We vertelden je de afgelopen dagen over de Zuid-Amerikaanse zeeleeuw, omgedoopt tot Saylor, die in Verona werd gered nadat hij onder dramatische omstandigheden werd aangetroffen in een busje dat was omgebouwd tot een geïmproviseerde kooi. De 21-jarige vinpotige, verstoken van voldoende ruimte, schoon water en de mogelijkheid om te duiken, werd gedwongen in een paar centimeter vuil water te leven, zonder enig contact met zijn leeftijdsgenoten.
De situatie kwam aan het licht dankzij de klacht van LAV, die de zaak meldde bij de Carabinieri van de CITES-eenheid en bij het Openbaar Ministerie van Verona. De inbeslagname van het dier werd uitgevoerd door CITES Forestry Carabinieri met steun van de NIPAaF. De eigenaar van de zeeleeuw is samen met twee andere personen doorverwezen naar justitie op verdenking van dierenmishandeling.
Bekijk dit bericht op Instagram
Is dit werkelijk vrijheid?
Dankzij deze actie kon Saylor het krappe voertuig verlaten en we hoopten allemaal op een betere toekomst voor hem. Helaas is dit echter niet het geval, of in ieder geval slechts gedeeltelijk. Saylor werd feitelijk overgebracht naar de dierentuin van Napels, waar hij zich onder voortdurend toezicht van gespecialiseerd personeel kon onderdompelen in grote tanks.
Hier begon hij met zwemlessen en leerde hij bewegen in het water na jaren van gedwongen immobiliteit. Met zijn 300 kilo trekt hij al de aandacht van bezoekers en komt tegelijkertijd langzaam weer in contact met het water. Het management van de dierentuin specificeert dat Saylor, als er geen andere geschikte Italiaanse of Europese structuren beschikbaar zijn, de permanente voogdij over de structuur zal blijven houden, ook vanwege zijn hoge leeftijd.
Een oplossing die, hoewel zeker beter dan het vorige leven in een circuscontainer, ons niet vredig kan laten slapen. Saylor ging eenvoudigweg van gevangenschap in vreselijke omstandigheden naar betere omstandigheden, maar nog steeds in gevangenschap en niet in vrijheid en ondergedompeld in de natuur zoals hij verdient.
Echte vrijheid, die van kiezen waar hij heen gaat en wat hij doet, zal Saylor nooit weten. De casus van deze in Verona vrijgelaten zeeleeuw is een duidelijk voorbeeld van hoe herstel van mishandeling mogelijk is, maar ook van hoe tegenstrijdig de voorgestelde oplossingen zijn. Ja, hij kan nu zwemmen, een behandeling krijgen en veilig leven, maar hij zal in de schijnwerpers blijven leven alsof hij een ‘levend spektakel’ is en in een omgeving die zijn natuurlijke leven slechts minimaal nabootst.
Bekijk dit bericht op Instagram
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
