Maak uw veiligheidsgordel vast, doe een rugzak om, slaap op uw zij. Nogal banale gebaren totdat er een implanteerbare kamer onder de huid van de borstkas ontstaat. Ange-Solal Llantia ontdekte het tijdens haar behandeling voor bloedkanker en transformeerde die ergernis samen met Benjamin Leroy in een beslist niet-sciencefictionobject: een t-shirt, een zak en een kleine stijve beschermer. Zo ontstond Cinelle, het eerste project van de Franse startup Cellule Rouge.
Het doel is heel concreet: een barrière creëren tussen het gebied waar de implanteerbare kamer zich bevindt en alles wat er overdag op kan drukken of wrijven. Geen robots, sensoren of kunstmatige intelligentie. Deze keer begint de innovatie bij een autogordel die vervelend is.
Wanneer zelfs een riem een probleem kan worden
De implanteerbare kamer, ook wel genoemd port-a-cath of PAC, is een klein apparaatje dat onder de huid wordt geplaatst en via een katheter wordt aangesloten op een centrale ader. Het wordt gebruikt bij patiënten die gedurende lange perioden herhaalde intraveneuze therapieën moeten ondergaan, waaronder enkele chemotherapieën, waardoor wordt vermeden dat telkens een perifere ader moet worden gevonden.
Het apparaat kan maandenlang op zijn plaats blijven en begeleidt de patiënt dus tot ver buiten de ziekenhuisdeur. En dat is waar beslist minder besproken problemen beginnen: een riem die precies over het implantaatpunt gaat, een schouderriem, een rugzak, herhaaldelijk wrijven tijdens beweging.
Llantia kende het probleem uit de eerste hand. In 2021, nadat bij hem de diagnose bloedkanker was gesteld, kreeg hij een implanteerbare kamer. Uit die ervaring werd samen met mijn vriend en voormalig klasgenoot Benjamin Leroy het idee van Cellule Rouge geboren: bescherming ontwikkelen waarmee je kunt blijven bewegen, waardoor de druk en wrijving op het gebied worden verminderd.
Een mobiele zak en een kleine coque rond het apparaat
Cinelle bestaat uit drie elementen: een technisch t-shirt, een verstelbare zak en een beschermhoes. Volgens de beschrijving gepubliceerd door Cellule Rouge, kunt u met het klittenbandsysteem de bescherming zowel in de hoogte als zijdelings verplaatsen, waarbij deze wordt aangepast aan de positie van de kamer op de borst.
De coque heeft een rechthoekige vorm met afgeronde randen en vooral een centrale cirkelvormige opening: het beschermende materiaal blijft daarom rond de implanteerbare kamer in plaats van deze direct te verpletteren. Binnenin zit schuim dat is ontworpen om kleine schokken te absorberen, terwijl een zachte laag tussen de stof en de huid ervoor zorgt dat schuren, ook in de buurt van littekens, wordt beperkt.
Het is een minder triviaal detail dan het lijkt. De implanteerbare kamers zijn niet bij alle patiënten met dezelfde precisie gepositioneerd: een vaste bescherming zou het risico lopen heel goed te werken op een mannequin en beslist minder op een echt persoon.
Cellule Rouge legt uit dat het project is ontwikkeld door de behoeften van patiënten te verzamelen en hun feedback blijft gebruiken om te beslissen welke accessoires ze vervolgens gaan maken. De voorstellen op de site omvatten specifieke bescherming voor de riem en schouderriem, een versterkte schaal voor sportieve activiteiten en bescherming ontworpen om te slapen.
Het probleem treft ook duizenden Italiaanse patiënten
Het verhaal vindt zijn oorsprong in Frankrijk, maar het apparaat dat Cinelle draaglijker probeert te maken, maakt ook deel uit van het dagelijkse leven van de Italiaanse oncologie.
Volgens het rapport The Numbers of Cancer in Italy 2025, opgesteld door AIOM samen met AIRTUM, AIOM Foundation, National Screening Observatory en andere wetenschappelijke instanties, werden in 2025 in ons land ongeveer 390 duizend nieuwe kankerdiagnoses geschat, substantieel stabiel vergeleken met het voorgaande jaar.
Uiteraard valt dit aantal niet samen met dat van mensen die een implanteerbare kamer gebruiken: niet alle kankerpatiënten hebben het nodig en het apparaat wordt ook in verschillende contexten gebruikt. Het dient echter om de omvang te meten van een zorgsysteem waarin steeds meer mensen maanden of jaren moeten leven met therapieën, controles en medische hulpmiddelen.
En dit is precies waar een ogenschijnlijk klein probleem ophoudt zo te zijn. Centrale veneuze toegang vergemakkelijkt herhaalde behandelingen; dan gaat de patiënt naar huis en moet autorijden, aankleden, een tas dragen, slapen en zich verplaatsen met dat apparaat nog onder de huid. De geneeskunde doet het grote werk. Het dagelijks leven blijft, zoals vaak gebeurt, vol details.
Cinelle geneest niets, maar probeert de behandeling minder ongemakkelijk te maken
Hier moet je je voeten op de grond houden. Cinelle is geen therapie en vervangt de implanteerbare kamer niet. De oprichters presenteren het als een textieloplossing voor dagelijks comfort en van de beschikbare materialen zijn er geen gepubliceerde klinische onderzoeken die de effectiviteit ervan aantonen.
Sommige gegevens die rechtstreeks door Cellule Rouge zijn verzameld, verschijnen ook op de website van het bedrijf: 68% van de ondervraagde mensen meldde ongemak in verband met de kamer in de eerste maanden en 48% opnieuw na minstens zes maanden na het einde van de behandelingen. Het zijn resultaten van een interne bedrijfsenquête en kunnen dus niet worden uitgebreid naar de algemene bevolking.
Bovendien bevindt het project zich nog in de opstartfase. Cellule Rouge bereidt een crowdfundingcampagne op Ulule voor om de eerste productie van de kits te financieren en pre-registraties zijn geopend op de site. Het is per definitie een kleine innovatie, maar soms moet je gewoon daar beginnen: met een riem die steeds op de verkeerde plek doorgaat.
