De perfluoralchilische en polypluoralchylische stoffen, beter bekend als PFAS, staan al lang in het centrum van het milieu- en gezondheidsdebat, ook in Italië. Deze chemische verbindingen, nog steeds zeer (ook) die worden gebruikt in dagelijkse producten voor hun eigenschappen van weerstand tegen warmte, water en vetten, zijn uiterst problematisch gebleken in het milieu, zowel voor het milieu als voor de menselijke gezondheid.
De European Food Safety Authority (EFSA) en het International Cancer Research Agency (IARC) hebben erkend hoe sommige PFAS -stoffen, met name PFOA en PFO’s, potentieel carcinogeen en giftig kunnen zijn. Het probleem is dat hun aanwezigheid ook werd gevonden in tal van aquifers en waternetwerken, vooral in regio’s zoals Veneto en Piemonte, wat uiteraard zeer zorgwekkend is voor de veiligheid van drinkwater.
PFAS -besmetting in water bedoeld voor menselijke consumptie is een probleem van maximaal belang, dat tijdige en gerichte interventies vereist. Het wordt essentieel om een gecoördineerde aanpak te hanteren op basis van solide wetenschappelijk bewijs, om de volksgezondheid te beschermen en watervoorraden te beschermen. Kortom, nieuwe managementstrategieën zijn nodig.
In deze context presenteerde utilitalia – de federatie die meer dan 400 openbare managers van water- en milieudiensten vertegenwoordigt – een positioneringsdocument met 5 operationele voorstellen om de PFAS -noodsituatie op een structurele en duurzame manier aan te pakken.
Europese limieten en aanpassingsproblemen
Om de volksgezondheid te beschermen, heeft de Europese Unie zeer rigide grenzen gedefinieerd voor de aanwezigheid van PFA’s in het water dat is bedoeld voor menselijke consumptie. Deze waarden werden door Italië in 2023 geïmplementeerd met het wetgevende besluit 18/2023. De managers van het Water Service melden echter dat het respecteren van deze parameters door de Europese deadline van 2026 technisch complex en duur is.
Om deze reden vroeg Utilitalia om een verlenging tot 2027, in de hoop op meer realistische tijden die de nodige aanpassingen mogelijk maken zonder de veiligheid van de watervoorziening in gevaar te brengen.
De kosten van zuivering en het principe “vervuilende loont”
Verwijder PFA’s uit het water vereist geavanceerde technologieën, zoals behandeling met actieve koolstof of omgekeerde osmose, die hoge kosten inhouden, zowel in economische als energieverleners. Alleen investeringen worden bijvoorbeeld geschat in Veneto in de volgorde van tientallen miljoenen euro’s om de planten te moderniseren.
Dit scenario riskeert zich te vertalen in een toename van rekeningen voor consumenten, terwijl degenen die vervuild zijn, niet voldoende worden bestraft. Hiervoor is een van de belangrijkste punten van het Utilitalia -document de rigoureuze toepassing van het principe “betalende loon”, dat bedrijven vereist die verantwoordelijk zijn om de kosten van de terugwinning en preventiekosten te nemen.
De vijf voorstellen van utilitalia
Om het probleem van PFAS -besmetting in drinkwateren op een concrete en duurzame manier aan te pakken, heeft Utilitalia vijf fundamentele voorstellen ontwikkeld, die een geïntegreerde strategie vertegenwoordigen om deze milieu- en gezondheidsuitdaging te overwinnen:
Utilitalia onderstreept ook de noodzaak van een licht en uniform Europees regelgevingskader, dat in staat is om rekening te houden met de technische uitdagingen en realistische tijden die nodig zijn voor de aanpassing van de systemen. De strijd tegen de PFA’s moet in feite passen in een algemene gemeenschapsstrategie, gericht op het contrasteren van alle aanhoudende stoffen.
Het Utilitalia -document in de praktijk nodigt uit om een gedeeld pad op te bouwen, gemaakt van precieze regels, adequate financiële instrumenten en duurzame deadlines, om een effectieve overgang te garanderen die niet op de schouders van burgers weegt, maar dat u het milieu en de gezondheid van iedereen echt beschermt.
Wil je ons nieuws niet verliezen?
