vaardigheden of kennis om te zien dat de cijfers anders zijn. Met de kracht van de James Webb Spatial Telescope kan iedereen het zien
Wat veroorzaakt deze “voorkeur”? Zijn we echt allemaal in een immens zwart gat?
Het is nog niet duidelijk wat dit dit veroorzaakt, maar er zijn twee mogelijke hoofdverklaringen: het fenomeen kan worden verklaard als wordt toegegeven dat deUniverse werd geboren door te roteren. Deze verklaring komt overeen met theorieën zoals de kosmologie van zwarte gaten, die postuleert hoe het hele universum zich bevindt In een zwart gat. Maar als het universum daadwerkelijk werd geboren door te roteren, betekent dit dat de theorieën die op de kosmos bestaan, zijn onvolledig
De aarde roteert, in feite ook Rond het midden van de Melkweg En de onderzoekers verwachten dat het licht van sterrenstelsels die in de tegenovergestelde richting draaien naar de terrestrische rotatie over het algemeen helderder is.
Dit vanwege deDoppler -effectfenomeen waarvoor, vergeleken met een stevige waarnemer, de golflengte van het licht uitgezonden door een bewegende bron neemt toe of neemt af, afhankelijk van of de bron weggaat of nadert.
Het effect is van toepassing op elk type golf, en in het dagelijks leven observeren we het vaak met geluidsgolven, bijvoorbeeld wanneer u op het punt staat een ambulance dichter bij ons te brengen. Maar het is ook van toepassing op de heldere golven, en het is in feite Fundamenteel voor astronomische studies.
Dit zou in werkelijkheid kunnen verklaren waarom de sterrenstelsels die in de tegenovergestelde zin roteren te druk zijn in de telescoopobservaties en meer licht uitzenden “in Webb’s ogen”. Maar op dit punt zouden de astronomen moeten Herover het effect van de rotatiesnelheid van de Melkweg heroverwegentraditioneel beschouwd als te langzaam en te verwaarlozen in vergelijking met andere sterrenstelsels, op hun metingen.
Als dat zo is, moeten we onze afstandsmetingen voor het diepe universum opnieuw kalibreren – de hercalibratie van afstandsmetingen ook kunnen concluderen Leg verschillende andere onopgeloste kwesties uit in de kosmologienet als de verschillen in de uitbreidingspercentages van het universum en de grote sterrenstelsels die volgens de metingen van de bestaande afstand naar verwachting ouder zijn dan het universum zelf
De studie werd gepubliceerd over Maandelijkse kennisgevingen van de Royal Astronomical Society.
Bronnen: Kansas State University / Maandelijkse kennisgevingen van de Royal Astronomical Society
