Op onze huid. Wanneer de hitte en droogte van invloed zijn op degenen die minder hebben

Een hittegolf is niet hetzelfde voor degenen die werken in een kantoor voor de lucht en voor degenen die zonder thermische isolatie op een zolder wonen. De droogte heeft niet hetzelfde gewicht voor degenen die onbeperkte toegang hebben tot drinkwater en voor degenen die, in verschillende delen van het land, afhankelijk zijn van de vrachtwagens voor essentiële behoeften. Klimaatverandering treedt op met dezelfde fenomenen, maar de impact ervan op het leven van mensen wordt bepaald door een reeks factoren, waaronder inkomsten, woonconditie en sociaal netwerk.

Dit is klimatologische ongelijkheid. Om de mechanismen ervan te begrijpen, beginnen we uit twee concrete gevallen: uit de vloed die Romagna in mei 2023 trof en door de sociale en klimatologische noodsituatie van het San Berillo -district van Catania. In Forlì onthulde het water pre -bestaande fracturen, vaak genegeerd, gedocumenteerd op het veld per realiteit zoals de vrijwilligersorganisatie voor de Open City. In Catania is het de dagelijkse crisis die weegt en vertelt dat het degenen zijn die, als buurtplots -de eerste gemeenschapscoöperatie op Sicily geboren in een stedelijke context -antwoorden bouwt waar de instellingen afwezig zijn.

Hun analyse, toevertrouwd aan de stemmen van de activisten Annachiara Zabotto en Cristina Cozzoli in Forlì en Luca Aiello in Catania, zijn geen meningen, maar het rapport van een wijdverbreid werk, uitgevoerd terwijl de noodsituatie – of het een plotselinge inductie of een chronische sociale crisis is – is in volle gang.

Geografieën van verlatenheid: waar de klimatologische crisis meer brandt

Het district San Berillo van Catania is het embleem van institutionele marginaliteit. Er was eens een wijk Red Light in de jaren zestig het onderwerp van een “overwonnen” operatie om ruimte te maken voor een “moderne” stad van banken en verzekeringsmaatschappijen. De operatie, nooit voltooid, liet een gebied van stedelijke leegte en vervallen gebouwen achter, nu bewoond door een gemengde gemeenschap van Catania, sekswerkers en migranten.

Je moet het je voorstellen als een district van het historische centrum met problemen met betrekking tot de totale afwezigheid van openbare diensten met een lage drempel,

Luca Aiello van buurtplots vertelt.

Deze verlatenheid maakt de klimatologische crisis nog zwaarder. Een anekdote bovenal: een brand opgebroken in een verlaten paleis vol afval, een evenement dat nog waarschijnlijker en gevaarlijker is gemaakt door de zomerwittegolven en door de droogte die het afval in brandstof omzetten, heeft 48 uur nodig om te worden getemd. Het afval, tijdens de operatie op straat gegoten, bleef daar 67 dagen voordat de gemeente tussenbeide kwam, ondanks klachten en borstspieren.

De problemen van de buurt worden gezien als Serie B -problemen. De institutionele reactie is echt afwezig

Chiosa Luca.

In Forlì ontstond de overstroming van 2023 vergelijkbare breuken. Net als in Catania heeft verwaarlozing de effecten van de klimatologische crisis versterkt, ook in Romagna heeft de overstroming moeilijker aangetast waar de sociale stof al was gerafeld en de instellingen minder aanwezig waren. “Zoals in elke noodsituatie, worstelen de meest kwetsbare mensen”, legt Annachiara Zabotto en Cristina Cozzoli van Forlì Open City uit. Hun ervaring op het gebied valt samen met de gegevens van het actonoïde onderzoek “Betrokkenheid van gemeenschappen bij kwetsbaarheid en marginaliteit in beleid voor aanpassing aan klimaatverandering”: de ouderen, lage inkomens, migranten, gehandicapten en inwoners van sociale woningbouw behoren tot de meest blootgestelde groepen. De after-the-rash werd gekenmerkt door onrechtvaardigheden voor betonnen distributie: de huurders uitgesloten van subsidies, een bureaucratie die mensen dwong de expertise uit eigen zak te betalen, en een netwerk van privéhulp dat onvermijdelijk achterliet die sociaal meer geïsoleerd was.

Antwoorden van onderstaande: Presìdi van Community Resilience

Waar de instellingen ontbreken, bloeit veerkracht van onderaf. In Catania is buurtplots een fysiek garnizoen, een “buurtconciërge” geworden. Hun locatie is een referentiepunt voor klimatologische noodsituaties.

