De beelden gemaakt door de drones van de Australische natuurbeschermingsorganisatie Geographe Marine Research hebben de ronde gedaan op internet en documenteren een hartverscheurend verlies. De moederdolfijn Fraggle, hernoemd als eerbetoon aan de karakters van de show Breekbare Rotsdroeg het levenloze lichaam van haar kleintje, een baby van twee weken oud, zes opeenvolgende dagen op haar rug.
Voor het exemplaar is dit het vierde neonatale verlies dat de afgelopen jaren is geleden, een drama dat nog wordt verergerd door de barre winteromstandigheden in de regio, die vaak ademhalingscomplicaties bij de kleintjes veroorzaken. Gedurende de hele rouwperiode verzamelde de hele groep van 14 dolfijnen uit de lokale gemeenschap zich rond de moeder, begeleidde haar en zwom naast haar om bescherming en ondersteuning te bieden, terwijl ze wachtten tot het dier stopte met transport om weer te gaan eten.
Bekijk dit bericht op Instagram
Precedenten onder orka’s: van J36 tot Tahlequah
De uitingen van moederlijk verdriet en het onvermogen om zich te scheiden van overleden nakomelingen vertegenwoordigen een fenomeen dat al uitgebreid gedocumenteerd is door de wetenschappelijke gemeenschap onder walvisachtigen. Een soortgelijke episode betrof de orka J36 in de Straat van Rosario, Argentinië, die betrapte op het snuffelen van haar doodgeboren vrouwelijk kalf en nog steeds vastgebonden aan de navelstreng, voordat ze terugkeerde naar Puget Sound om zich weer bij haar sociale groep te voegen.
Bekijk dit bericht op Instagram
Het bekendste geval blijft echter dat van Tahlequah, de orka die behoort tot de ernstig bedreigde populatie van Zuidelijke inwoner die in 2018 de publieke opinie in de wereld ontroerde door het levenloze jongetje zeventien dagen lang over een route van ruim 1.600 kilometer te vervoeren. Tahlequah zelf keerde vervolgens terug om geboorte te geven aan baby J61, die zich bij haar overlevende kinderen J47 en J57 voegde, in een habitat die werd bedreigd door geluidsoverlast en chemische verontreinigingen die werden geïsoleerd door de National Oceanic and Atmospheric Administration.
De sociale cultuur en emotionele complexiteit van walvisachtigen
Studies uitgevoerd door instanties als het Center for Whale Research, SR3, de SeaDoc Society en het Whale Museum bevestigen dat deze episoden niet louter biologische automatismen zijn, maar eerder de manifestatie van een echte sociale cultuur. Walvisachtigen ontwikkelen complexe familiebanden, communiceren via specifieke dialecten, delen jachttechnieken en beoefenen verwantschapsgroepen. De deelname van de roedel aan de pijn van moeders als Fraggle of J36 demonstreert het bestaan van een geavanceerde empathische structuur, waarbij rouw een collectief ritueel wordt dat door de hele groep wordt gedeeld. Iets dat ons diep met hen verenigt, meer dan we ons aan de oppervlakte konden voorstellen.
