Na jaren van klachten, mobilisaties en verzoeken om meer transparantie komt er eindelijk iets in beweging in de strijd tegen PFAS in Veneto. De regio heeft de mogelijkheid geopend om bloedtesten uit te breiden om de aanwezigheid van deze stoffen te meten voor de hele bevolking, heeft toezeggingen gedaan over de voedselveiligheid in school- en ziekenhuiskantines en beloofd nieuwe gegevens over besmetting openbaar te maken.

De weg is echter nog lang. Omdat het kennen van de mate van blootstelling aan PFAS van fundamenteel belang is, net als weten welke voedingsmiddelen besmet kunnen zijn, maar het echte doel moet een ander zijn: het elimineren van de bronnen van vervuiling en het herstellen van de aangetaste gebieden.

Het nieuws komt van de bijeenkomst die plaatsvond op 6 november in Venetië, waar een delegatie van de Rete Zero PFAS, samen met vertegenwoordigers van de No PFAS Mothers Movement, ISDE (Doctors for the Environment), Democratic Medicine en Italia Nostra, werd ontvangen door het regionale gezondheidsraadslid Gino Gerosa. Een discussie die tot enkele belangrijke openingen heeft geleid en die een erkenning vormt van de rol van degenen die, vaak jarenlang zonder dat er naar hen werd geluisterd, om concrete interventies zijn blijven vragen.

Bloedonderzoek op PFAS, de mogelijkheid staat open voor alle burgers

Een van de belangrijkste innovaties betreft bloedonderzoek om de aanwezigheid van PFAS in het lichaam te verifiëren. Tot nu toe was de gezondheidsscreening uitsluitend voorbehouden aan inwoners van de zogenaamde ‘rode zone’ en de oranje zone.

Nu heeft de regio de wens geuit om de tests toegankelijk te maken voor de hele bevolking, via het voorschrijven van de huisarts en door contact op te nemen met de lokale gezondheidsautoriteit. Een mogelijkheid die ook degenen die buiten de gebieden wonen die al als het meest besmet zijn geïdentificeerd, in staat zou stellen hun blootstellingsniveaus te kennen.

Let echter op één belangrijk aspect: we hebben het niet over gratis examens voor iedereen. Burgers kunnen deze uitvoeren door het kaartje te betalen, volgens de methoden van de regionale gezondheidsdienst.

Maar het is nog steeds een aanzienlijke verandering, vooral gezien het feit dat in het verleden zelfs bewoners in de meest kwetsbare gebieden moeilijkheden ondervonden bij het verkrijgen van deze controles. De strijd om de toegang tot testen uit te breiden was emblematisch geworden voor de moeilijkheden waarmee gezinnen te maken kregen die eenvoudigweg wilden weten in hoeverre ze waren blootgesteld aan verontreinigende stoffen in de omgeving waarin ze leefden.

School- en ziekenhuiskantines zonder PFAS en meer voedselcontroles

Een ander engagement betreft de voedselveiligheid. Tijdens de bijeenkomst heeft de regio de wens uitgesproken om PFAS-vrije voeding in school- en ziekenhuiskantines te garanderen, met bijzondere aandacht voor kinderen, zieke mensen en de meest kwetsbare mensen.

Het is allesbehalve een bijzaak. Contaminatie heeft feitelijk niet alleen betrekking op drinkwater, maar kan ook de voedselketen aantasten, via land, gewassen en dieren die worden blootgesteld aan vervuilde bronnen.

Juist op dit front is informatie naar voren gekomen die bijzondere aandacht verdient. Tijdens de discussie kreeg de delegatie te horen dat bij sommige analyses zeer hoge concentraties PFAS waren aangetroffen in het vlees van dieren die met verontreinigd water waren gevoerd en dat de meest gecompromitteerde partijen uit de markt waren gehaald om de consument te beschermen.

Er blijven ook zorgen bestaan ​​over voedsel dat voor thuisconsumptie wordt geproduceerd: groenten die in de moestuin worden geteeld, eieren en producten van zelfgefokte dieren kunnen worden blootgesteld aan besmetting wanneer land wordt geïrrigeerd met onveilig water of dieren drinken uit besmette bronnen.

De kwestie is bijzonder delicaat omdat degenen die deze voedingsmiddelen voor zichzelf en hun gezinnen produceren, mogelijk geen toegang hebben tot dezelfde controles als voor producten die voor de verkoop bestemd zijn.

Om deze reden wordt ook een andere verbintenis van het Gewest van fundamenteel belang: het openbaar maken van de resultaten van de analyses die op planten zijn uitgevoerd, ongeveer tegen januari 2027, en deze verspreiden via de betrokkenheid van de gemeenten. Informatie waar burgers al lang op wachten en die toegankelijk en begrijpelijk moet zijn, zodat degenen die in de getroffen gebieden wonen de werkelijke situatie kunnen kennen.

