Toen ze Hero in Milaan presenteerden, wist de zaal niet goed wat ze konden verwachten. Een robot op wegenbouwplaatsen? Ja, precies daar, tussen oranje kegels, tijdelijke borden en auto’s die op enkele centimeters van de werkende mensen voorbij razen. Een idee dat ontstond in een moeilijke context: het afgelopen jaar stierven 1.090 mensen op het werk en 156 mensen werkten in de bouw. Een getal dat niet te lezen is zonder een brok in de keel te voelen. De laatste tragedie, in de provincie Vicenza, vertelt opnieuw hetzelfde verhaal: een vrachtwagen die niet op tijd remt en een arbeider die niet naar huis terugkeert.
En dit is waar Hero in beeld komt. Niet als superheld, ook al suggereren de beelden dat, maar de bedoeling is veel concreter, aangezien het werd geboren als een instrument om het risico van vlees naar metaal te verschuiven, en de arbeiders de gevaarlijkste taak te ontnemen: het installeren van de bouwplaats terwijl auto’s hen als kogels passeren.
Hero is een project van Edil San Felice, ontwikkeld in samenwerking met Notos Group en Federico II University. Tegenwoordig is er een prototype van anderhalve meter hoog, maar de definitieve versie zal 1,80 meter hoog worden, met zes uur autonomie en de mogelijkheid om op één dag op zo’n tien bouwplaatsen te werken. De investering bedroeg 600 duizend euro en het bedrijf heeft al het eerste Europese patent ingediend voor een mensachtige voor de verkeersveiligheid.
Hoe Hero leert en waarom het de levens kan veranderen van degenen die op onze wegen werken
Het meest fascinerende is de manier waarop Hero leert bewegen. De ingenieurs hebben het niet op straat gezet om te oefenen: ze bouwden er een digitale wereld omheen, een soort realistisch videospel waarin de robot fouten maakt, leert, opnieuw probeert, wordt gecorrigeerd, beloond of ‘berispt’ als een eigenwijs maar veelbelovend kind.
Binnen die virtuele wereld leerde hij wegmarkeringen volgen, obstakels herkennen, de omgeving controleren met een 360 graden zicht en materialen vastpakken met handen die druk en temperatuur voelen. Het resultaat is verrassend: als hij de fabriek verlaat, loopt Hero alleen, begrijpt wat hij moet doen, reageert als er iets misgaat. Je hebt geen afstandsbediening nodig, je hebt geen medewerker nodig die hem stap voor stap begeleidt. De kunstmatige intelligentie is er niet voor de show: het is getraind om echt in het veld te werken.
De ‘sentinel’-functie is het meest opvallend. Als Hero merkt dat een auto abnormaal nadert, activeert hij een alarm dat zo luid is dat het zelfs boven het achtergrondgeluid van een bouwplaats te horen is. Het is ontworpen om kostbare seconden te besparen, die een nieuwe tragedie kunnen voorkomen.
Het bedrijf is duidelijk: de werknemers zullen hun baan niet verliezen. Hero dient om de last van de meest risicovolle taken van hen weg te nemen, niet om ze te vervangen. Het team zal in feite moeten leren samenwerken, een beetje zoals wanneer er een nieuwe, zeer capabele en zeer bijzondere collega arriveert, met wie je een gemeenschappelijk ritme moet vinden. Het potentieel van technologie gaat verder dan wegen. Di Palma stelt zich soortgelijke robots voor die in gebouwen werken en lasten verplaatsen, in al die situaties waarin de grens tussen routine en gevaar te dun is.
Het echte obstakel is voorlopig niet technisch maar bureaucratisch: de Wegcode staat niet toe dat een robot een bouwplaats opzet. Er is een ontheffing nodig. Het bedrijf heeft al een oproep gedaan bij het ministerie van Infrastructuur: als de wet niet verandert, blijft Hero een uitstekend idee in de pits steken.
En dat zou zonde zijn, want het doel is heel simpel: de werknemers die op onze wegen werken veilig en wel thuis krijgen.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
