Een decreet dat zes ministeries onderdrukt: dus de president van Ecuador, Daniel Noboatekent de ontslag Duizenden werknemers, inclusief die van het ministerie van Milieu. Een beweging die deel uitmaakt van een bredere reductiestrategie van openbare uitgaven en die al heeft geleid tot 5 duizend uitwijzingen in de publieke sector. Met onmiddellijk effect.
En na de officiële verklaringen die deze keuzes rechtvaardigen met de noodzaak om “de efficiëntie te verbeteren en een betere service aan burgers te garanderen”, roept de beslissing veel zorgen op.
De beslissing om het ministerie van het milieu te elimineren en samen te voegen met dat van energie, heeft bijvoorbeeld een reeks kritische reacties ontketend. Ecuador is al jaren een land in het centrum van cruciale gevechten van het milieu en die de rechten van inheemse bevolking vaak in gevaar ziet. De beweging van Noboa zou de instellingen die het milieu en de rechten van lokale volkeren beschermen verder kunnen verzwakken, In feite, door de voorkeur te geven aan de olie- en mijnindustriedie het hart van zijn economische strategie vormen om buitenlandse investeringen aan te trekken en de economie van het land opnieuw te lanceren.
Eso el video que noboa difundó por apsolutaal tadas las rees socials tijdens de Campaña, die die van de Hempleus beloven aan de mensen die Votar zullen por Él. Hoy Dejó en La Calle op 5.000 trabajadores. Instravel cómo este type estofó tan fácil a sus stemmen. pic.twitter.com/u3zllrqbf
– Daniel Salcan (@danielsalcan_) 25 juli 2025
Volgens de organisatie Amazon Frontinesdeze beslissing vormt een ontmanteling van het Ecuador Environmental Monitoring System, met het risico de straffeloosheid van grote olie- en mijnbouwoliemaatschappijen te accentueren. De zorgen strekken zich ook uit tot de rechten van volkeren inheemsdie kan worden beroofd van de constitutionele bescherming in hun voordeel, inclusief het recht op vrij en geïnformeerd overleg over de activiteiten over hun voorouderlijke gebieden.
De economische context kan echter niet worden genegeerd. Ecuador staat onder druk door het International Monetary Fund (IMF), dat onlangs een lening van 600 miljoen dollar voor het land, in ruil voor rigide economische hervormingen. Het IMF heeft bezuinigingsmaatregelen opgelegd die, zoals gezien, zich vertalen in draconische bezuinigingen, die met name betrekking hebben op de sectoren die verband houden met het milieu en de mensenrechten. De prioriteit, voor het IMF, lijkt de overheidsfinanciën te herstellen ten koste van een andere overweging op lange termijn.
Tegen parallel en paradoxaal genoeg de De oliesector speelt een cruciale rol in de economie van het land. Ondanks de problemen met betrekking tot vervuiling en milieuschade, de heropening van de belangrijkste Ecuadoriaanse oliepijpleiding, de Satevertegenwoordigde een adem van zuurstof voor het land, die een samentrekking van de olieproductie van ongeveer 90% had gezien als gevolg van de tijdelijke sluiting van de pijpleiding, met economische verliezen geschat op ongeveer 20 miljoen dollar per dag. Reden waarom een hervatting van de extractie en verkoop van tankolium Het wordt gezien als een onmiddellijke oplossing, ondanks ernstige implicaties op lange termijn.
Het probleem is echter dat deze aanpak het risico loopt kort te zijn. De herlancering van olie als een economische motor is niet alleen een tijdelijke remedie, maar ook een verdere stap in de richting van de uitputting van natuurlijke hulpbronnen en het verslechteren van klimaatschade. En we weten het goed.
De opwarming van de aarde veroorzaakt al verwoestende effecten in Ecuador: vanaf het begin van 2025 heeft het land 52 doden geregistreerd, duizenden vernietigde huizen en tienduizenden mensen die getroffen zijn door extreme gebeurtenissen met betrekking tot klimaatverandering.
Ecuador, evenals de rest van de wereld, heeft dringend een alternatief plan nodig dat niet afhankelijk is van fossiele brandstoffen. Het idee om zich uitsluitend op olie te concentreren, kan een keuze blijken te zijn, niet alleen schadelijk voor het milieu, maar ook voor de economie, zo niet gepaard met een overgangsstrategie naar een model van duurzame en gediversifieerde ontwikkeling. Wat vandaag misschien een spaarmaatregel op korte termijn lijkt, het risico’s om in de toekomst een zeer hoge rekening te worden om te worden betaald.
