Na meer dan vijftig jaar van bijna totale bescherming heeft Finland besloten de gereguleerde wolvenjacht vanaf begin 2026 opnieuw toe te staan. De keuze komt voort uit de verklaarde noodzaak om een snelgroeiende bevolking in bedwang te houden en conflicten met fokkers, jagers en plattelandsgemeenschappen te verminderen. De bepaling is door het Parlement goedgekeurd en wijzigt substantieel de eerdere aanpak, die slechts op uitzonderlijke verlagingen was gebaseerd.
Op de eerste dag werden al 12 wolven gedood
Wijzigingen in de Finse Jachtwet voorzien in een beperkt en strikt gecontroleerd seizoen. De voorgestelde periode loopt van 1 januari tot en met 10 februari 2026, waarbij een definitieve bevestiging wordt toevertrouwd aan de bevoegde autoriteiten. De jacht op wolven zal uitsluitend worden toegestaan via speciale vergunningen, die op regionale basis worden afgegeven door het Ministerie van Land- en Bosbouw. Volgens schattingen van de overheid zouden er tijdens de winter minstens 65 wolven kunnen worden gedood, terwijl er alleen al op de eerste dag al twaalf zouden worden gedood. Elke interventie moet strikte quota respecteren, met strikte controles en strenge sancties bij overtredingen.
Een snel groeiende bevolking
De basis van het besluit is de evolutie van de cijfers. Uit officiële gegevens blijkt dat er in maart 2025 ongeveer 430 wolven in Finland leefden, een stijging van ongeveer 46% vergeleken met het jaar daarvoor. De groei was vooral duidelijk in het zuidwesten van het land, bevorderd door de beschikbaarheid van prooien en grensoverschrijdende migratie. Deskundigen wijzen erop dat geboorten in de lente de bevolking tegen eind 2025 verder hadden kunnen doen toenemen, waardoor de druk op het grondgebied zou toenemen.
Toenemende conflicten op het platteland
De terugkeer van de jacht wordt ook gemotiveerd door de toename van de economische en sociale schade. De afgelopen jaren is de predatie door rendieren sterk toegenomen, waarbij in één jaar ongeveer 2.000 dieren zijn gedood. Daarbij komen nog de verliezen aan vee en de frequente aanvallen op jachthonden, een bijzonder gevoelige kwestie voor lokale gemeenschappen. De aanwezigheid van wolven in de buurt van dorpen en boerderijen heeft de roep om actievere controle aangewakkerd.
Maar dit is niet de oplossing
Niemand ontkent het bestaan van deze problemen. Reageren met slachting is echter niet de enige manier en kan dat ook niet zijn. Het toestaan van het ruimen van minstens 65 wolven in één seizoen brengt het risico met zich mee dat de soort terugkeert naar een nieuwe fase van kwetsbaarheid, net op het moment dat de soort tekenen van herstel vertoonde. Milieuactivisten wijzen erop dat een werkelijk stabiele populatie uit meer dan 500 individuen moet bestaan om voldoende genetische diversiteit te garanderen.
Er bestaan preventiemiddelen, zoals geëlektrificeerde hekken, waakhonden, monitoringsystemen en effectievere economische compensatie. Investeren in deze maatregelen zou veel consistenter zijn met een beleid dat menselijke veiligheid en natuurbescherming werkelijk met elkaar wil verzoenen.
Europa en het risico van een stap achteruit
De recente herziening van de beschermingsstatus van de wolf op Europees niveau heeft de weg vrijgemaakt voor een soepeler beleid door de lidstaten meer flexibiliteit te bieden. Maar meer flexibiliteit mag niet minder bescherming betekenen. De Finse autoriteiten beweren dat gereguleerde jacht verenigbaar is met de EU-wetgeving, maar het toestaan van gereguleerde jacht zendt een gevaarlijke boodschap uit: wanneer een soort zich herstelt, kan deze opnieuw worden opgeofferd voor politiek opportunisme of lokale druk. Het is een aanpak die in tegenspraak is met tientallen jaren van natuurbehoudsinspanningen.
De wolf is geen probleem dat moet worden geëlimineerd, maar een ecologische hulpbron die moet worden begrepen en beschermd. Als je er een legaal doelwit van maakt, bestaat het risico dat de angsten van de voorouders opnieuw worden aangewakkerd en dat geweld tegen dieren in het wild wordt gelegitimeerd. Als we een toekomst willen waarin de mens samenleeft met de natuur, kan de weg niet die van wapens zijn, maar die van verantwoord samenleven.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