De migrantengemeenschappen die op straat wonen, komen naar ons toe om water te nemen, te wassen, te beschermen tegen de hitte, zegt Luca.

Jaren geleden, via een Co -Co -coeling laboratorium met de inwoners, bouwden ze dekking op een weg om een ​​permanent schaduwgebied te creëren. Tijdens de waarschuwingen voor winterstromingen blijft de locatie open om een ​​veilige schuilplaats te bieden aan degenen die het niet hebben.

De actie van buurtplots gaat echter verder dan de noodsituatie, het bouwen van autonomiepaden. Hun sociale woningen, die 15 mensen herbergt, is geen eenvoudige slaapzaal maar een project met één jaar waarin gasten worden ondersteund bij het zoeken naar een baan en stabiliteit. Maar hier verschijnt een wrede paradox, een andere vorm van onrecht.

Er zijn twee Nigeriaanse jongens met een onbepaald contract voor zes maanden, zegt Aiello, hebben alle vereisten om ons project te verlaten, maar ze vinden geen thuis omdat ze een zwarte huid hebben.

Hoewel ze kunnen betalen, blokkeert systemisch racisme hen, wat aantoont hoe sociale kwetsbaarheden worden toegevoegd, waarbij mensen in het ongewisse vallen.

In Forlì heeft de vereniging onmiddellijk gehandeld om thuisbehoeften per huis in kaart te brengen, waardoor een ondersteuningsnetwerk op basis van mond -tot -mondreclame werd gecreëerd. Maar hun werk gaat verder dan de noodsituatie. Met het Col.Mate -project. (Gemeenschap in strijd voor milieugeheugen en het grondgebied), ondersteund door ActionAid, transformeren het trauma in bewustzijn. “We hebben gemerkt dat, sinds die tijd, elk weeralarm voor velen een angst is geworden”, zeggen ze. De psychologische impact is echt: het Actonoid-rapport benadrukt hoe ouderen tot de meest getroffen zijn door post-high-stoornissen. Kol. Creëer luisterruimten en brengt de getuigenissen in de vierkanten, niet om te herdenken, maar om het geheugen te transformeren in politieke actie.

Union maakt de kracht: de rol van ActionAid en de netwerken

Deze lokale acties worden sterker en duurzamer dankzij de netwerken, een cruciaal element is sterk voortgekomen uit onderzoek. Wijkplots werkt samen met ongeveer vijftien lokale en nationale organisaties. Forlì Open City is verhuisd dankzij de solidariteit van honderden vrijwilligers. In dit ecosysteem is de rol van een partner als ActionAid cruciaal.

Voor buurtplots heeft de Actonoid Civic Monitoring School beslissende hulpmiddelen opgeleverd. “Het stelde ons in staat om te vormen tot toegang tot de documenten en om acties te starten tot dialoog met de instellingen wanneer de PNRR -bouwplaatsen op het punt stonden te vertrekken”, legt Luca uit. Dit maakte het mogelijk om de impact van gentrificatie op de inwoners te verminderen, zoals sekswerkers die niet langer in staat waren om te werken.

Maar de ondersteuning gaat verder dan training.

Het hebben van een organisatie die u niet alleen kent, maar dat u volledig begrijpt, is niet duidelijk – onderstreept Luca – er is een sterke, informele, wederzijdse uitwisselingsrelatie. Hierdoor kan een kleine stem als de onze nationaal worden versterkt.

Van het verhaal tot politieke verzoeken

De verhalen van Forlì en Catania zijn geen anekdotes, maar het levende bewijs van de klimatologische ongelijkheden gedocumenteerd door het onderzoek. Ze laten zien hoe kwetsbaarheid niet alleen economisch is, maar ook informatie (niet iedereen heeft toegang tot waarschuwingen) en relationeel (die alleen is, is meer blootgesteld).

Verzoeken die uit deze gebieden naar voren komen, zijn duidelijk: echte en niet alleen formele vergelijkingsruimtes zijn nodig, specifieke aandacht voor gebieden die onderworpen zijn aan “institutionele marginaliteit” en politiek die onoplosbaar milieurechtvaardigheid binden. Het werk van deze verenigingen, ondersteund door ActionID, geeft de weg aan: de echte ecologische overgang wordt niet gedaan met bonussen die de meest kwetsbare mensen uitsluiten, maar het bouwen van veerkrachtige gemeenschappen, die macht geven aan degenen die dat niet hebben gedaan en ervoor zorgen dat niemand in de storm achterblijft.