De laatste dag van het San Fermin-festival van 2026 bevestigde het immense gevaar van een van de meest controversiële evenementen in Europa. De achtste en laatste encierro van Pamplona, gehouden langs het traditionele en gladde stadsparcours van 848,6 meter, zag de enorme stieren van de Jandilla ganadería hun race in slechts 2 minuten en 25 seconden voltooien. Een zeer korte tijd, maar genoeg om chaos te zaaien en het lokale reddingssysteem van het Rode Kruis in een neerwaartse spiraal te brengen.
De medische uitkomst van de laatste dag is dramatisch: in totaal tien gewonden, waarvan drie diepgewonden. Op het stadhuis liep een loper een ernstige blessure op aan de binnenkant van zijn dij, met een bloeding tot gevolg. Een paar meter verderop, op het Telefonica-traject, kreeg een tweede deelnemer een gevaarlijke klap op de borst, terwijl een derde werd getroffen door een claxon nabij de beroemde Estafeta-straat. Alle drie de ernstig gewonden werden met spoed in het Universitair Ziekenhuis van Navarra opgenomen in een stabiele maar vertrouwelijke toestand, terwijl de rest van de menigte werd behandeld voor hoofdtrauma, ontwrichtingen en verplettering als gevolg van de menigte.
Bekijk dit bericht op Instagram
Het algehele evenwicht en de impact van buitenlandse toeristen
Klokslag middernacht sloot Pamplona de editie van 2026 af met een eindsaldo van 57 ziekenhuisopnames in acht races. Onder de ernstig gewonden bevinden zich ook vijf buitenlandse toeristen: twee Britten, een Australiër, een Amerikaan en een Duitser, van wie laatstgenoemde een pijnlijke wond in de linkerarm heeft. De organisatoren en veteranen van de race wijzen met de vinger naar de onervarenheid van buitenlandse bezoekers, die zich vaak bij de menigte voegen en de rigide gedragscodes en de trajecten van de dieren negeren, wat rampzalige valpartijen met een domino-effect op het natte wegdek tot gevolg heeft.
Bekijk dit bericht op Instagram
Laten we deze machine van lijden stoppen
Maar het maakt niet uit of het buitenlanders of lokale bewoners zijn, het presenteren van dit gewelddadige ras als kostbaar cultureel erfgoed is een marketingoperatie die probeert de realiteit van uitbuiting en onnodig lijden te maskeren. Het dwingen van bange dieren om uit te glijden en zichzelf te verwonden in de straten van de stad, doodsbang door de kreten van een menigte die op zoek is naar spanning, is geen folklore: het is een uiting van gelegaliseerde wreedheid die elk principe van respect voor het dierenleven vertrapt in naam van een test van moed die nu zinloos is.
Het is even onaanvaardbaar dat de belastingbetalers in 2026 de last op zich zullen moeten nemen van een gigantische publieke hulpmachine die uitsluitend is gemobiliseerd om de schade van gevaarlijk gokken en gokken tegen te gaan. Door artsen, ambulances en hele ziekenhuisafdelingen te wijden aan degenen die er bewust voor kiezen om door een stier te worden achtervolgd, worden kostbare middelen uit de gezondheidszorg weggenomen. Dit anachronistische en bloedige spektakel kan geen plaats meer vinden in een civiele samenleving.