Kraanwater, de regio spreekt in 80% van de gevallen over niet-verontreinigde bronnen

Tijdens de bijeenkomst werd ook drinkwater besproken. Volgens wat aan de delegatie werd gerapporteerd, is ongeveer 80% van het water dat vandaag de dag de huizen bereikt afkomstig van bronnen die als niet-verontreinigd worden beschouwd, waaronder de Camazzole-, Belfiore-, Dueville- en Recoaro-bekkens.

Geruststellende informatie, althans gedeeltelijk, maar die vergezeld moet gaan van bijgewerkte en verifieerbare gegevens. In feite is het belangrijk dat burgers niet alleen kunnen weten of het gedistribueerde water aan de vereiste parameters voldoet, maar ook van welke bronnen het afkomstig is en welke controles worden uitgevoerd.

Transparantie kan geen secundair aspect zijn in een zaak waar duizenden gezinnen al jaren bij betrokken zijn en die diepe zorgen heeft achtergelaten over de kwaliteit van de natuurlijke hulpbronnen.

De vervuiling blijft

De door de regio aangekondigde vooruitgang is belangrijk, maar controle- en preventiemaatregelen mogen niet worden verward met de oplossing van het probleem.

De PFAS-besmetting in Veneto houdt vooral verband met het verhaal van de Miteni-fabriek in Trissino, in de provincie Vicenza, die het symbool is geworden van een van de ernstigste gevallen van vervuiling door deze stoffen, niet alleen in Italië, maar ook in Europa. De gevolgen troffen de gebieden van drie provincies, Vicenza, Verona en Padua, waarbij een zeer groot aantal mensen en ecologische hulpbronnen betrokken waren.

De mogelijkheid om bloedonderzoek uit te voeren, voedselmonitoring en het gebruik van niet-verontreinigde waterbronnen zijn onmisbare hulpmiddelen om de bevolking te beschermen. Maar ze elimineren niet de stoffen die al in het milieu verspreid zijn en lossen niet automatisch het probleem van vervuilde grond, water en andere matrices op.

Tijdens het gesprek met de regio werden ook verschillende technische kwesties aan de orde gesteld die nog steeds niet zijn opgelost. Deze omvatten de noodzaak om enkele aspecten van de analytische methoden die worden gebruikt om verontreiniging te meten te verduidelijken, dieper in te gaan op gegevens met betrekking tot versnellers en lacunes in de regelgeving op het gebied van referentielimieten voor bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht en de bodem aan te pakken.

Dit zijn complexe kwesties, die de bijdrage van deskundigen en instellingen vereisen, maar ook de mogelijkheid voor de getroffen gemeenschappen om deel te nemen aan beslissingen.

Juist om deze reden betreft een van de belangrijkste openingen de toetreding van het Zero PFAS Netwerk tot de interinstitutionele Technische Rondetafel. Wethouder Gerosa heeft zich ertoe verbonden de deelname van het netwerk aan te moedigen, volgens het principe van participatieve gezondheidszorg. Het verzoek is nu dat de discussie niet alleen op papier blijft; wat nodig is is een officiële oproeping, een werkkalender en de mogelijkheid om alle nog openstaande problemen diepgaand aan te pakken, inclusief de terugwinning van de gebieden.

De strijd tegen PFAS is nog niet voorbij

Het resultaat dat in Veneto werd behaald, is een resultaat dat niet mag worden onderschat. Als we het vandaag hebben over het uitbreiden van bloedtesten, het openbaar maken van voedselcontroles en het rechtstreeks betrekken van verenigingen bij institutionele discussies, dan is dat ook te danken aan de mensen die jarenlang zijn blijven rapporteren, informatie verzamelen en om antwoorden vragen.

Families, commissies en verenigingen zijn nooit gestopt met het vestigen van de aandacht op een besmetting die de gezondheid, het water, het voedsel en de toekomst van de gebieden aantast. En het feit dat sommige van hun verzoeken eindelijk zijn geaccepteerd, laat zien hoeveel burgerparticipatie de publieke beslissingen kan beïnvloeden.

Nu moeten we echter overgaan van aankondigingen naar concrete acties. Commitments moeten zich vertalen in procedures, toegankelijke controles, publieke data en verifieerbare interventies. Bovenal mogen we de fundamentele kwestie niet uit het oog verliezen: het beschermen van mensen tegen blootstelling is noodzakelijk, maar niet voldoende als het milieu vervuild blijft.

Het echte keerpunt zal komen wanneer we, naast een beter begrip van het probleem en het beperken van de gevolgen ervan, eindelijk overgaan tot het herstel van de getroffen gebieden en voorkomen dat nieuwe stoffen zich in het milieu blijven verspreiden. De strijd gaat dus door.