Vanaf vandaag, 13 juli, veranderen de regels over de kwaliteit van drinkwater in Italië. Na een uitstel van zes maanden wordt de nieuwe nationale limiet voor vier PFAS die tot de gevaarlijkste voor de menselijke gezondheid behoren, van kracht en worden tegelijkertijd de controles op de waterkwaliteit uitgebreid tot de kraan van huizen en gebouwen.
De vernieuwingen zijn vervat in wetsdecreet nr. 102/2025, die de beoogde maatregelen voor de bescherming van voor menselijke consumptie bestemd water implementeert en versterkt.
De belangrijkste innovatie betreft de totale concentratie van vier per- en polyfluoralkylstoffen (PFAS): PFOA, PFOS, PFNA en PFHxS: voor de som van deze vier verbindingen wordt een maximumlimiet van 20 nanogram per liter (ng/L) ingevoerd in water bestemd voor menselijke consumptie. Dit is een drempel die is vastgesteld op basis van wetenschappelijke evaluaties door de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA), die de afgelopen jaren de risico’s heeft benadrukt die verbonden zijn aan langdurige blootstelling aan deze stoffen.
PFAS
PFAS worden ook wel ‘eeuwige verontreinigende stoffen’ genoemd, omdat ze extreem persistent zijn in het milieu en zeer moeilijk afbreekbaar zijn. Zodra ze het lichaam binnenkomen, hebben ze de neiging zich in de loop van de tijd op te hopen, waardoor de chronische blootstelling toeneemt. Wetenschappelijk bewijs heeft deze stoffen in verband gebracht met verschillende gezondheidseffecten, waaronder:
Juist vanwege hun hoge bioaccumulatiepotentieel en hun toxiciteit worden PFOA, PFOS, PFNA en PFHxS vanuit gezondheidsperspectief als de meest kritische PFAS beschouwd.
De controles en wie verantwoordelijk is voor de controles
De andere belangrijke innovatie betreft het besturingssysteem. Tot nu toe concentreerde de verificatie van de waterkwaliteit zich vooral op het aquaductnetwerk. Vanaf 13 juli 2026 strekt de verantwoordelijkheid zich echter ook uit tot het laatste deel van het watersysteem, datgene dat het water naar het gebruikspunt brengt, namelijk naar de kraan van de burger.
Het doel is om te voorkomen dat er na oplevering door de waterdienstbeheerder binnen private systemen verontreiniging of verandering in de kwaliteit van het water optreedt.
Het besluit identificeert de figuur van de Interne Waterdistributiemanager, d.w.z. de persoon die verantwoordelijk is voor het systeem tussen het leveringspunt van het aquaduct en de kraan.
Afhankelijk van het geval kan deze rol worden vervuld:
Bijzondere aandacht wordt besteed aan zogenaamde prioriteitsgebouwen, zoals ziekenhuizen, scholen en accommodatiefaciliteiten: hiervoor moet worden geverifieerd dat leidingen, tanks, autoclaven en andere systeemcomponenten de kwaliteit van het water niet in gevaar brengen voordat het de kranen bereikt.
Het invoeren van strengere limieten voor PFAS en het uitbreiden van de controles tot het gebruikspunt vormen een verdere stap voorwaarts in de bescherming van de volksgezondheid. De aanwezigheid van de zogenaamde “voor altijd chemicaliën” in drinkwater staat in feite al jaren in het middelpunt van de belangstelling van de wetenschappelijke gemeenschap en instellingen, vooral in gebieden die getroffen zijn door wijdverbreide besmetting.
Met de nieuwe bepalingen zal de monitoring niet langer beperkt blijven tot het aquaductnetwerk, maar het gehele traject van het water bestrijken, tot aan de thuiskraan.
