Honderdtwintig uur aaneengesloten, van middernacht op maandag 10 augustus tot middernacht op vrijdag 14 augustus. Dit is de duur van de nationale staking die door FAO Cobas is uitgeroepen in de sector van het goederenvervoer over de weg, een van de langste van de stakingen die dit jaar zijn geregistreerd in de officiële verklaring van het Ministerie van Infrastructuur en Transport, waarin deze wordt geclassificeerd als een staking van nationaal belang in de sector “Goederenvervoer”. Degenen die de armen zullen vouwen zullen het reizend personeel zijn van de bedrijven die de landelijke cao voor logistiek, vrachtvervoer en scheepvaart toepassen, dus de chauffeurs en niet de magazijnmedewerkers. Vaste werknemers en werknemers van bedrijven die zich niet aan dat contract houden, blijven buiten de mobilisatie. Concreet gaat het volgens het door het ministerie gepubliceerde blad om de contractuele categorieën variërend van A3 tot H1, d.w.z. de groep die de meeste chauffeurs van zware voertuigen omvat die werkzaam zijn in gewone en speciale leveringen.
Waar FAO Cobas om vraagt
Achter de mobilisatie schuilt in essentie een vakbondseis, nog vóór de looneis, namelijk de erkenning van Cobas als partij bij de onderhandelingen over de vernieuwing van de collectieve arbeidsovereenkomst van de sector, een tabel waaruit het fundamentele acroniem klaagt dat het buiten beschouwing wordt gelaten. Op een concreter niveau heeft het belangrijkste verzoek betrekking op de werkuren. Voor personeel met periodieke taken kan de wekelijkse limiet nu oplopen tot 47 uur, dankzij de vrijstellingen waarin het huidige contract voorziet; Cobas vraagt om een terugkeer naar de gewone drempel van 39 uur, waarbij deze uitzonderingen worden geëlimineerd. Het is een strijd die de vakbond al een tijdje voert en die met deze langdurige staking een ander gewicht krijgt, juist vanwege het moment waarop hij valt.
Want precies de week van augustus
Het is moeilijk te denken dat het samenvallen met de feestdag van augustus toevallig is. Tegenwoordig reist de logistieke sector al met een kleiner personeelsbestand, omdat een groot deel van het personeel op vakantie is, terwijl de straten gevuld zijn met mensen die op vakantie gaan. Twee factoren die bij elkaar opgeteld het effect van het protest versterken, omdat zelfs een beperkte steun een grotere impact dreigt te hebben dan in welke andere periode van het jaar dan ook, simpelweg omdat het systeem al onder druk staat.
Wie riskeert het grootste ongemak
De ernstigste gevolgen zouden voor het bedrijfsleven moeten gelden. Het vrachtvervoer over de weg ondersteunt een groot deel van de toeleveringsketen van Italiaanse productiedistricten, en bedrijven die in de week van augustus operationeel blijven, kunnen te maken krijgen met te late of helemaal geen bevoorrading. Het kan echter niet worden uitgesloten dat sommige vertragingen ook particulieren zullen treffen: leveringen aan huis, met name die van e-commerce en expreskoeriers, zouden langer kunnen duren dan verwacht.
In dezelfde week is de nationale staking verweven met een ander, beperkter dispuut: op 13 en 14 augustus werd de niet-reizende staf van de CLO Magazzini di Maltignano en Re.Ma. coöperaties in Ascoli Piceno zullen de armen over elkaar slaan op initiatief van OSP USB Lavoro Privato. Een lokaal protest, dat betrekking heeft op magazijnmedewerkers en niet direct overlapt met de Cobas-mobilisatie, maar dat er in dezelfde periode van dagen aan bijdraagt dat de week bijzonder kwetsbaar wordt voor de sector.
