Op 12 maart 2025 namen de lidstaten van de Europese Unie een zeer belangrijke beslissing: ze zeiden uiteindelijk Stop het gebruik van flufenacet, een pesticide van de PFAS -familie die volgens de mening van de EFSA in staat is om ons endocriene systeem te verstoren.

Een beslissing die een adem van zuurstof vertegenwoordigt voor de volksgezondheid, ondanks dat het slechts het topje van de ijsberg is in de strijd tegen deze gevaarlijke stoffen. Wat echt dient is een uitgesproken bredere en meer tijdige actie.

Maar waarom is dit pesticide verboden?

Flufenacet, de risico’s voor de menselijke gezondheid en het milieu

In de velden van tarwe, gerst en rogge, is Flufenacet al jaren gedomineerd als een herbicide, maar een zorgwekkende erfenis achterlaten. Naast het verstoren van menselijke hormonale saldi – met bijzondere risico’s voor zwangere vrouwen en baby’s – verandert deze verbinding in trifluorazijnzuur (TFA), een onzichtbare vijand.

De TFA is een zeer hardnekkige verbinding die Europese watervoorraden heeft geïnfiltreerd, waardoor de kwaliteit van drinkwater en aquifers in gevaar wordt gebracht. TFA -concentraties zijn op veel plaatsen aanwezig, we hebben het over besmetting die ons generaties lang kan vergezellen.

Een eerste stap, maar het is niet genoeg

De Pan Europe -organisatie heeft de EU -beslissing toegejuicht en noemt het een fundamentele stap in de bescherming van de gezondheid van mens en milieu. De associatie onderstreept echter dat het verbod op flufenacet slechts een begin is: Het is essentieel om maatregelen te nemen om alle PFAS -pesticiden te verbieden.

Salomé Roynel, Pan Europe Policy Officer zei:

Dit is slechts een eerste stap, en nu moeten we oppassen dat we het flufenacet niet vervangen door andere even schadelijke pesticiden.

De organisatie waarschuwt daarom voor het risico dat boeren hun toevlucht kunnen nemen tot vervanging van flufenacet door even verwoestende effecten op het milieu en de gezondheid. In Frankrijk heeft Bayer bijvoorbeeld al zijn intentie aangekondigd om het flufenacet te vervangen door een mengsel van herbiciden die diflufenican bevatten, een ander pesticide van dezelfde categorie. Kortom, het risico van een vervanging door even schadelijke gifstoffen is concreeter dan ooit.

Precies om deze reden blijven milieu -associaties vragen om radicalere acties om besmetting van PFA’s onder ogen te zien, waardoor ze onthouden dat flufenacet slechts een van de vele pesticiden vertegenwoordigt die tot deze categorie behoren. Andere pesticiden, zoals flutolanil, blijven ongestoord om te worden gebruikt in de landbouw.

Kortom, de weg naar een Europa vrij van de PFAS is nog lang. Het verbod op flufenacet komt na jaren van druk uit het maatschappelijk middenveld, met 49 organisaties die onlangs een brief hebben gestuurd naar de Europese Commissie die vragen om totale eliminatie van deze verbindingen. 50 MEPS verhoogde ook hun stemmen en duwden om het verbod op andere pesticiden uit te breiden, waaronder Flutolanil zelf.

Vandaag is daarom slechts een gedeeltelijke overwinning en de boodschap van de milieuverenigingen weerklinkt duidelijk: laten we hier niet stoppen. De echte uitdaging zal zijn om landbouw op te bouwen die niet zou moeten kiezen tussen productiviteit en gezondheid.