Het heet Maldives Floating City en het is een eilandstad gebouwd op een atol nabij Malè, de hoofdstad van de Malediven. Het zal de vorm hebben van een koraal en het doel zal zijn om te reageren op de stijgende zeeën en de bevolkingsdichtheid van de stad.
Het wordt ontwikkeld door Dutch Docklands samen met architect Koen Olthuis en zal 5.000 luxe woningen bieden, voor in totaal 20.000/30.000 inwoners. Maar is het het echt waard?
Het fundamentele feit is dat de Malediven, met 80% van het land minder dan een meter boven de zeespiegel, in de frontlinie van de klimaatcrisis staan. De stijgende zeespiegel, de heviger wordende stormen en de overbevolking in de hoofdstad hebben een dringende behoefte aan adaptieve infrastructuur gecreëerd.
Wat is de Drijvende stad op de Malediven
MFC is gebaseerd op een geavanceerde drijvende architectuur, geïnspireerd op de eeuwenoude Nederlandse expertise op het gebied van waterbeheer.
Bekijk dit bericht op Instagram
Gelegen op slechts 10 minuten varen van Malé, wordt het een echte modulaire eilandstad die plaats moet bieden aan maximaal 30.000 mensen en zal worden gebouwd op een atol in de buurt van de hoofdstad. Het idee is om een drijvende stedelijke nederzetting te creëren die bestaat uit onderling verbonden zeshoekige modules, die zich aan de zee kan aanpassen en in de loop van de tijd kan groeien zonder nieuw land te verbruiken. De opstelling doet denken aan de structuur van het hersenkoraal, niet alleen om esthetische redenen, maar ook om de stabiliteit en verbindingen tussen de verschillende elementen te maximaliseren.
De stad zal grotendeels uit woonmodules bestaan: elke unit krijgt een oppervlakte van circa 100 vierkante meter, waaraan 40-50 vierkante meter particulier groen wordt toegevoegd. De woningen, voorzien van twee of drie slaapkamers, open ruimtes en een veranda met uitzicht op zee, zijn ontworpen als woningen op hoog niveau. De prijzen weerspiegelen deze aanpak: ze beginnen vanaf ongeveer 250.000 dollar voor de eenvoudigste oplossingen, tot meer dan 1,5 miljoen dollar voor de grootste en meest verfijnde eenheden.
Onder het waterniveau zal elke module ongeveer twee meter lang zijn, terwijl grote oppervlakken bestemd zullen zijn voor de openbare ruimte zoals pleinen, parken en ontmoetingsplekken. De modules zullen worden gescheiden door bevaarbare kanalen, tussen 4 en 8 meter breed, die de doorgang van kleine boten mogelijk zullen maken en zullen bijdragen aan het definiëren van een “aquatisch” stedelijk netwerk. Door de keuze voor de zeshoekige vorm kunnen de modules ook met elkaar worden verbonden zonder dat er holtes ontstaan, waardoor het contactoppervlak en de algehele stabiliteit van de constructie worden vergroot.
Op energiegebied richt de Malediven Floating City zich op het gebruik van zonnepanelen en koelsystemen die mariene energie exploiteren en een ontwerp dat gericht is op natuurlijke ventilatie. Allemaal technologieën die volgens de programma’s niet alleen zullen worden toegepast op woningen, maar ook op toekomstige modules bedoeld voor winkels, scholen, onderzoekscentra en zelfs landbouwgebieden, waar hydrocultuurteelt gepland is.
Een van de meest innovatieve aspecten betreft de materialen. Het project omvat het gebruik van Biorockvergelijkbaar met cement dat zich rechtstreeks in het mariene milieu vormt dankzij een elektrochemisch proces: een stroom met lage spanning bevordert de afzetting van mineralen die van nature in het water aanwezig zijn, zoals calciumcarbonaat. De groei is langzaam, maar het voordeel is tweeledig: het materiaal is niet giftig en stimuleert de kolonisatie door mariene organismen, waardoor de lokale biodiversiteit toeneemt. Daarnaast zal ook EPIC drijvend beton worden gebruikt, een drijvend beton dat speciaal is ontworpen voor mariene ecosystemen, stabiel is en ontworpen om te integreren met de onderwateromgeving. De totale kosten van het project worden geschat op ongeveer 1 miljard dollar voor de bouw van de eerste 5.000 woningen en de hoofdinfrastructuur. Het geld zal voornamelijk afkomstig zijn uit publiek-private partnerschappen tussen de Maldivische overheid en Dutch Docklands.
Zal het de moeite waard zijn? Een van de meest besproken elementen is het ontbreken van voorafgaande interventies op het gebied van milieuherstel: een keuze die de kosten verlaagt, maar sterke twijfels doet rijzen over de werkelijke impact van het werk op mariene ecosystemen.
De eerste vergunningen zijn afgegeven tussen 2019 en 2021, met een concessie van ongeveer 15 hectare zeeoppervlak. Het valt nu nog te bezien of de drijvende stad op de Malediven echt een repliceerbaar model van klimaatadaptatie zal vertegenwoordigen, of dat het uiteindelijk vooral een futuristische en luxe showcase zal worden, toegankelijk voor enkelen, in een van de landen die het meest kwetsbaar zijn voor klimaatverandering.
