Zo gezegd lijkt het het begin van een apocalyptische film: wetenschappers, supercomputers, NASA erbij en een einde dat niet veel goeds belooft. Maar achter de catastrofale krantenkoppen schuilt een zeer serieuze studie: een groep Japanse onderzoekers van de Toho Universiteit heeft samen met NASA zeer krachtige supercomputers gebruikt om een even oude als verontrustende vraag te beantwoorden: “Wanneer zal de wereld eindigen?” Het antwoord is helaas ‘nooit’.
De simulaties vertellen over een toekomst waarin de zon, die steeds helderder en heter wordt, de aarde in een kosmische oven zal veranderen. We hebben het niet over een paar decennia vanaf nu – maar zelfs niet over een eeuwigheid: volgens projecties zal de atmosfeer over ongeveer een miljard jaar bijna al zijn zuurstof verliezen en zal het leven, inclusief het microbiële leven, voor altijd verdwijnen.
De studie, gepubliceerd onder de titel “De toekomstige levensduur van de zuurstofrijke atmosfeer van de aarde”laat zien dat het lot van de aarde nauw verbonden is met de evolutie van de zon. Naarmate de zonneactiviteit toeneemt, zullen de zeeën langzaam beginnen te verdampen, zal de atmosfeer dunner worden en zullen de temperaturen het leven onmogelijk maken.
Met andere woorden: je hebt geen zonnebrandcrème, parasols of airconditioning meer nodig. Er zal simpelweg niemand meer zijn om te bruinen. Volgens berekeningen zal het einde rond het jaar 1.000.002.021 komen – ja, je leest het goed, meer dan een miljard jaar in de toekomst. Maar het punt is: mensen zullen er nooit komen. Onze planeet vertoont al de eerste tekenen van verandering: stijgende temperaturen, afnemende zuurstof, smeltend ijs en een zon die – letterlijk – steeds nerveuzer wordt.
De aarde bevindt zich al in haar ‘crisisperiode’
Kazumi Ozaki, hoofdauteur van het onderzoek, legt uit dat oude schattingen spraken van een bewoonbare aarde voor nog eens twee miljard jaar. Dankzij de nieuwe modellen is die tijd nu gehalveerd.
De reden, volgens Ozaki:
Naarmate de zon ouder wordt, wordt hij heter en destabiliseert ons atmosferisch evenwicht. Zuurstof zal afnemen, temperaturen zullen stijgen en de planeet zal onherbergzaam worden.
Kortom, we zijn getuige van de eerste symptomen van de ouderdom van de planeet. En zoals vaak gebeurt, versnellen mensen – met hun uitstoot, ontbossing en winstobsessies – het proces. Een beetje zoals iemand die olie op het vuur gooit… van een oven die al aangestoken is.
We zijn dichter bij het einde dan bij het begin
Het is geen pessimisme, het is planetaire biologie. Volgens onderzoekers zijn de tekenen duidelijk: het magnetisch veld van de aarde verzwakt, zonnestormen worden steeds heviger en onze atmosfeer verandert langzaam van samenstelling. Natuurlijk verdwijnen we morgenochtend niet. Maar de aarde die we kennen – die van blauwe zeeën en ademende lucht – zal niet eeuwig meegaan.
Misschien moeten we het ‘einde van de wereld’ niet gaan beschouwen als een plotselinge gebeurtenis, maar als een langzame transformatie die al aan de gang is. En zelfs als we hier niet zijn om getuige te zijn van de grote finale, is het de moeite waard om te onthouden dat de toekomst nog niet geschreven is – maar de opwarming van de aarde wel.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
